72. الجن

1بگو: به من وحى شده است كه گروهى از جن گوش فرا دادند، و گفتند كه ما قرآنى شگفت شنيديم؛

2به راه راست هدايت مى‌كند. پس ما بدان ايمان آورديم و هرگز كسى را شريك پروردگارمان نمى‌سازيم

3عظمت پروردگار ما متعالى است. نه همسرى گيرد و نه فرزندى دارد

4و سفيه ما در باره خدا سخنانى به ناحق مى‌گفت

5و ما مى‌پنداشتيم كه آدمى و جن در باره خدا دروغ نمى‌گويند

6و نيز مردانى بودند از آدميان كه به مردانى از جن پناه مى‌بردند و بر طغيانشان مى‌افزودند

7همچنان كه شما مى‌پنداشتيد آنها هم مى‌پنداشتند كه خدا هيچ كس را دوباره زنده نمى‌سازد

8ما به آسمان رسيديم و آن را پر از نگهبانان قدرتمند و شهابها يافتيم

9ما در آنجايها كه مى‌توان گوش فرا داد مى‌نشستيم. اما هر كه اكنون گوش نشيند، شهابى را در كمين خود يابد

10از اين روى نمى‌دانيم كه آيا براى كسانى كه در روى زمين هستند بدى مقدر مى‌شود، يا پروردگارشان مى‌خواهد به راه راستشان ببرد

11برخى از ما صالحند و برخى جز آن، و ما فرقه‌هايى گوناگونيم

12ما مى‌دانيم كه خدا را در زمين ناتوان نمى‌كنيم و با گريختن نيز ناتوانش نسازيم

13و چون سخن هدايت شنيديم، بدان ايمان آورديم. و هر كه به پروردگارش ايمان آورد نه از نقصان مى‌ترسد و نه از ستم

14و بعضى از ما مسلمانند و بعضى از حق دور. و آنان كه اسلام آورده‌اند در جست و جوى راه راست بوده‌اند

15اما آنان كه از حق دورند هيزم جهنم خواهند بود

16و اگر بر طريقه راست پايدارى كنند، از آبى فراوان سيرابشان كنيم

17تا آنها را بيازماييم. و هر كه از ذكر پروردگارش اعراض كند او را به عذابى دشوار دراندازد

18و مسجدها از آنِ خداست. و با وجود خداى يكتا كسى را به خدايى مخوانيد

19چون بنده خدا براى پرستش او بر پاى ايستاد، گرد او را گرفتند

20بگو: تنها پروردگارم را مى‌خوانم و هيچ كس را شريك او نمى‌سازم

21بگو: من نمى‌توانم به شما زيانى برسانم يا شما را به صلاح آورم

22بگو: هيچ كس مرا از عقوبت خدا پناه ندهد و من جز او پناهگاهى نمى‌يابم

23آنچه مى‌توانم جز رساندن پيام او و انجام دادن رسالتهاى او نيست. و هر كه خدا و پيامبرش را نافرمانى كند، نصيب او آتش جهنم است كه همواره در آن خواهند بود،

24تا آنگاه كه آنچه را به آنها وعده داده بودند بنگرند. پس خواهند دانست چه كسى را ياران ناتوان‌تر و شمار كمتر بوده است

25بگو: من نمى‌دانم كه آيا آن وعده‌اى كه به شما داده‌اند نزديك است، يا پروردگار من براى آن زمانى نهاده است؟

26او داناى غيب است و غيب خود را بر هيچ كس آشكار نمى‌سازد،

27مگر بر آن پيامبرى كه از او خشنود باشد كه براى نگهبانى از او پيش روى و پشت سرش نگهبانى مى‌گمارد،

28تا بداند كه آنها پيامهاى پروردگارشان را رسانيده‌اند و خدا به آنچه در نزد آنهاست احاطه دارد و همه چيز را به عدد شمار كرده است