56. الواقیه
1چون قيامت واقع شود،
2كه در واقع‌شدنش هيچ دروغ نيست،
3گروهى را خواركننده است و گروهى را برافرازنده
4آنگاه كه زمين به سختى بلرزد،
5و كوه‌ها به تمامى متلاشى شوند،
6و چون غبارى پراكنده گردند،
7شما سه گروه باشيد
8يكى اهل سعادت. اهل سعادت چه حال دارند؟
9ديگر، اهل شقاوت. اهل شقاوت چه حال دارند؟
10سه ديگر، آنها كه سبقت جسته بودند و اينك پيش افتاده‌اند
11اينان مقرّبانند،
12در بهشتهاى پرنعمت
13گروهى از پيشينيان،
14و اندكى از آنها كه از پى آمده‌اند،
15بر تختهايى مرصّع،
16روبروى هم بر آنها تكيه زده‌اند
17پسرانى همواره جوان گردشان مى‌چرخند،
18با قدحها و ابريقها و جامهايى از شرابى كه در جويها جارى است
19از نوشيدنش نه سردرد گيرند و نه بيهوش شوند
20و ميوه‌هايى كه خود برمى‌گزينند
21و گوشت پرنده هر چه بخواهند
22و حوران درشت چشم،
23همانند مرواريدهايى در صدف
24همه به پاداش كارهايى كه مى‌كرده‌اند
25در آنجا نه سخن لغو شنوند و نه گناه‌آلود
26جز يك سخن: سلام، سلام
27اما اصحاب سعادت، اصحاب سعادت چه حال دارند؟
28در زير درخت سدر بى‌خار،
29و درخت موزى كه ميوه‌اش بر يكديگر چيده‌شده،
30و سايه‌اى دايم،
31و آبى همواره جارى،
32و ميوه‌اى بسيار،
33كه نه منقطع مى‌گردد و نه كس را از آن باز دارند
34و زنانى ارجمند
35آن زنان را ما بيافريديم، آفريدنى
36و دوشيزگان ساختيم
37معشوق همسران خويشند،
38براى اصحاب سعادت
39گروهى از پيشينيان،
40و گروهى كه از پى آمده‌اند
41اما اصحاب شقاوت، اصحاب شقاوت چه حال دارند؟
42در باد سموم و آب جوشانند
43در سايه‌اى از دود سياه،
44نه سرد و نه خوش،
45اينان پيش از اين در ناز و نعمت بودند
46و بر گناهان بزرگ اصرار مى‌ورزيدند
47و مى‌گفتند: آيا زمانى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم باز هم ما را زنده مى‌كنند،
48يا نياكان ما را؟
49بگو: همه را، آنان كه از پيش بوده‌اند و آنها كه از پى‌شان آمده بودند،
50همه در وعده‌گاه آن روز معين خواهند بود
51آنگاه شما اى گمراهان تكذيب‌كننده،
52از درختان زقّوم خواهيد خورد
53و شكمهاى خود را از آن پر خواهيد كرد
54و بر سر آن آب جوشان خواهيد نوشيد
55چنان مى‌نوشيد كه شتر تشنه آب مى‌نوشد
56اين است غذايشان در روز جزا
57ما شما را آفريده‌ايم؛ پس چرا تصديق نمى‌كنيد؟
58آيا آن منى را كه برون مى‌ريزيد ديده‌ايد؟
59آيا شما او را مى‌آفرينيد يا ما آفريننده‌ايم؟
60ما مرگ را بر شما مقدر ساختيم و ناتوان از آن نيستيم كه
61به جاى شما قومى همانند شما بياوريم و شما را به صورتى كه از آن بى‌خبريد از نو بيافرينيم
62شما از آفرينش نخست آگاهيد؛ چرا به يادش نياوريد؟
63آيا چيزى را كه مى‌كاريد ديده‌ايد؟
64آيا شما مى‌رويانيدش يا ما روياننده‌ايم؟
65اگر مى‌خواستيم خاشاكش مى‌ساختيم تا در شگفت بمانيد
66گويند: ما ثروت بر باد دادگانيم؛
67ما بى‌نصيب ماندگانيم
68آيا آبى را كه مى‌نوشيد ديده‌ايد؟
69آيا شما آن را از ابر فرو مى‌فرستيد يا ما فرو فرستنده‌ايم؟
70اگر مى‌خواستيم آن را تلخ مى‌گردانيديم. پس چرا سپاس نمى‌گوييد؟
71آيا آن آتشى را كه مى‌افروزيد ديده‌ايد؟
72آيا درختش را شما آفريده‌ايد يا ما آفريننده‌ايم؟
73ما آن را هشدارى و براى مسافران رهنورد، متاعى ساختيم
74به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى
75پس سوگند به غروبگاه ستارگان
76و اين سوگندى است -اگر بدانيد- بزرگ
77هر آينه، اين قرآنى است گرامى‌قدر،
78در كتابى مكنون
79كه جز پاكان دست بر آن نزنند
80نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است
81آيا اين سخن را دروغ مى‌انگاريد؟
82و نصيب خود را در دروغ انگاشتن آن قرار مى‌دهيد؟
83پس چرا آنگاه كه جان به گلوگاه رسد،
84و شما در اين هنگام مى‌نگريد، تكذيب نمى‌كنيد؟
85ما از شما به او نزديك‌تريم ولى شما نمى‌بينيد
86اگر قيامت را باور نداريد،
87اگر راست مى‌گوييد، بازش گردانيد
88اما اگر از مقربان باشد،
89براى اوست آسايش و روزى و بهشت پرنعمت
90و اما اگر از اصحاب سعادت باشد
91پس تو را از اصحاب سعادت سلام است
92و اما اگر از تكذيب‌كنندگان گمراه باشد،
93به آب جوشان مهمانش كنند،
94و به دوزخش درآورند
95اين سخن سخنى راست و يقين است
96پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى
منبع: Abdolmohammad Ayati
WEBREATH · 11:11
«If you are thankful, I will give you more» — Quran 14:7
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath