81. Ет-Таквир

1Кога Сонцето сјајот ќе го изгуби

2и кога ѕвездите ќе попаѓаат

3и кога планините ќе се придвижат

4и кога стелните камили без пастир ќе останат

5и кога дивите животни ќе се соберат

6и кога морињата со оган ќе се наполнат

7и кога душите со телата ќе се спојат

8и кога живо закопаното девојче ќе биде запрашано

9поради каква вина е убиено

10и кога листовите ќе се разделат

11и кога небото ќе се тргне

12и кога џехеннемот ќе се распали

13и кога џеннетот ќе се приближи

14секој ќе го дознае тоа што го подготвил

15И се колнам во ѕвездите кои се сокриваат

16кои се движат и кои од вид се губат

17и во ноќта кога таа велот го спушта

18и во зората кога дише

19Куранот навистина е кажување на Гласникот благороден

20моќен, од Господарот на Аршот ценет

21кому други му се потчинуваат, таму доверлив

22А другарот ваш не е луд

23тој на хоризонтот јасен го виде

24и, кога е во прашање Објавата, тој не е скржав

25и Куранот не е говор на проклетиот шејтан

26па тогаш каде одите

27Куранот е само поука за световите

28за оној од вас кој сака да е на Вистинскиот пат

29а вие не можете ништо да сакате, ако тоа Аллах, Господарот на световите, не го сака