92. Ал-Лејл

1Се колнам во ноќта кога темнините ги распостила

2и во денот кога ќе се раздени

3и во Тој што машко и женско создава

4вашиот труд навистина е различен

5На тој што дава и што не греши

6и тоа најубавото што го смета за вистинито

7нему џеннет ќе му подготвиме

8а на тој што е скржав и се чувствува независен

9и тоа најубавото што го смета за лажно

10нему џехеннемот ќе му го подготвиме

11и имотот, кога ќе умре, нема да му користи

12Ние сме должни да укажеме на Вистинскиот пат

13и единствено Нам ни припаѓаат оној и овој свет

14Затоа ве опоменувам со огнот распален

15во којшто само несреќникот ќе влезе

16тој што ќе негира и главата од вистината ќе ја врти

17А далеку од него ќе биде богобојазниот

18тој што од имотот свој ќе дава, за да се исчисти

19не очекувајќи со благодарност да му се возврати

20туку единствено копнеејќи по Лицето на Господарот свој Севишен

21и тој навистина задоволен ќе биде