89. Ал-Фаџр

1Се колнам во зората

2и во десетте ноќи

3парни и непарни

4и во ноќта кога исчезнува

5Зарем за паметниот тоа не е заклетва

6Зарем не знаеш, со народот Ад, Господарот твој што стори

7и со жителите на Ирем, кои имаа градби со високи столбови

8на коишто слични во ниедна земја им немаше

9и со народот Семуд, кои ги делкаа карпите во долините

10и со фараонот што имаше шатори;

11кои на земјата насилство чинеа

12и пороци на неа умножија

13Па Господарот твој со камшикот на страданието ги казни

14зашто Господарот твој, навистина, набљудува сè

15А човекот, пак, кога Господарот негов сака да го искуша, па ќе му покаже почест и ќе го опсипе со благодати, вели: „Господарот мој кон мене благородно постапи!“

16А кога, пак, ќе го искуша со сиромаштија, човекот вели: „Господарот мој ме понижи!“

17А не е така! Вие внимание на сирачето не му посветувате

18и сиромавиот да се нахрани – еден со друг не си советувате

19а наследството алчно го јадете

20и богатството претерано го сакате

21А не чини така! Кога Земјата на парчиња ќе се здроби

22и кога Господарот твој ќе дојде со мелеците во редови наредени

23и кога тој Ден џехеннемот ќе биде доведен; тогаш човекот ќе се сети – а за што ќе му е тогаш сеќавањето

24и ќе рече: „Камо среќа за овој живот да се подготвев!“

25Тој Ден никој како Него нема да казнува

26и никој како Него нема во окови да врзува

27А ти, о, душо смирена

28врати Му се на Господарот свој задоволна, а и Тој од тебе задоволен

29Па влези меѓу робовите Мои

30и влези во џеннетот Мој