79. An-Naazi'aat

1Andolsun şiddetle çekip alanlara

2Ve neşeli neşeli yürüyenlere

3Ve yüze yüze gidenlere

4Ve herkesi geçenlere

5Ve işi tedbirle yapanlara

6O gün, bir sarsıntıdır, sarsar

7Ardından bir sarsıntı daha gelir çatar

8Yürekler, belinleyip korkar

9Gözleri yere dikilir

10Onlar derler ki: Çukura atıldıktan sonra mı dirileceğiz de çıkacağız

11Ufalanmış bir kemik yığını haline geldikten sonra mı olacak bu iş

12Öyleyse derler, bu, pek ziyanlı bir dönüş

13Halbuki o, bir tek haykırış

14Derken onlar dümdüz bir yerde toplanırlar

15Gelmedi mi Musa'ya ait söz sana

16Hani Rabbi, kutlu Tuva vadisinde nida etmişti ona

17Git Firavun'a, şüphe yok ki o, azdı

18De ki: İster misin temizlenmeyi

19Ve sana Rabbinin yolunu göstereyim de korkasın, saygı duyasın

20Derken ona en büyük delili göstermişti

21Oysa yalanlamıştı, karşı gelmişti

22Sonra da geri dönmüştü de koşup gitmişti

23Derken halkı toplamıştı da bağırmıştı

24Ben, sizin en yüce Rabbinizim demişti

25Derken Allah onu, dünyada da, ahirette de azaplandırarak helak etmişti

26Şüphe yok ki bunda bir ibret var korkanlara

27Sizi yaratmak mı daha güç sizce, yoksa göğü yaratmak mı? Onu kurdu

28Tavanını yücelti, düzüp koştu

29Ve gecesini kararttı, kuşluk çağını meydana çıkarttı

30Ve yeryüzünü de bundan sonra yaydı, döşedi

31Oradan suyunu, otlağını çıkarıp meydana getirdi

32Ve dağlarını oturttu

33Sizin ve hayvanlarınızın faydası için

34Derken o pek büyük felaket gelip çatınca

35İnsan, o gün anlar, hatırlar neye çalıştığını

36Ve cehennem, belirtilir görene

37Artık kim azmışsa

38Dünya yaşayışını üstün tutmuşsa

39Artık cehennemdir onun yeriyurdu

40Ve ama kim, Rabbinin durağından korkup da nefsi, dileğinden çekmişse

41Şüphe yok ki cennettir onun yeriyurdu

42Senden sorarlar kıyameti, ne vakit kopacak

43Sen, onu ne bilirsin ki ne anlatacaksın

44Onun sonu, Rabbine aittir, o bilir

45Sen ancak, korkanı korkutansın

46Onu gördükleri gün, bir akşamcık yaşamışa dönerler, yahut da günün kuşluk çağı