80. Abasa

1Hij fronste en keerde zich af

2toen de blinde man bij hem kwam

3Maar hoe kun jij het weten, misschien dat hij zich loutert

4of zich Iaat vermanen, zodat de vermaning hem baat

5Maar de zelfgenoegzame rijke

6aan hem wijd je alle tijd

7Toch deert het jou niet dat hij zich niet loutert

8Maar wie op jou toe komt snellen

9en daarbij vol vrees is

10aan hem schenk jij geen aandacht

11Nee toch, zij zijn een vermaning

12Dus, wie wil denkt eraan

13[geschreven als zij zijn] op vereerde bladen

14die verheven zijn en reingemaakt

15met de hand van schrijvers

16die edel zijnen vroom

17De mens kan doodvallen, ondankbaar als hij is

18Waaruit heeft Hij hem geschapen

19Uit een druppel heeft Hij hem geschapen en toen heeft Hij zijn maat bepaald

20Dan heeft Hij de weg voor hem gebaand

21Dan laat Hij hem sterven en begraaft hem

22Dan, wanneer Hij wil, wekt Hij hem op

23Welnee, hij heeft nog niets uitgevoerd van wat Hij geboden heeft

24De mens moet maar eens zijn voedsel bekijken

25Dat Wij het water in gutsen uitgieten

26dan de aarde in voren openbreken

27en dan erin laten ontspruiten: graan

28wijnstokken en voedergewassen

29olijfbomen en palmen

30in dichtbegroeide boomgaarden

31vruchten en foerage

32als vruchtgebruik voor jullie en jullie vee

33En wanneer dan de overdonderende komt

34op de dag dat de man voor zijn broer vlucht

35en voor zijn vader en zijn moeder

36en voor zijn metgezellin en zijn zonen

37op die dag heeft elk van hen een zaak die hem bezighoudt

38Gezichten zullen er op die dag stralend zijn

39lachend en verheugd

40En gezichten zullen er op die dag zijn met stof erop

41en met grauwheid overdekt

42Dat zijn zij, de ongelovigen, de overtreders