อิสลาม
กลับ

69. อัล-ฮากเกาะ

1สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน (วันกิยามะฮฺ)

2สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนนั้นคืออะไร

3และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนนั้นคืออะไร

4พวกซะมูดและพวกอ๊าดได้ปฏิเสธวันกิยามะฮฺ

5ส่วนพวกซะมูด ถูกทำลายด้วยเสียงกัมปนาทที่น่ากลัว

6ส่วนพวกอ๊าดถูกทำลายด้วยลมพายุที่หนาวเหน็บ และเสียงดังก้อง

7พระองค์ทรงให้อภัยนั้นเกิดขึ้นแก่พวกเขา เจ็ดคืนกับแปดวันต่อเนื่องกัน แล้วเจ้าจะเห็นหมู่ชนนั้นนอนตายอยู่เช่นนั้น ประหนึ่งต้นอินทผลัมที่กลางล้มระเนระนาด

8แล้วเจ้าเห็นอะไรบ้างหลงเหลือสำหรับพวกเขา

9ฟิรเอาน์และพวกก่อนหน้าเขา และพวกมุอฺตะฟิกาต (เมืองของพวกลูฏซึ่งถูกพลิกแผ่นดิน) ได้กระทำความผิด

10พวกเขาได้ฝ่าฝืนต่อรอซูลแห่งพระเจ้าของพวกเขา ดังนั้นพระองค์จึงทรงลงโทษพวกเขาอย่างหนัก

11เมื่อน้ำท่วมสูงขึ้น แท้จริงเราได้บรรทุกพวกเจ้าไว้ในเรือของนูหฺ

12เพื่อเราจักได้ทำให้มันเป็นเครื่องเตือนสติแก่พวกเจ้า และหูที่สำเหนียกจะได้จดจำมันไว้อย่างแม่นยำ

13ครั้นเมื่อเสียงเป่าครั้งแรกถูกเป่าขึ้นโดยสังข์ (เป็นสัญญาณแจ้งให้ทราบถึงวันกิยามะฮฺ)

14แผ่นดินและเทือกเขาจะถูกยกขึ้น แล้วมันทั้งสองจะถูกกระแทกกันแตกกระจายเป็นผุยผง

15ในวันนั้นวันกิยามะฮฺก็จะเกิดขึ้น

16และชั้นฟ้าก็จะแยกออก แล้วมันก็จะอ่อนกำลังลงอย่างไม่เป็นระเบียบในวันนั้น

17และมะลักก็จะปรากฏอยู่บนเวหา และ (มลาอิกะฮฺ) จำนวนแปดท่านจะทูนบังลังก์แห่งพระเจ้าของเจ้าไว้เบื้องบนพวกเขาในวันนั้น

18วันนั้นพวกเจ้าจะถูกนำมาอยู่ต่อหน้าพระองค์ ไม่มีความลับอันใดจะถูกปิดบังแก่พวกเจ้า

19ส่วนผู้ที่บันทึกของเขาถูกนำมายื่นให้ทางเบื้องขวาของเขา เขาจะกล่าวว่า มาอ่านบันทึกของฉันซิ

20ความจริงฉันนึกทีเดียวว่าฉันจะได้พบบัญชีของฉัน

21แล้วเขาจะมีความเป็นอยู่อย่างสุขสำราญ

22ในสวนสวรรค์อันสูงส่ง

23การเด็ดผลไม้ของมันอยู่แค่เอื้อมมือ

24พวกเจ้าจงกิน จงดื่ม อย่างเกษมสำราญ เพราะสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิบัติไว้ในวันเวลาที่ได้ผ่านมา

25ส่วนผู้ที่บันทึกของเขาถูกนำมายื่นให้ทางเบื้องซ้ายของเขา เขาจะกล่าวว่า ฉันภาวนาที่จะไม่ให้บันทึกของฉันถูกนำมายื่น

26และไม่รู้เสียเลยว่าบัญชีของฉันจะเป็นเช่นใด

27โอ้ หากว่าความตายได้เกิดขึ้นเสียก็จะดี

28ทรัพย์สมบัติของฉันไม่ได้คุ้มกันแก่ฉันเลย

29อำนาจของฉันก็ได้สูญสิ้นไปจากฉันแล้ว

30(จะมีคำบัญชาแก่มลาอิกะฮฺว่า) จงนำเขาไป แล้วจำตรวนเสีย

31แล้วโยนเขาเข้ากองไฟนรก

32แล้วล่ามโซ่เขา ซึ่งความยาวของมันเจ็ดสิบศอก

33แท้จริงเขามิได้ศรัทธา ต่ออัลลอฮฺผู้ยิ่งใหญ่

34และเขามิได้ส่งเสริมให้อาหารแก่คนขัดสน

35ดังนั้น วันนี้เขาจะไม่มีมิตรสนิท ณ ที่นี้

36และไม่มีอาหารอย่างใด นอกจากน้ำหนองที่ไหลมาจากแผลของชาวนรก

37ไม่มีผู้ใดกินมัน นอกจากบรรดาผู้กระทำความผิด

38เปล่าเลย ข้าขอสาบานต่อสิ่งที่พวกเจ้ามองเห็น

39และสิ่งที่พวกเจ้ามองไม่เห็น

40แท้จริงอัลกุรอานนั้นคือคำกล่าวของรอซูลผู้ทรงเกียรติ

41และมิใช่คำกล่าวของนักกวี ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าศรัทธา

42และไม่ใช่คำกล่าวของนักพยากรณ์ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าใคร่ครวญ

43เป็นการประทานมาจากพระเจ้าแห่งสากลโลก

44และหากเขา (มุฮัมมัด) เสกสรรกล่าวคำเท็จบางคำแก่เราแล้ว

45เราก็จะจับเขาด้วยความมั่นคง

46แล้วเราก็จะตัดเส้นชีวิตให้ขาดไปจากเขา

47ดังนั้นจะไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเป็นผู้คุ้มกันเขาได้

48และแท้จริงอัลกุรอานนั้นเป็นข้อเตือนสติแก่บรรดาผู้ยำเกรง

49และแท้จริงเรารู้อย่างแน่นอนว่ามีบรรดาผู้ปฏิเสธอัลกุรอานในหมู่พวกเจ้า

50และแท้จริงอัลกุรอานนั้น เป็นการเศร้าโศกเสียใจแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

51และแท้จริงอัลกุรอานนั้นคือความจริงอันเที่ยงแท้แน่นอน

52ดังนั้นเจ้าจงให้ความบริสุทธิ์ด้วยพระนามแห่งพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่

แหล่งที่มา: Group From The Society Of Graduates Of Thai Universities And Institutes

WEBREATH · 11:11

«If you are thankful, I will give you more» — Quran 14:7

Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.

WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath