54. القمر

1قيامت نزديك شد و ماه دو پاره گرديد

2و اگر معجزه‌اى ببينند، روى بگردانند و گويند: جادويى بزرگ است

3و تكذيب مى‌كنند و از پى هواهاى خويش مى‌روند. و هر كارى را هدفى است

4و برايشان خبرهايى آمده است كه از گناهشان بازمى‌دارد

5حكمتى است تمام. ولى بيم‌دهندگان سودشان ندهند

6پس در آن روز كه آن دعوت‌كننده، آنان را به چيزى ناخوش فرامى‌خواند، از ايشان رويگردان شو

7نشان ذلت در چشمانشان آشكار است. چون ملخهاى پراكنده از قبرها بيرون مى‌آيند

8سرها را بالا گرفته به سوى آن دعوت‌كننده مى‌شتابند. كافران مى‌گويند: اين روز دشوارى است

9پيش از اينها قوم نوح تكذيب كرده بودند. بنده ما را تكذيب كردند و گفتند: ديوانه است. و به دشنامش راندند

10و پروردگارش را خواند: من مغلوب شده‌ام، انتقام بكش

11و ما نيز درهاى آسمان را به روى آبى كه به شدت مى‌ريخت گشوديم

12و از زمين چشمه‌ها شكافتيم تا آب به آن مقدار كه مقدر شده بود گرد آمد

13و او را بر آن كشتى كه تخته‌ها و ميخها داشت سوار كرديم

14زير نظر ما روان شد. اين بود جزاى كسانى كه كفر ورزيدند

15و هر آينه آن كشتى را نشانه‌اى ساختيم. آيا هيچ پندگيرنده‌اى هست؟

16پس عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

17و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

18قوم عاد تكذيب كردند. پس عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

19ما بر آنها در روزى نحس و طولانى بادى سخت فرستاديم،

20كه مردمان را از زمين، همانند ريشه‌هاى از جاى‌كنده نخل، برمى‌كند

21عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

22و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

23قوم ثمود بيم‌دهندگان را تكذيب كردند

24گفتند: اگر از انسانى همانند خود پيروى كنيم گمراه و ديوانه باشيم؛

25آيا از ميان همه ما كلام خدا به او القا شده است؟ نه، او دروغگويى خودخواه است

26فردا خواهند دانست كه دروغگوى خودخواه كيست

27ما آن ماده‌شتر را براى آزمايششان مى‌فرستيم. پس مراقبشان باش و صبر كن

28و به آنها بگوى كه آب ميانشان تقسيم شده. نوبت هر كه باشد او به سر آب مى‌رود

29يارشان را ندا دادند و او شمشير برگرفت و آن را پى كرد

30عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

31ما بر آنها يك آواز سهمناك فرستاديم. پس همانند آن علفهاى خشك آغل گوسفند شدند

32و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

33قوم لوط بيم‌دهندگان را تكذيب كردند

34ما بر آنها بادى ريگ‌بار فرستاديم، مگر بر خاندان لوط كه آنها را سحرگاه رهانيديم

35نعمتى بود از جانب ما و آنان را كه سپاس گويند چنين پاداش دهيم

36از انتقام سخت ما ترسانيدشان ولى با بيم‌دهندگان به جدال برخاستند

37از مهمان او كارى زشت خواستند. ما نيز چشمانشان را كور گردانيديم. پس بچشيد عذاب و بيم‌دادنهاى مرا

38هر آينه بامدادان عذابى پايدار به سر وقتشان آمد

39پس عذاب من و بيم‌دادنهاى مرا بچشيد

40و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

41بيم‌دهندگان نزد خاندان فرعون آمدند

42همه آيات ما را تكذيب كردند. ما نيز آنها را فرو گرفتيم چون فروگرفتن پيروزمندى مقتدر

43آيا كافران شما از ايشان نيرومندترند يا در كتابها آمده است كه در امان هستيد؟

44يا مى‌گويند كه ما همگى به انتقام برمى‌خيزيم؟

45زودا كه آن جمع منهزم شود و پشت كرده بازگردند

46بلكه وعده‌گاه آنها قيامت است و قيامت بلاخيزتر و تلختر است

47مجرمان در گمراهى و جنونند

48روزى كه آنها را، به صورت، در جهنم كشند كه: بچشيد عذاب سَقر را

49ما هر چيز را به اندازه آفريده‌ايم

50فرمان ما تنها يك فرمان است، آن هم چشم بر هم زدنى است

51كسانى را كه همانند شما بودند، هلاك كرديم. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

52هر كارى كه كرده‌اند در دفترهاست

53هر كار بزرگ و كوچكى مكتوب است

54پرهيزگاران در باغها و كنار جويبارانند

55در جايگاهى پسنديده، نزد فرمانروايى توانا