26. Əş-Şüəra

1Ta. Sin. Mim

2Bunlar aydın Kitabın ayələridir

3Onların iman gətirmədiyinə görə özünü həlakmı edəcəksən

4Biz istəsəydik, göydən onlara elə bir əlamət göndərərdik ki, onun önündə başları itaətkarlıqla əyilərdi

5Mərhəmətli Allahdan onlara elə bir ayə gəlməz ki, ondan üz çevirməsinlər

6Onlar ayələri uydurma saydılar. Məsxərəyə qoyduqlarının xəbəri onlara yetişəcəkdir

7Yoxsa, onlar yer üzündə cürbəcür gözəl bitkilər bitirdiyimizi görmürlər

8Həqiqətən də, bunda bir əlamət vardır. Lakin onların əksəriyyəti mömin olmadı

9Bəli, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

10Bir zaman Rəbbin Musaya demişdi: “Get o zalım qövmün –

11Firon xalqının yanına! Onlar qorxmurlarmı?”

12Musa dedi: “Ey Rəbbim! Qorxuram ki, onlar məni yalançı hesab edələr

13belə olduqda ürəyim sıxılar, dilim də söz tutmaz. Buna görə Haruna da vəhy göndər

14Onların məndən əvəzini çıxmaq istədikləri bir günahım da var. Buna görə məni öldürəcəklərindən qorxuram”

15Allah dedi: “Xeyr, bu mümkün deyil! İkiniz də möcüzələrimizlə onların yanına gedin! Şübhəsiz ki, Biz də sizinləyik, hər şeyi eşidirik

16Fironun yanına gedib deyin: “Biz aləmlərin Rəbbinin elçiləriyik

17İsrail oğullarını bizimlə birgə burax!”

18Firon dedi: “Biz səni körpə ikən götürüb saxlayıb boya-başa çatdırmadıqmı? Sən ömrünün bəzi illərini bizimlə yaşamadınmı

19Elədiyin pis əməli də elədin. Doğrudan da, sən bir nankorsan!”

20Musa dedi: “Mən onu edəndə nadan olmuşam

21Mən sizdən qorxduğum üçün yanınızdan qaçıb getdim. Amma sonradan Rəbbim mənə hökmranlıq (peyğəmbərlik) verdi və məni elçilərdən etdi

22Başıma qaxdığın o nemətin də İsrail oğullarını özünə kölə etməyindir”

23Firon dedi: “Aləmlərin Rəbbi nədir?”

24Musa dedi: “Əgər yəqinliklə inanırsınızsa, bilin ki, O, göylərin, yerin və onların arasında olanların Rəbbidir!”

25Firon ətrafındakılara dedi: “Onun nə danışdığını eşitmirsinizmi?”

26Musa dedi: “O sizin də, ulu babalarınızın da Rəbbidir!”

27Firon dedi: “Sizə göndərilmiş bu elçi, sözsüz ki, dəlidir!”

28Musa dedi: “Əgər anlayırsınızsa, bilin ki, O, şərqin, qərbin və bunların arasında olanların Rəbbidir!”

29Firon dedi: “Əgər məndən başqasına sitayiş etsən, səni məhbusların yanına ataram!”

30Musa dedi: “Bəs sənə açıq-aşkar bir şey göstərsəm necə?”

31Firon dedi: “Əgər doğru danışanlardansansa, göstər onu!”

32Musa əsasını yerə atınca, o dərhal dönüb açıq-aşkar bir ilana çevrildi

33Əlini qoynundan çıxardan kimi o, baxanların gözü qabağında ağappaq nur saçan bir əl oldu

34Firon ətrafındakı zadəganlara dedi: “Həqiqətən də, bu, bilikli bir sehrbazdır

35O öz sehri ilə sizi torpağınızdan çıxartmaq istəyir. Nə təklif edirsiniz?”

36Onlar dedilər: “Onu qardaşı ilə bir qədər gözlət və şəhərlərə adam yığanlar göndər ki

37bütün bilikli sehrbazları sənin yanına gətirsinlər”

38Beləliklə, sehrbazlar bəlli bir günün müəyyən edilmiş vaxtında toplandılar

39Camaata deyildi: “Siz də yığışırsınızmı

40Əgər sehrbazlar qalib gəlsələr, ola bilsin ki, biz də onlara tabe olaq”

41Sehrbazlar gələn kimi Firona dedilər: “Əgər qalib gəlsək, bizə mükafat veriləcəkmi?”

42Firon dedi: “Bəli! Belə olacağı təqdirdə sizi özümə yaxın adamlardan edəcəyəm”

43Musa onlara dedi: “Nə atacaqsınızsa, atın!”

44Onlar iplərini və əsalarını yerə atıb: “Fironun qüdrətinə and olsun ki, biz qalib gələcəyik!”– dedilər

45Sonra Musa əsasını atdı və əsa onların düzəltdikləri şeyləri uddu

46Sehrbazlar səcdəyə qapandılar

47və dedilər: “Biz iman gətirdik aləmlərin Rəbbinə –

48Musanın və Harunun Rəbbinə!”

49Firon dedi: “Mən sizə izin verməmişdən əvvəl siz ona imanmı gətirdiniz? Şübhəsiz ki, o sizə sehr öyrədən böyüyünüzdür. Tezliklə biləcəksiniz! Mən sizin əllərinizi və ayaqlarınızı çarpaz kəsdirib hamınızı çarmıxa çəkdirəcəyəm”

50Onlar dedilər: “Zərər yox, biz onsuz da öz Rəbbimizə qayıdacağıq

51Biz Firon xalqı arasından ilk iman gətirənlər olduğumuza görə Rəbbimizdən günahlarımızı bağışlayacağını umuruq”

52Biz Musaya: “Qullarımla birlikdə gecə yola çıx. Çünki siz təqib olunacaqsınız”– deyə vəhy etdik

53Firon şəhərlərə əsgər toplayanlar göndərdi

54O dedi: “Bunlar kiçik bir dəstədir

55Onlar bizi qəzəbləndirmişlər

56Biz hamımız ayıq-sayıq olmalıyıq”

57Biz onları (o zalım tayfanı) bağlardan və çeşmələrdən çıxartdıq

58xəzinələrdən və gözəl yerlərdən də qovduq

59Beləcə, Biz İsrail oğullarını o yerlərə varis etdik

60Günəş üfüqdən qalxarkən Firon öz əsgərləri ilə onları izləməyə başladılar

61İki dəstə bir-birini görüncə Musanın səhabələri: “Biz yaxalanacağıq!”– dedilər

62Musa dedi: “Xeyr, Rəbbim mənimlədir. O mənə doğru yol göstərəcəkdir!”

63Biz Musaya: “Əsanla dənizə vur!”– deyə vəhy etdik. Dəniz dərhal yarıldı, on iki yol açıldı və hər biri nəhəng bir dağ kimi oldu

64O birilərini də ora yaxınlaşdırdıq

65Musa və onunla birlikdə olanların hamısını xilas etdik

66O birilərini isə suya qərq etdik

67Şübhəsiz ki, bu hekayətdə bir ibrət vardır. Lakin onların çoxu iman gətirmədi

68Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

69Onlara İbrahimin əhvalatını da oxu

70Bir zaman o öz atasına və tayfasına: “Nəyə ibadət edirsiniz?”– demişdi

71Onlar dedilər: “Biz bütlərə ibadət edir və onlara tapınmaqda davam edirik”

72O dedi: “Onlara yalvardığınız zaman sizi eşidirlərmi

73Yaxud sizə xeyir və ya zərər verirlərmi?”

74Onlar dedilər: “Xeyr, amma biz öz atalarımızın belə etdiklərini gördük”

75O dedi: “Siz nəyə ibadət etdiyinizi görürsünüzmü –

76həm siz, həm də ulu babalarınız

77Aləmlərin Rəbbindən başqa, onların hamısı mənim düşmənimdir

78O Rəbb ki, məni yaratmış və məni doğru yola yönəltmişdir

79O Rəbb ki, məni yedirdir və içirdir

80O Rəbb ki, xəstələndiyim zaman mənə şəfa verir

81O Rəbb ki, məni öldürəcək, sonra dirildəcəkdir

82O Rəbb ki, Haqq-hesab günü xətalarımı bağışlayacağını Ondan umuram

83Ey Rəbbim! Mənə hikmət ver və məni əməlisalehlərə qovuşdur

84Sonra gələnlər arasında həmişə yad edilim deyə mənə yaxşı ad qismət elə

85Məni Nəim bağının varislərindən et

86Atamı bağışla! Çünki o, azanlardandır

87Onların dirildiləcəyi gün məni rüsvay etmə

88O gün ki, nə var-dövlət, nə də oğul-uşaq bir fayda verməyəcək

89Ancaq sağlam bir qəlblə Allahın hüzuruna gələnlərdən başqa!”

90Cənnət müttəqilərə yaxınlaşdırılar

91Cəhənnəm də azğınlara göstərilər

92Onlara deyilər: “Hanı sizin sitayiş etdikləriniz –

93Allahdan başqa pənah apardıqlarınız? Onlar sizə kömək edə bilərlərmi, yaxud özlərinə köməkləri dəyə bilərmi?”

94Onlar azğınlarla birlikdə oraya (Cəhənnəmə) atılarlar

95İblisin bütün əsgərləri də habelə

96Onlar orada höcətləşərək deyərlər

97“Allaha and olsun ki, biz açıq-aydın azğınlıq içində idik –

98o vaxt ki, biz sizi aləmlərin Rəbbinə tay tuturduq

99Bizi ancaq günahkarlar azdırdı

100İndi isə bizim nə şəfaətçilərimiz

101nə də bizə canıyanan bir dostumuz var

102Bir də dünyaya qayıda bilsəydik, möminlərdən olardıq!”

103Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti yenə iman gətirmədi

104Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

105Nuh tayfası da elçiləri yalançı saydı

106O vaxt qardaşları Nuh onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz

107Həqiqətən, mən sizin üçün etibar edilməli bir elçiyəm

108Allahdan qorxun və mənə itaət edin

109Mən bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

110Allahdan qorxun və mənə itaət edin!”

111Onlar dedilər: “Sənə ən rəzil adamlar tabe olduğu halda biz sənə inanarıqmı?”

112Nuh dedi: “Mən onların nə etdiklərini bilmirəm

113Onların haqq-hesabı yalnız Rəbbimə aiddir. Kaş başa düşəydiniz

114Mən iman gətirənləri qovan deyiləm

115Mən yalnız açıq-aşkar bir qorxudanam”

116Onlar dedilər: “Ey Nuh! Əgər dəvətinə son qoymasan, mütləq daşqalaq ediləcəksən”

117Nuh dedi: “Ey Rəbbim! Qövmüm məni yalançı hesab etdi

118Mənimlə onların arasında qəti hökm ver, məni və mənimlə birlikdə olan möminləri əzabdan qurtar!”

119Biz onu və onunla birlikdə olanları yüklü gəmidə xilas etdik

120Yerdə qalanları isə suya qərq etdik

121Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti yenə iman gətirmədi

122Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

123Ad tayfası da elçiləri yalançı saydı

124O vaxt qardaşları Hud onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz

125Həqiqətən, mən sizin üçün etibar etməli olduğunuz bir elçiyəm

126Allahdan qorxun və mənə itaət edin

127Mən bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

128Əcəba, siz hər təpədə əbəs yerə bir əlamətmi qurursunuz (hündür binalarmı tikirsiniz)

129Sanki əbədi qalacaqsınız deyə qalalarmı tikirsiniz

130Bir kəsi yaxaladığınız zaman qəddar hökmdar kimi yaxalayırsınızmı

131Allahdan qorxun və mənə itaət edin

132Bildiyiniz nemətləri sizə verəndən qorxun

133O sizə heyvanat və oğul-uşaq verdi

134üstəlik bağlar və çeşmələr də əta etdi

135Mən sizə üz verəcək böyük günün əzabından qorxuram”

136Onlar dedilər: “Bizə öyüd-nəsihət versən də, verməsən də, bizim üçün birdir

137Bu, yalnız və yalnız əvvəlkilərin adətidir

138Biz əzaba düçar olan da deyilik”

139Onlar onu yalançı saydılar. Biz də onları məhv etdik. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi

140Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

141Səmud tayfası da elçiləri yalançı saydı

142O vaxt qardaşları Saleh onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz

143Şübhəsiz ki, mən sizin üçün etibar etməli olduğunuz bir elçiyəm

144Allahdan qorxun və mənə itaət edin

145Mən bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

146Məgər siz burada olanların içində sərbəst buraxılacaqsınız

147Bağlar və bulaqlar içində

148əkinlər və yumşaq meyvəli xurmalıqlar içində arxayınlıqla qalacaqsınız

149Dağlardan məharətlə evlər yonub düzəldəcəksiniz

150Allahdan qorxun və mənə itaət edin

151Həddi aşanların əmrinə tabe olmayın

152Onlar yer üzündə fəsad törədir və özlərini günahdan təmizləmirlər”

153Onlar dedilər: “Sən yalnız və yalnız sehrlənmişlərdənsən

154Sən də bizim kimi ancaq bir insansan. Əgər doğru danışanlardansansa, bizə bir möcüzə göstər”

155Saleh dedi: “Möcüzə bu dişi dəvədir! Onun da, sizin də müəyyən edilmiş vaxtlarda su içmək haqqınız vardır. (Bir gün o, su içməli, bir gün də siz içməlisiniz)

156Ona heç bir pislik etməyin, yoxsa böyük günün əzabı sizi yaxalayar”

157Onlar dəvənin diz vətərini kəsdilər, sonra da peşman oldular

158Əzab onları yaxaladı. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti yenə iman gətirmədi

159Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

160Lut tayfası da elçiləri yalançı saydı

161O vaxt qardaşları Lut onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz

162Həqiqətən, mən sizin üçün etibar edilməli bir elçiyəm

163Allahdan qorxun və mənə itaət edin

164Mən bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

165Doğrudanmı siz insanlar içində ancaq kişilərlə yaxınlıq edir

166və Rəbbinizin sizin üçün yaratdığı qadınlarınızı tərk edirsiniz? Siz, həqiqətən də, həddi aşan adamlarsınız”

167Onlar dedilər: “Ey Lut! Əgər təbliğatına son qoymasan, mütləq qovulanlardan olacaqsan!”

168O dedi: “Mən sizin əməllərinizə nifrət edənlərdənəm

169Ey Rəbbim! Məni və ailəmi onların tutduqları işdən xilas et!”

170Biz onu və onun bütün ailəsini xilas etdik

171Geridə qalanlar arasındakı yaşlı qadından başqa

172Sonra da o birilərini darmadağın etdik

173Biz onların üstünə daşlardan yağış yağdırdıq. Qorxudulanların yağışı nə yaman imiş

174Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi

175Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

176Əykə əhli də elçiləri yalançı saydı

177O vaxt Şueyb onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz

178Şübhəsiz ki, mən sizin üçün etibar etməli olduğunuz bir elçiyəm

179Allahdan qorxun və mənə itaət edin

180Mən bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

181Ölçüyə tam riayət edin və əksik ölçənlərdən olmayın

182Düz tərəzi ilə çəkin

183İnsanların əşyalarını əksik verməyin və yer üzündə fəsad yayaraq pis işlər görməyin

184Sizi və əvvəlki nəsilləri Yaradandan qorxun!”

185Onlar dedilər: “Sən yalnız və yalnız sehrlənmişlərdənsən

186Sən də bizim kimi ancaq bir insansan. Biz səni yalançılardan biri hesab edirik

187Əgər doğru danışanlardansansa, göyün bir parçasını üstümüzə endir”

188Şueyb dedi: “Rəbbim sizin nələr etdiyinizi daha yaxşı bilir”

189Onlar isə onu yalançı saydılar və buna görə də kölgəli günün əzabı onları yaxaladı. Həqiqətən, o, böyük bir günün əzabı idi

190Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi

191Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir

192Şübhəsiz ki, bu, aləmlərin Rəbbindən nazil edilmişdir

193Onu sadiq Ruh (Cəbrail) endirdi –

194sənin qəlbinə ki, xəbərdar edənlərdən olasan

195Bu Quran açıq-aydın ərəb dilində nazil edildi

196Şübhəsiz ki, o, keçmiş ümmətlərin kitablarında da xatırlanır

197Məgər İsrail oğullarından olan alimlərin onu bilmələri bunlar üçün bir dəlil deyilmi

198Əgər Biz onu ərəb olmayanlardan birinə nazil etsəydik

199və o, bunu onlara oxusaydı, yenə də ona iman gətirməzdilər

200Biz küfrü günahkarların qəlbinə belə salarıq

201Onlar ağrılı-acılı əzabı görməyənədək ona inanmazlar

202O əzab onlara özləri də hiss etmədən qəflətən gələcəkdir

203Onlar deyəcəklər: “Bizə möhlət veriləcəkmi?”

204Yenədəmi əzabımızın tez gəlməsini istəyirlər

205Bilirsənmi, əgər onlara illərcə firavanlıq nəsib etsək

206sonra vəd olunduqları əzab onlara yetişsə

207onlara nəsib olmuş firavanlıq əzabımızı onlardan dəf edə bilməz

208Biz heç bir kəndi onu xəbərdar edənlər olmadan məhv etmədik

209Xəbərdar edənləri də öyüd-nəsihət vermək üçün göndərdik. Biz əsla zalım olmamışıq

210Quranı şeytanlar endirmədi

211Onlar buna layiq deyildirlər və bunu bacara da bilməzlər

212Çünki onlar vəhyə qulaq asmaqdan kənar edilmişdilər

213Odur ki, Allahla yanaşı başqa bir məbuda ibadət etmə, yoxsa əzaba düçar edilənlərdən olarsan

214Ən yaxın qohumlarını qorxut

215Sənə tabe olan möminləri qanadının altına al (onlara qarşı təvazökar ol)

216Əgər onlar sənə asi olsalar, de: “Şübhəsiz ki, mən sizin etdiyiniz əməllərdən uzağam!”

217Qüdrətli və Rəhmli olana təvəkkül et

218O səni namaza duranda da görür

219səcdə edənlər içində hərəkət edəndə də

220Həqiqətən də, O, Eşidəndir, Biləndir

221Şeytanların kimə nazil olduqlarını sizə xəbər verimmi

222Onlar hər bir yalançıya və günahkara nazil olarlar

223Şeytanlar vəhydən eşitdiklərini kahinlərə təlqin edirlər. Halbuki onların əksəriyyəti yalançıdır

224Şairlərə gəldikdə isə, onlara ancaq azğınlar uyar

225Məgər görmürsənmi ki, onlar hər vadidə veyl-veyl gəzir (hər mövzuda şer uydurur)

226və etmədikləri şeylərə aid söhbət açırlar

227Təkcə iman sahibi olub xeyirxah əməllər edən, Allahı tez-tez yada salan və haqsızlığa məruz qaldıqdan sonra dini müdafiə edənlərdən başqa. Zalımlar isə qayıdacaqları yeri mütləq biləcəklər