78. النباء

1از چه چيز مى‌پرسند؟

2از آن خبر بزرگ،

3كه در آن اختلاف مى كنند

4آرى، به زودى خواهند دانست

5باز هم آرى، به زودى خواهند دانست

6آيا ما زمين را بسترى نساختيم؟

7و كوهها را ميخهايى؟

8و شما را جفت جفت آفريديم

9و خوابتان را آسايشتان گردانيديم

10و شب را پوششتان قرار داديم

11و روز را گاه طلب معيشت

12و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا كرديم

13و چراغى روشن آفريديم

14از ابرهاى باران‌زاى آبى فراوان نازل كرديم،

15تا بدان دانه و نبات برويانيم،

16و بستانهاى انبوه

17هر آينه روز داورى روزى است معين

18روزى كه در صور دميده شود و شما فوج‌فوج بياييد

19آسمان شكافته شود و هر شكاف درى باشد

20و كوه‌ها روان شوند، و سراب گردند

21جهنم در انتظار باشد

22طاغيان را بازگشتنگاهى است

23زمانى دراز در آنجا درنگ كنند

24نه خُنكى چشند و نه آب؛

25جز آب جوشان و خون و چرك

26اين كيفرى است برابر كردار

27زيرا آنان به روز حساب اميد نداشتند

28و آيات ما را به سختى تكذيب مى‌كردند

29و ما همه چيز را در كتابى شماره كرده‌ايم

30پس بچشيد كه جز به شكنجه شما نخواهيم افزود

31پرهيزگاران را جايى است در امان از هر آسيب؛

32بستانها و تاكستانها،

33و دخترانى همسال، با پستانهاى برآمده،

34و جامهاى پر

35نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ

36و اين پاداشى است كافى، از جانب پروردگارت

37پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست. آن خداى رحمان، كه كس را به او ياراى خطاب نباشد

38روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‌ايستند، و كس سخن نمى‌گويد مگر آنكه خداى رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد

39آن روز روزى است آمدنى. پس هر كه خواهد به سوى پروردگارش بازگردد

40ما شما را از عذابى نزديك مى‌ترسانيم: روزى كه آدمى هر چه را پيشاپيش فرستاده است مى‌نگرد و كافر مى‌گويد: اى كاش من خاك مى‌بودم