89. อัล-ฟัจร์

1ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ

2และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ

3และด้วยสิ่งที่เป็นคู่ และที่เป็นคี่

4และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป

5ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ

6เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร

7(แห่ง) อิร็อม พวกมีเสาหินสูงตะหง่าน

8ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่าง ๆ

9และพวกซะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา

10และฟิรเอานฺ เจ้าแห่งตรึงเสาเต็นท์

11บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่าง ๆ

12แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น

13ดังนั้นพระเจ้าของเจ้าจึงกระหน่ำการลงโทษนานาชนิดบนพวกเขา

14แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน

15ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระเจ้าของฉันทรงยกย่องฉัน

16แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขา ทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงเหยียดหยามฉัน

17มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก

18และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน

19และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง

20และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย

21หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง

22และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ

23และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร

24เขาจะกล่าวว่า โอ้ ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน

25แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่นการลงโทษของพระองค์

26และไม่มีผู้ใดผูกมัดเช่นการผูกมัดของพระองค์

27โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย

28จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด

29แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด

30และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด