68. Al-Qalam

1Nun, demi qalam (alat tulis) sarta apa kang padha ditulis

2Kelawan kanugrahane Pangeranira, sira (Muhammad) iku dudu wong owah

3Satemene sira iku tampa ganjaran kang tanpa kendhat salawase

4Lan satemene sira iku duwe budi pekerti kang luhur

5Lan sira bakal weruh, sarta dheweke (iya) bakal weruh

6Sapa ing antarnira kang kadunungan owah

7Satemene Pangeranira nguningani wong kang kesasar saka dalaning Allah, lan uga nguningani wong kang padha netepi pituduh bener

8Mulane sira aja manut wong kang padha maido al-Qur'an

9Karepe wong kafir sira iku lemesa lan asiha (aja ngaru biru anggone mangro - tingal) wong kafir uga banjur padha lemes lan asih, ora ngelarani marang sira

10Aja manut wong kang dhemen supata roh pikire ala

11Tukang nanacat nyeber pangala - ala

12Menging gawe kebecikan, dhemen nganiaya lan duraka

13Asor lan ndablek sarta ngaku becik

14Aja dume wong kang mangkono mahu sugih bondho lan anak

15Manawa diwacakake Al-Quran ayatingsu, celathu, "iku gawe - gaweyane para wong kuna

16Wong mangkono iku, Ingsun dodoki tenger ing irunge (belalai) salawase urip (nalika perang ing Badar Walid bin Mughirah prothol irungipun)

17Sayekti Ingsun bakal nyoba dhewek koyo anggon Ingsun nyoba wong - wong kang duwe kebon nalikane padha supata tandurane mesthi diunduhi ing wayah bangun esuk (supaya aja dijaluki wong miskin)

18Supatane tanpa sumendhe ing kersaning Allah

19Ing kono wong kang duwe tanduran lagi padha turu Pangeranira nurunake geni ngobong tandurane entek dadi awu

20Bareng wayah bangun esuk, tandurane mau wis rupa ireng kabeh, kaya wengi kang peteng

21Ing wayah bangun esuk kang duwe tanduran padha ajak - ajak ngunduhi tandurane

22Mara padha nilikanan tanduranmu manawa kowe arep ngunduhi

23Banjur padha mangkat sarta padha rembugan sesidheman

24Awit dina iki palemahan iki aja nganti kalebon wong miskin

25Ing wayah esuk, wong mau padha mangkat nedya jaga palemahane rumangsa bisa nguasani tandurane

26Bareng deleng tandurane wis dadi awu banjur padha ngucap, "Satemene aku kang luput

27O, malah aku iki pada kelangan

28Wong mau kang becik celathu mangkene, "Aku wis kondho menyang kowe, yo gene kowe ora padha maha sucekake (Gusti Allah)

29Dheweke (sing duwe palemahan) banjur padha ngucap, "Dhuh Allah Pangeran kawula, Paduka punika Maha Suci kawula sampun ngakeni kalepatan (sami nganiaya)

30Wong mau siji lan sijine banjur padha tutuh tinutuh

31Padha ngucap, "O, cilaka temen aku iki (aku wis rumangsa luput) kapriye yen ora oleh pangapura

32Allah Pangeranku muga paring ijol kang luwih becik tinimbang tanduranku kang wis kobong dadi awu, muga tobatku iki ditarima ing Pangeranku (Allah banjur nerima tobate)

33Kang mangkono iku ewoning siksa ing donya, lan sayekti siksa ing akherat luwih gedhe (abot) yen ta dheweke padha weruha (mesthi ora gelem nglakoni dosa)

34Tumrap sing bekti ing Allah ana ngarsane Pangerane padha oleh ganjaran suwarga Na'im

35Lan apa ta para wong kang sumarah bakal Ingsun dadekake kaya wong duraka

36Ya gene sira wong duraka (kafir) padha nganggep padha wae

37Apa sira duwe wewaton Kitabe Allah kang sira waca

38Metelakake sira kena ngelakoni sakarep - karepe

39Apa sira nyekel sesanggemaningsun mawa supata, kukuh ora bisa owah nganti tumeka dina Qiyamat, yen sira temen bakal enthik apa pancasanira

40Padha takonana, dheweke sapa sing tanggung tumrap prakara iku

41Apa padha duwe kanca kang tunggal panemu, tanggung panemune bakala kaleksanan, menawa temen mangono mara padha nekakna kancane (kang nanggung mau)

42Ing dina bakal anane bilai (Qiyamat) gedhe sarta dheweke bakal padha didawuhi sujud nanging ora bisa (merga gegere kaku)

43Padha konjem tumungkul handeleng mangisor padha rumangsa asor, lan sayekti biyen dheweke padha didhawuhi sujud (sholat) nalika isih padha selamet

44Mulane togna wae Ingsun sarta sapa - sapa sing padha anggorohake timbalan iki mesthi Ingsun larut kabecikane saka sathithik nganti padha ora krasa

45Ingsun nyrantekake paniksane wong kafir mau, panglulu mesthi keleksanan

46Apa sira njaluk pituwas marang dheweke (anggon ira mrathakake dawuh) nganti dheweke nyonggo utang

47Apa dheweke padha duwe kaweruh barang kang samar - samar (gaib), kang banjur ditulisi

48Sira mung narimaha nglakoni sakarsane Pangeranira aja kesusu mitrane iwak (kaya Nabi Yunus kang diuntal iwak) kang angaduh aduh nalikane ana sajerone bebaya

49Yen ta ora ana nugraha saka Pangerane tumeka marang dheweke, mesthi nglumpruk tiba ing lemah kang lagis sarta dadi wong cacad

50Tumuli dheweke (Nuh) banjur dipilih dening Pangerane didadekake ewone wong becik

51Satemene para wong kafir bareng krungu wulangane al-Qur'an amasthi padha nalorong sira kelawan pandelenge, pangucape, "Temen dheweke (Muhammad) iku edan

52al-Quran iku ora liwat mung wewulang tumrap kabeh bangsa