69. อัล-ฮากเกาะ
1สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน (วันกิยามะฮฺ)
2สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนนั้นคืออะไร
3และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนนั้นคืออะไร
4พวกซะมูดและพวกอ๊าดได้ปฏิเสธวันกิยามะฮฺ
5ส่วนพวกซะมูด ถูกทำลายด้วยเสียงกัมปนาทที่น่ากลัว
6ส่วนพวกอ๊าดถูกทำลายด้วยลมพายุที่หนาวเหน็บ และเสียงดังก้อง
7พระองค์ทรงให้อภัยนั้นเกิดขึ้นแก่พวกเขา เจ็ดคืนกับแปดวันต่อเนื่องกัน แล้วเจ้าจะเห็นหมู่ชนนั้นนอนตายอยู่เช่นนั้น ประหนึ่งต้นอินทผลัมที่กลางล้มระเนระนาด
8แล้วเจ้าเห็นอะไรบ้างหลงเหลือสำหรับพวกเขา
9ฟิรเอาน์และพวกก่อนหน้าเขา และพวกมุอฺตะฟิกาต (เมืองของพวกลูฏซึ่งถูกพลิกแผ่นดิน) ได้กระทำความผิด
10พวกเขาได้ฝ่าฝืนต่อรอซูลแห่งพระเจ้าของพวกเขา ดังนั้นพระองค์จึงทรงลงโทษพวกเขาอย่างหนัก
11เมื่อน้ำท่วมสูงขึ้น แท้จริงเราได้บรรทุกพวกเจ้าไว้ในเรือของนูหฺ
12เพื่อเราจักได้ทำให้มันเป็นเครื่องเตือนสติแก่พวกเจ้า และหูที่สำเหนียกจะได้จดจำมันไว้อย่างแม่นยำ
13ครั้นเมื่อเสียงเป่าครั้งแรกถูกเป่าขึ้นโดยสังข์ (เป็นสัญญาณแจ้งให้ทราบถึงวันกิยามะฮฺ)
14แผ่นดินและเทือกเขาจะถูกยกขึ้น แล้วมันทั้งสองจะถูกกระแทกกันแตกกระจายเป็นผุยผง
15ในวันนั้นวันกิยามะฮฺก็จะเกิดขึ้น
16และชั้นฟ้าก็จะแยกออก แล้วมันก็จะอ่อนกำลังลงอย่างไม่เป็นระเบียบในวันนั้น
17และมะลักก็จะปรากฏอยู่บนเวหา และ (มลาอิกะฮฺ) จำนวนแปดท่านจะทูนบังลังก์แห่งพระเจ้าของเจ้าไว้เบื้องบนพวกเขาในวันนั้น
18วันนั้นพวกเจ้าจะถูกนำมาอยู่ต่อหน้าพระองค์ ไม่มีความลับอันใดจะถูกปิดบังแก่พวกเจ้า
19ส่วนผู้ที่บันทึกของเขาถูกนำมายื่นให้ทางเบื้องขวาของเขา เขาจะกล่าวว่า มาอ่านบันทึกของฉันซิ
20ความจริงฉันนึกทีเดียวว่าฉันจะได้พบบัญชีของฉัน
21แล้วเขาจะมีความเป็นอยู่อย่างสุขสำราญ
22ในสวนสวรรค์อันสูงส่ง
23การเด็ดผลไม้ของมันอยู่แค่เอื้อมมือ
24พวกเจ้าจงกิน จงดื่ม อย่างเกษมสำราญ เพราะสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิบัติไว้ในวันเวลาที่ได้ผ่านมา
25ส่วนผู้ที่บันทึกของเขาถูกนำมายื่นให้ทางเบื้องซ้ายของเขา เขาจะกล่าวว่า ฉันภาวนาที่จะไม่ให้บันทึกของฉันถูกนำมายื่น
26และไม่รู้เสียเลยว่าบัญชีของฉันจะเป็นเช่นใด
27โอ้ หากว่าความตายได้เกิดขึ้นเสียก็จะดี
28ทรัพย์สมบัติของฉันไม่ได้คุ้มกันแก่ฉันเลย
29อำนาจของฉันก็ได้สูญสิ้นไปจากฉันแล้ว
30(จะมีคำบัญชาแก่มลาอิกะฮฺว่า) จงนำเขาไป แล้วจำตรวนเสีย
31แล้วโยนเขาเข้ากองไฟนรก
32แล้วล่ามโซ่เขา ซึ่งความยาวของมันเจ็ดสิบศอก
33แท้จริงเขามิได้ศรัทธา ต่ออัลลอฮฺผู้ยิ่งใหญ่
34และเขามิได้ส่งเสริมให้อาหารแก่คนขัดสน
35ดังนั้น วันนี้เขาจะไม่มีมิตรสนิท ณ ที่นี้
36และไม่มีอาหารอย่างใด นอกจากน้ำหนองที่ไหลมาจากแผลของชาวนรก
37ไม่มีผู้ใดกินมัน นอกจากบรรดาผู้กระทำความผิด
38เปล่าเลย ข้าขอสาบานต่อสิ่งที่พวกเจ้ามองเห็น
39และสิ่งที่พวกเจ้ามองไม่เห็น
40แท้จริงอัลกุรอานนั้นคือคำกล่าวของรอซูลผู้ทรงเกียรติ
41และมิใช่คำกล่าวของนักกวี ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าศรัทธา
42และไม่ใช่คำกล่าวของนักพยากรณ์ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าใคร่ครวญ
43เป็นการประทานมาจากพระเจ้าแห่งสากลโลก
44และหากเขา (มุฮัมมัด) เสกสรรกล่าวคำเท็จบางคำแก่เราแล้ว
45เราก็จะจับเขาด้วยความมั่นคง
46แล้วเราก็จะตัดเส้นชีวิตให้ขาดไปจากเขา
47ดังนั้นจะไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเป็นผู้คุ้มกันเขาได้
48และแท้จริงอัลกุรอานนั้นเป็นข้อเตือนสติแก่บรรดาผู้ยำเกรง
49และแท้จริงเรารู้อย่างแน่นอนว่ามีบรรดาผู้ปฏิเสธอัลกุรอานในหมู่พวกเจ้า
50และแท้จริงอัลกุรอานนั้น เป็นการเศร้าโศกเสียใจแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา
51และแท้จริงอัลกุรอานนั้นคือความจริงอันเที่ยงแท้แน่นอน
52ดังนั้นเจ้าจงให้ความบริสุทธิ์ด้วยพระนามแห่งพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่
แหล่งที่มา: Group From The Society Of Graduates Of Thai Universities And Institutes
WEBREATH · 11:11
«If you are thankful, I will give you more» — Quran 14:7
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath