Romans 12

1Dofir bieden ech Iech, Bridder, duerch d'Barmhäerzegkeet vu Gott, Är Kierperen als e liewegt, hellegt an u Gott gefällegt Affer darzebidden, wat Äre geeschtege Gottesdéngscht ass.

2A passt Iech net dëser Welt un, mee loosst Iech veränneren duerch d'Erneierung vun Ärem Denken, fir datt Dir préift, wat de gudden, gefällegen a vollkommene Wëlle vu Gott ass.

3Well duerch d'Gnod, déi mir geschenkt ass, soen ech jidderengem vun Iech: Denkt net méi héich vun Iech selwer, wéi et sech gehéiert ze denken, mee denkt mat Nüchterheet, wéi Gott jidderengem d'Mooss vum Glawe gedeelt huet.

4Well sou wéi mir an engem Kierper vill Glidder hunn, an net all d'Glidder déiselwecht Aufgab hunn,

5sou si mir, déi vill sinn, ee Kierper a Christus, an eenzel Glidder vuneneen.

6Mir hu verschidde Goven no der Gnod, déi eis ginn ass: Ass et d'Prophezeiung, da loosst se no dem Mooss vum Glawe sinn;

7ass et en Déngscht, da loosst hien déngen; ass et d'Léieren, da loosst hie léieren;

8ass et d'Ermonteren, da loosst hien ermonteren; wee gëtt, deen due et mat Generositéit; wee féiert, mat Fläiss; wee Barmhäerzegkeet erweist, mat Freed.

9D'Léift sief ouni Falschheet. Verabscheet dat Béist, hallt Iech un dat Gutt.

10Sidd an der Bridderléift häerzlech zueenaner zougedoen. Kommt Iech géigesäiteg mat Éierbeweisung vir.

11Loosst net no am Äifer; brennt am Geescht; déngt dem Här.

12Sidd frou an der Hoffnung, gedëlleg an der Drangsall, beharrlech am Gebiet.

13Hëlleft den Hellegen an hirer Nout. Üübt Gaaschtfrëndlechkeet.

14Seegent déi, déi Iech verfollegen; seegent a verflucht net.

15Freet Iech mat deene, déi sech freeën; kräischt mat deene, déi kräischen.

16Lieft an Eendracht mateneen. Sidd net houfreg, mee wendt Iech zu den Niddregen. Haalt Iech net selwer fir weis.

17Vergëllt kengem Béises mat Béisem. Sidd beduecht op dat, wat gutt ass virun alle Mënschen.

18Wann et méiglech ass, souwäit et un Iech läit, lieft a Fridde mat jiddwerengem.

19Rächt Iech net selwer, Geléiften, mee loosst dem Zorn vu Gott Plaz. Well et steet geschriwwen: „D'Rach ass Mäin; Ech wäert vergelten, seet den Här.“

20Am Géigendeel: „Wann däi Feind hongereg ass, gëff him z'iessen; wann hien duuschtereg ass, gëff him ze drénken. Well wann s du dat dees, häufst du brennend Kuelen op säi Kapp.“

21Looss dech net vum Béisen iwwerwannen, mee iwwerwann d'Béis mam Gudde.