37. As-Saaffaat
durung ana terjemahan ing basa sampeyan — nuduhake basa Inggris
1Demi para Malaikat kang adha baris sap - sapan
2Demi para Malaikat kang padha ngimpun mega
3Demi kang padha maca al-Quran kelawan eling
4He (Manungsa). Sesembahanira kang bener iku mung Allah kang sawiji
5Hiya iku pangerane langit lan bumi, lan samu barang kang ana antarane langit lan bumi. Sarta Pangerane panggonan mletheke lan surupe srengenge
6Ingsun ngrenggo - ngrenggo langit kang cedhak kanthi lintang pirang - pirang kang padha semlorot
7Lan (ing kono ana) pangreksa saking sarupaning syetan kang amelwani
8Syethan ora bisa ngrungokake guneme para Malaikat kang ana ing ngendi - endi panggonan
9Syetan mahu dipatrapi siksa kang langgeng
10Kajaba syetan bisa sawetara bisa ngrungokake sakecap - rong kecap kelawan rikatan hewadene banjur katungka dibalang "Shihab" kang mubyar - mubyar lan natoni
11Takono angel endi anggone gawe wong kafir karo gawe bui lan langit? Anggoningsun gawe dheweke (wong kafir) mung saka endhut
12Balik sira (Muhammad) banjur gumun ana apa wong kafir ora bisa nerangake mung geguyu
13Menawa dipituturi surasaning al-Quran ora manut
14Menawa padha handeleng tandha yekti kehelokan (kayata sigare rembulan) padha geguyu
15Pangucape, "Iki ora liwat mung sihir
16Apa besuk yen aku wis mati utawa wis dadi lemah lan balung, aku bakal diuripake dadi wing maneh
17Apa perlu para leluhurku zaman kuna biyen uga padha diuripake kabeh
18(Muhammad) Dhawuha, "Padha diuripake kabeh dene kowe padha asor banget
19Dhene tangine wong kang wis padha mati iku mung sarana pathake (malaikat Israfil) sapisan bahe, sarta handeleng hala beciking lakune
20Padha ngucap (wong kafir): "Hadhuh, cilaka temen aku", (Banjur malaikat dhawuh), "Iki buktine dina Qiyamat
21Hiya iki dina pancasaning prakara kang padha kok paido biyen
22(Malaikat banjur tampa dhawuh), Sarupane wong kafir para syetan kang dadi panuntun, brahala kang disembah padha klumpukna kabeh
23Wong kafir padha nyembah liyane Allah, padha giringen marang dalan marang neraka jahannam
24Kabeh padha sira dhawuhana ngadeg ana pinggiring neraka, perlu padha ditakoni panggaweyan kang wis dilakoni
25Malaikat kang rumeksa neraka Jahannam banjur takon, "Yogene kowe padha ora tulung - tinulung karo kancamu
26Dino iku won gkafir ora bisa mangsuli mung pasrah bongkokan
27Padha pandeng - pinandheng lan tutuh - tinutuh padha kancane
28Panutuhe won gkang manut kang dianut, "anggonku manut marang kowe biyen, marga anggonmu hambujuk aku dibondhani supata
29Wong kang dianut mangsuli, "Hiya bener nanging kowe ora percaya marang rasul saka karepmu dhewe
30Aku ora kuwasa nyegah marang kowe. Tetela kowe kesasar saka karepmu dhewe
31Dadi saiki kita kapeksa padha ngrasakake siksa kang wis diancamake biyen, tetep kaya pangandikaning Allah Pangeranku
32Aku nasarake marang kowe, nanging aku dhewe hiya kesasar
33(Pangandikaning Allah) dado dona iku wong kafir kang manut lan kang dihenut, kabeh padha disiksa
34Kaya mangkono anggoningsun nindakake pangadilan marang para kafir
35Wong kang padha nyembah brahala manwa krungu pangucap, "Laa Illaaha Illallah" banjur padha gumedhe
36Pangucape, "Apa aku padha mareni nyembah brahala, mung marga manut marang nganggit tembang edan
37(Pangandikaning Allah) (Muhammad) iku dhawuhake barang kang nyata, temen saka Ingsun cocok kang didhawuhake dening para rasul kang kuna - kuna
38(Para wong kafir) Sira kabeh ora wurung bakal ngrasakake siksa kang ngelarani
39Ora liwat kang mangono mahu tumanja patrapane kaluputan kang wis padha sira lakoni
40Kajaba para kawulaning Allah kang resik mligi pracaya ing Allah
41Ana suwarga padha olelh rizki kang tinamtokake
42Hya iku woh - wohan pirang - pirang lan nyenyamikan. Wong mukmin padha kajen banget
43Ana ing suwarga kang akeh kanikmatan (Suwarga Na'im)
44Padha linggih ana ing dhampar kencana adhep - adhepan
45Padha diladen gelas isi banyu bening saka sumber-sumber
46Rupane puth diombe enak banget
47Omben - omben mau ora marakake mumet (ora isi alkohol) uga ora marakake mendem
48Ing suwarga padha marem handeleng rabine kang endah rupane mripate omba nyengsemake
49Kekulitane putih semu kuning memper endhok kang kasimpen becik
50Wong ing suwarga padha pandeng - pinandheng lan takon tinakon padha kancane (bab lakune ing donya)
51Ana kang celathu mangkene, "Kala ing donya kula gadhah konca mahiben bab anggenipun tiyang badhe tangi saking pejah
52Wicanten, "Apa kowe ngandel bakal tangine wong kang wis padha mati
53Besuk yen wis aku mati sarta wis dadi lemah lan balung, apa nyata aku bakal tampa ganjaran utawa nandhang siksa
54Won ging suwarga celathu marang kancane, "Manapa badhe sumerep kawontenipun tiyang ingkan mahiben
55Banjur padha ngungak, ing kono banjur handeleng wong kang maido mau ana telenging neraka jahannam
56(Won ging suwarga) padha celathu, "Demi Allah, upama aku kena kok bujuk, kok jelemprongake, mesthi aku cilaka kaya kowe
57Upama ora ana pitulunge Allah marang aku, mesthi aku melu digiring neraka kaya kowe
58(Wong ing suwarga mahu) celathu, "Punapa kula badhe pejah maleh
59Kejawi pejah sepisan ing kang sampun kula lampahi rumiyin punapa kula boten badhe dipun siksa
60(Malaikat dhawuh), "Sampeyan boten badhe pejah maleh, langgeng wonten suwarga, punika kabegjan ingkang ageng
61Wong kang padha ngelakoni kabecikan murih oleha kabegjan
62Sesuguhing Allah suwarga kang mangkono mau becik hendi karo woh zaqqum? (hiya iku woh - wohan neraka)
63Woh zaqqum mahu Ingsun sediyakake kanggo matrapi para wong kafir
64Kayu zaqqum iku tukhul ana telenge neraka Jahim
65Mancunge zaqqum mau memper hendasing syetan
66Wong kafir padha kapeksa mangan woh zaqqum mau, nganti kebak wetenge
67Sawise mangan banjur ngelak banget nuli padha ngome wedang kang luwih panas
68Banjur padha bali marang panggonane lawas ana ing neraka Jahim
69Wong kafir mau padha katemu para leluhure kang uga padha kesasar
70Anggone manut leluhure kelawan rerikatan tanpa dipikir
71Pawa wong kuna sadurunge wong kafir mau kang akeh padha kesasar
72Tur Ingsun wis ngutus para nabi, nyurup - nyupake lan ngelingake marang para wong kafirm mau, nanging ora dipahelu
73Mara sira delenga, kapriye kadadeyane wong kafir kang wis dielingake meksa ora mahelu
74Kajaba kawulaning Allah mukmin lan resik atine (kalis saka siksa)
75Nuh wis matur marang Ingsun nyuwunake patrapaning para ummate kang padha maido. Ingsun iki kang marengake panyuwun kang becik dhewe
76Insun paring selamet marang Nuh dalah para wargane selamat saka kasusahan gedhe
77Ingsun dadekake turune Nuh wong kang nerusake ketrunane
78Ingsun ngelestarekake kanggo Nuh kahutamane, hangalembana dening para nabi lan ummate kang keri - keri
79Sak isining alam kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Nuh
80Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan
81Nuh iku kalebu hewone para kawulangsin kang padha percaya
82Liyane Nuh dalah para wargane, kabeh padha Ingsun tumpes sarana banjir topan
83Dene kang kalebu ngleluri uwiting agamane Nuh iku Ibrahim
84Awit Ibrahim iku madhep ing Pangerane kelawan ati kang mulus (ora kaworan maro tingal)
85Dhek samana Ibrahim matur marang Bapakne, lan pitutur marang ummate, "Sampyan punika sami nyembah punapa
86Kenging punapa sampeyan hanjarang wicanten dora, nyembah sanesipun Allah, inggih punika brahala
87Kados pundi panginten sampeyan, punapa pangeraning jagad punika badhe kendel kemawon boten nyiksa
88(Ibrahim) banjur handeleng lintag sak gebyaran (karepe nyatakake barang kang ghoib saka kaweruh palintangan)
89Nuli celathu, "Kula punika badhe sakit
90Banjur ummate (Ibrahim) padha ningal lunga ngungkurake
91(Ibrahim) nuli noleh marang brahala sesembahaning para ummate kang padha disajeni pangan, serta celahu, "Ya gene kowe padha ora gelem mangan
92Ya gene kowe padha ora tahu celathu
93(Ibrahim) tumuli hanggebug seru marang barahala nganti pecah
94Para ummate (Ibrahim) banjur padha bali rerikatan
95Ibrahim celathu, "Ya gene kowe padha nyembah brahala, gegaweyane tanganmu dhewe
96Allah iku kang gawe awakmu lan samu barang gegaweyanmu
97Ummate Ibrahim celathu, "Sarehne Ibrahim iku makewuhi anggonku padha nyembah brahala, saiki gawekna panjaga nuli cemplunna ing geni
98Karepe ummate Ibrahim, geni mau dienggo maheka dheweke, nanging para ummate mahu weksasane Ingsun dadekake asor (paekane ora tumama, geni dadi anyep, Ibrahim metu saka ing geni kelawan selamet)
99Ibrahim celathu, "Aku sowan marang ngarsaning Allah Pangeranku ing tembe Allah paring pituduh dalan bener marang aku
100Dhuh Pangeran kawula paduka mugi paring akan sahe dumateng kawula
101Ingsun banjur ambebungan (marang Ibrahim) diparingi weruh yen arep dhuwe anak lanang kang becik kelakuane (aran Ismail) bekti marang wong tuwane tur welasan
102Bareng Ismail wis bisa melayu handherek Ibrahim, tumuli tutur marang dheweke, "He anakku, weruhana aku tampa dhawuhing Allah ana ing pangimpen, didhawuhi hambeleh, kapriye panemumu?" Ismail matur, "Dhuh Bapak, prayoginipun lajeng panjenengan hestokaken dhawuhing Allah wahu (mragat kula). Manawa Allah marengaken panjenengan badhe pisa tatagipun manah kula
103Bareng dheweke sak keloron padha manggakake apa sakersane Allah lan Ibrahim wis nurokake miring Ismail habantal pipine (nyata kesabarane)
104Ingusn banjur nimbali, "Hai Ibrahim
105Temen sira wis ngestokake dhawuh ana pangimpen samono uga sarupane wong kang ngelakoni kabecikan, padha Ingsun paringi ganjaran
106Parentahingsun kang mangkene iki , teela coba kang gedhe
107Banjur Ingsun lironi wedhus kang gedhe, dadi hambeleh wedhus mahu
108Ingsun glestarekake jenenge Ibrahim lan kahutamane, hangalembana dening para nabi lan para ummat kang keri - keri
109Kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Ibrahim
110Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan
111Satemene Ibrahim iku ewone kawulaningsun kang padha percaya
112Ingsun hambebungah (Ibrahim) manawa Ishak Ingsun junjung dadi nabi kalebu ewone wong kang becik
113Ingsun hamberkahi (Ibrahim) lan uga Ishak, anak turune nabi loro mau ana kang becik, percaya marang Insun, lan anak kang kafir, tetela nganiaya marang awake dhewe
114Lan satemene Ingsun wis paring kabungahan marang Musa, lan Harun, (sakarone ingsun junjung dadi nabi)
115Lan Ingsun selamaetake Musa lan Harun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe
116Ingsun tulungi wong Bani Israil kabeh ngalahake (Fir'aun) dadi wong sing menang
117Ingsun maringi kitab (Taurat) kang luwih cetha
118Lan Ingsun paringi pituduh dalan bener
119Lan Ingsun nglestarekake jenenge (Musa lan Harun) lan kahutamane hangalembana dening para nabi lan ummat kang keri - keri
120Kabeh padha muji Allah muga paringa selamet marang Musa lan Harun
121Kaya mangkono anggoningsun amles marang wong kang gawe kabecikan
122Satemene (Musa lan Harun) mahu hewone para kawulaningsun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe
123Sateme Ilyas iku hewone para utusan
124Iku sira caritakna lelakone, nalika pitutur marang para ummate, "Ya gene kowe ora padha bekti ing Allah
125Ya gene kowe padha nyembah brahala aran Bangal, ora gelem nyembah Pangeran kang gawe saupane kang dumadi kelawan sempurna, ngungkuli kang padha gagaweyan kabeh
126Hiya iku Allah Pangeanmu lan Pangerane para leluhurmu ing zaman kuna
127Para ummat mau padha maido (marang Ilyas), mulane ing tembe padha dicemplungake (neraka)
128Mung para kawulaning Allah kang padha resik atine (padha selamet saka siksa neraka)
129Ingsun nglestarekake jenenge (Ilyas) lan para ummat kang keri - keri
130Kabeh padha memuji, "Allah muga paring selamet marang Ilyan lan wargane
131Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan
132Satemene Ilyas iku kalebu hewone kawulaningsun kang padha percaya
133Lan maneh Luth hewone padha utusaningsun
134Sira nyaritakna lelakone Luth mahu, nalika Ingsun paringi selamet dalah para wargane kabeh kalis saka siksaningsun
135Kajaba wong wadon tua rabine Luth, iku keri melu nandhang siksa
136Ingsun nuli numpes ummate Luth liya - liyane
137Sira mesthi padha handeleng patilasane (ummate Luth), nalika sira melaku ngliwati apnggonane ing wayah esuk
138Lan ing wayah wengi, ya gene sira padha ora anggagas
139Satemene Yunus iku hewone para utusaningsun
140Elinga nalika dheweke (Yunus) mutung (ninggal gaweyan) lakune pelayaran munggah perahu kebak momotan
141Ana segara tinempuh angin ribut. Wong ing perahu padha diundhi (kang enthuk undhi dicemplungake sagara). Yunus katiban undhi (banjur dicemplungake)
142Nuli ana iwak gedhe (Nun) nguntal minangka matrapi anggone mutung
143Upama Yunus ora eling nyebut Maha Suci ing Allah
144Mesthi tulus ana ing wetenge iwak Nun, nganti qiyamat
145Mulane banjur Ingsun wetokake saka wetengen iwak gedhe (Nun) ana ing gisiking segara awake ngelumpruk kaya wong lara
146Ingsun banjur nukulake wit Yaktin (Waloh) kanggo ngeyubi
147Nuli Ingsun dhawuhi mulang nyurub - nyurubake marang wong kang cacahe sakethi (ewon)
148Banjur padha ngestokake dhawuhing Allah kang diemban dening Yunus, mulane padha Ingsun paringi kabungahan nganti tekan patine
149(Muhammad) sira handangu marang wong kafir, "Apa hiya pangeranmu peputra putri lan kowe padha duwe anak lanang
150Apa nyata Ingsun gawe Malaikat wadon, sarta wong kafir padha handeleng dhewe
151Awit saka gorohe dhewe wong kafir padha ngucap
152Allah iku peputra", pangucape mangkono iku goroh
153Apa panjenengane iku milih putra wadon ngungkuli putra lanang
154Ya gene kowe nganggep: kapriye ta anggonira padha mancasi
155Ya gene kowe ora padha gelem mikir - mikir
156Apa kowe padha duwe tandha yekti kang cetha (anggone mertandhani yen Allah iku peputra)
157Yen dhasar bener panemumu iku, mara hendi kitabmu kang mratelakake kaya panemumu mau
158Wong kafir padha nganggep yen Allah lan jin iku tunggal bangsa. Satemene jin mau wis padha weruh yen dheweke ing tembe padha dicemplungake (neraka)
159Allah iku Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe wong kafir
160Kajaba para kawulaning Allah kang padha resik atine
161He wong kafir, kowe lan barahala sesembahanmu
162Kowe kabeh ora bisa hanjlomprongake sawijining wong
163Kajaba wong kang wis pinasthi kacemplungake ing neraka
164Pangucape malaikat: "siji - sijining kancaku malaikat mesthi duwe panggonan kang tinamtokake
165Aku iki padha ngadhep sap-sapan (ngabekti ing Allah)
166Aku iki padha nyebut, "Maha Suci" ing Allah
167Sanadiyan padha celathu mangkene
168Upama aku nyekel kitabe para nabi zaman kuna
169Mesthi aku dadi kawulaning Allah kang ngabekti, kelawan ati resik
170Wong kafir mau banjur padha maido (al-Quran) mulane ing tembe bakal weruh (kadadeyane awake)
171Papestheningsun marang kawulaningsun kang dadi utusaningsun wis tetep
172Para utusaningsun mau bakal padha ditulungi Allah
173Dene wadiyabalaningsun bakal padha menang
174Mulane wong kafir iku sira tokna bae, nganti ana dhawuhingsun perang
175Wong kafir mau sira delenga bahe (nalikane tinempuh siksa) dheweke uga padha handeleng (kawusaning awake)
176Ya gene wong kafir padha nantang nyepetake siksaningsun
177Nalikane siksa nempuh marang si kafir ing dina esuk (Sangir) nyata hala banget tumrap kang wis dielingake (nanging ora ngelakoni)
178Saiki si kafir tokna bae nganti ana dhawuhingsun perang
179Ing tembe yen tinimpuh ing siksa sira delenga bahe, si kafir uga bakal handeleng kawusaning awake
180Allah Pangeranira kang kagungan kamulyan, Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe (si kafir)
181Para utusaning Allah muga padha diparingana slamet
182Sakabehing puji konjuk ing Allah Pangerane alam kabeh
sumber: Unknown
WEBREATH · 11:11
«If you are thankful, I will give you more» — Quran 14:7
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath