75. El Kıyame

1Andolsun kıyamet gününe

2Ve andolsun kendini kınayıp duran nefse

3Sanıyor mu insan, kemiklerini hiç mi toplayamayız

4Evet, değil kemiklerini, parmak uçlarını bile düzüp koşmaya gücümüz yeter

5Hayır, insan, ilerde olanı yalanlamak ister

6Ve kıyamet günü ne vakit diye sorar

7Ve şaşırıp gözler dikilince

8Ve ay tutulunca

9Ve güneşle ay birleştirilince

10İnsan der ki o gün, nerede kaçacak yer

11Hayır, yok kaçacak, sığınacak yer

12O gün Rabbinin katındadır karar edilecek yer

13O gün önce yaptığı da haber verilir insana, sonra yaptığı da

14Hayır, insanın azası, aleyhine tanıklık eder

15Özürlerini ortaya dökse de

16Vahyi, acele edip okumak için dilini oynatıp durma

17Şüphe yok ki onu toplayıp unutturmamak da bize düşer, okumak ve tertib etmek de

18Onu okuduk mu, uy okuyuşuna

19Onu anlatıp bildirmek de şüphesiz, bize düşer

20Hayır, siz geçip gideni seversiniz

21Ve ahireti bırakırsınız

22O gün yüzler parlar, güzelleşir

23Ve Rablerine bakar

24Ve yüzler, asılır, kararır

25Bellerini kıracak bir felaketi bekler

26Hayır; can, köprücük kemiklerine gelince

27Ve bir okuyup üfleyen yok mu denince

28Ve şüphe yok ki bu çağın, bir ayrılık çağı olduğunu anlayınca

29Ve baldır, baldıra dolaşınca

30O gün, Rabbinin tapısına götürülür

31O, ne birşeyi vermiştir sadaka olarak, ne namaz kılmıştır

32Ve fakat yalanlamıştır, yüz çevirmiştir

33Sonra da salınasalına yakınlarının yanına gitmiştir

34Kötülük sana gerek, gene de kötülük sana

35Sonra da kötülük sana gerek de gene kötülük sana

36Yoksa insan, sanır mı ki kendi keyfine bırakılır

37Erlik suyundan dökülen bir katre değil miydi

38Sonra bir kan pıhtısı oldu da onu yarattı, azasını düzüp koştu

39Derken ondan da erkek, dişi, çiftler yarattı

40Bunları yapanın, ölüyü diriltmeye gücü mü yetmez