51. Ед-Даријат

1Се колнам во тие ветрови што креваат прашина

2и тие што носат товар

3и во тие што лесно пловат

4и во тие што наредбите ги спроведуваат

5Вистина е тоа што ви се ветува

6Наградата и казната сигурно ќе бидат

7Се колнам во небото со складна убавина

8вие нееднакво зборувате

9Од Него се одвраќа тој за којшто се знаело дека ќе се одврати

10Проклети нека бидат лажливците

11кои потонаа во неверување, рамнодушни

12Тие прашуваат: „Кога е Судниот ден?“

13Тој Ден кога во огнот ќе се пржат

14„Искусете ја казната своја – тоа е она што го избрзувавте!“

15Тие кои од Аллах се плашеа – во џеннетските градини, меѓу изворите ќе живеат

16Ќе го примаат тоа што Господарот нивен ќе им го дарува, бидејќи тие, пред тоа, правеле добри дела

17ноќе само малку спиеја

18и во мугрите прошка за гревовите молеа

19а во богатствата нивни имаше дел и за тој што проси и за тој што е ускратен

20На Земјата има докази за тие што цврсто веруваат

21а и во вас самите – зарем не гледате

22А на небото е снабдувањето ваше и тоа што ви се ветува

23исеколнам во Господарот нанеботои Земјата дека тоае вистина, како што е вистина тоа дека зборувате

24Дали до тебе допре веста за почестените гости на Ибрахим

25Кога му дојдоа и му рекоа: „Мир со вас!“, и тој рече: „Мир со вас, луѓе непознати!“

26И тој незабележливо отиде кај домашните свои и донесе испечено теле

27И им го приближи: „Зарем не сакате да јадете?“ – запраша

28чувствувајќи во душата страв од нив. „Не плаши се!“ – рекоа, и го израдуваа со момче кое ќе биде учено

29И се појави жената негова викајќи и по лицето удирајќи се: „Зарем јас стара, неротка?!“

30„Така одреди Господарот твој“ – рекоа тие – „Тој е Мудар и Сезнаен.“

31„А што имате да кажете о, гласници?“ – праша Ибрахим

32„Пратени сме кај злосторничкиот народ“ – рекоа

33„да истуриме врз нив грутки од глина

34обележано кај Господарот твој за тие што во развратот секоја мерка ја преминале.“

35И Ние од него ги изведовме верниците

36а во него само една муслиманска куќа најдовме

37и во него оставивме знак за сите што од страдањето неиздржливо се плашат

38Иво Мусаовото случување има поука. Кога кај фараонот соочигледен доказ го пративме

39а тој, потпирајќи се на моќта своја, ја сврте главата и рече: „Маѓепсник е или е луд!“

40И Ние и него и војската негова ги фативме, па во море ги фрливме, бидејќи осудата ја заслужи

41И во Адовото случување има поука, кога на нив пративме ветер во кој немаше никакво добро

42Покрај штои да поминеше, ништо непоштеди, сè во гнилеж претвори

43И во Семудовото случување има поука, кога им беше кажано: „Уживајте уште извесно време!“

44И тие беа глуви на наредбата на Господарот свој, па ги уништи страшен глас, а тие само гледаа

45и не можеа ниту да станат, ниту од казната да се одбранат

46И претходно го уништивме Нуховиот народ; тоа навистина беше развратен народ

47Ние небото со моќта Своја го создадовме, и Ние навистина го прошируваме

48и Земјата ја раширивме – толку Сме прекрасни Ние што ја раширивме

49И од сè по пар создаваме за да бидете опоменати

50„Затоа побрзајте кон Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен

51И не прифаќајте друг бог покрај Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен! “

52А така беше, ниту на тие пред овие не им дојде ниту еден Пратеник, а да не речeа: „Маѓепсник е!“ или „Луд е!“

53Зарем тоа во аманет го оставале едни на други? Не, туку тие се луѓе кои во злото секоја мерка ја преминале

54Ти сврти се од нив, нема прекорен да бидеш

55Опоменувај! Опомената на верниците навистина ќе им користи

56Џинните и луѓето ги создадов само за да Ме обожуваат

57Јас не барам снабдување од нив, ниту сакам да Ме хранат

58Снабдувач е само Аллах, Моќниот и Силниот

59А злосторниците ќе ги стигне слична казна како што ги стигна тие што беа како нив, и нека не Ме избрзуваат

60бидејќи, тешко на неверниците од Денот кој им се заканува