ZƏBUR 88

1Ya Rəbb, ey məni qurtaran Allah, Gecə-gündüz Sənə yalvarıram!

2Qoy duam Sənə çatsın, Qulaq as naləmə.

3Bəlalardan canım boğazıma gəldi, Həyatım ölülər diyarına yaxınlaşır.

4Qəbirə düşənlərin içində sayılıram, Sanki məndə taqət qalmayıb.

5Elə bil ölülər içinə düşmüşəm, Yaddaşından silinmişəm, Köməyindən əlimi üzmüşəm, Məzarda yatan meyitlər kimiyəm.

6Məni dərin qəbirə, Dərin, qaranlıq bir yerə saldın.

7Qəzəbin üstümə gəldi, Təlatümün tamamilə məni əzdi. Sela

8Tanışlarımı məndən uzaqlaşdırdın, Onlarda mənə qarşı ikrah yaratdın. Qapalı qalmışam, çıxa bilmirəm,

9Bu zülmümdən gözlərimin nuru sönür. Ya Rəbb, hər gün Səni çağırıram, Sənə əl açıram.

10Xariqələrini ölülərəmi göstərəcəksən? Kölgələrmi qalxıb Sənə şükür edəcək? Sela

11Məhəbbətin məzardamı, Sədaqətin Həlak yerindəmi bəyan olunacaq?

12Xariqələrin qaranlıqdamı, Ədalətin unudulma diyarındamı tanınacaq?

13Mən isə, ya Rəbb, Səni imdada çağırıram, Duam hər səhər hüzuruna qalxır.

14Ya Rəbb, niyə məni rədd edirsən? Niyə məndən üzünü gizlədirsən?

15Mən uşaqlıqdan məzlumam, ölümcül haldayam, Göstərdiyin dəhşətlərdən çarəsiz qalmışam.

16Qəzəbin üzərimdən basır, Verdiyin vahimələrdən məhv oluram.

17Bunlar sel kimi məni dövrəyə salır, Bunlar birgə həmişə başımın üstünü alır.

18Yarımı, yoldaşımı məndən uzaqlaşdırmısan, Yalnız qaranlıqla həmdəm olmuşam.