ПСАЛЬМЫ 77

1Кіраўніку хору. Едутуну. Псальм Асафа.

2Голас мой да Бога, і буду крычаць; голас мой да Бога, і Ён пачуў мяне.

3У дзень трывогі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнутая і не зьнемагаецца; адмаўляецца ад пацяшэньня душа мая.

4Узгадваю пра Бога і стогну; енчу і зьнемагае дух мой. (Сэлях)

5Ты затрымаў павекі вачэй маіх; я ўстрывожаны, і не магу гаварыць.

6Разважаю пра дні старадаўнія, пра гады спрадвечныя.

7Уначы ўзгадваю песьні мае, енчу ў сэрцы маім, і дапытваецца дух мой:

8«Няўжо Госпад на вякі адкінуў мяне і ня будзе больш спагадаць?

9Няўжо назаўсёды канец міласэрнасьці Ягонай, і вестка з пакаленьня ў пакаленьне счэзла?

10Няўжо Бог забыўся пра літасьцівасьць Сваю і спыніў у гневе Сваім літасьць Сваю?» (Сэлях)

11І я сказаў: «Гэта боль мой, што зьмянілася правіца Найвышэйшага.

12Буду ўзгадваць дзеяньні ГОСПАДА; бо хачу ўзгадваць цуды Твае старадаўнія.

13І буду разважаць пра ўсе справы Твае, і пра вялікія ўчынкі Твае буду апавядаць».

14У сьвятасьці, Божа, шлях Твой. Які Бог гэтакі вялікі, як Бог?

15Ты — Бог, Які цуды робіць. Ты даў спазнаць народам моц Тваю.

16Ты бараніў рамяном Тваім народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа. (Сэлях)

17Убачылі Цябе воды, Божа, убачылі Цябе воды і задрыжэлі, і затрэсьліся бяздоньні.

18Лінулі з хмараў воды; выдалі голас аблокі, і лёталі стрэлы Твае.

19Голас грымотаў Тваіх у віхуры; маланкі сусьвет асьвятлялі; зямля трэслася і дрыжэла.

20Праз мора ішоў шлях Твой, і сьцяжына Твая — праз воды вялікія, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаць.

21Ты вёў народ Твой, як авечкі, рукой Майсея і Аарона.