90. البلد
1قسم به اين شهر
2و تو در اين شهر سكنا گرفته‌اى
3و قسم به پدر و فرزندانى كه پديد آورد،
4كه آدمى را در رنج و محنت بيافريده‌ايم،
5آيا مى‌پندارد كه كس بر او چيره نگردد؟
6مى‌گويد: مالى فراوان را تباه كردم
7آيا مى‌پندارد كه كسى او را نديده است؟
8آيا براى او دو چشم نيافريده‌ايم؟
9و يك زبان و دو لب؟
10و دو راه پيش پايش ننهاديم؟
11و او در آن گذرگاه سخت قدم ننهاد
12و تو چه دانى كه گذرگاه سخت چيست؟
13آزاد كردن بنده است،
14يا طعام دادن در روز قحطى،
15خاصه به يتيمى كه خويشاوند باشد،
16يا به مسكينى خاك‌نشين
17تا از كسانى باشد كه ايمان آورده‌اند و يكديگر را به صبر سفارش كرده‌اند و به بخشايش
18اينان اهل سعادتند
19و كسانى كه به آيات ما كافرند اهل شقاوتند
20نصيب آنهاست آتشى كه از هر سو سرش پوشيده است
منبع: Abdolmohammad Ayati
WEBREATH · 11:11
«If you are thankful, I will give you more» — Quran 14:7
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath