Mga Salmo 55

1Pamatia ang akong pag-ampo, O Dios; dungga ang akong pagpangayo ug tabang kanimo.

2Pamatia ug tubaga ako. Dili na ako mahimutang sa akong kabalaka.

3Nabalaka ako sa mga pagpanghulga sa akong mga kaaway ug pagdaog-daog sa mga tawong daotan. Kay gisamok nila ako ug gidumtan.

4Labihan ang kakulba sa akong dughan. Nalisang ako sa kamatayon.

5Nagkurog ako sa kahadlok; labihan gayod ang akong kalisang.

6Kon aduna pa lang akoy pako sama sa salampati, molupad ako ug mangita ug kapahulayan.

7Molupad ako paingon sa halayong kamingawan ug didto mopuyo.

8Magdali ako sa pagpangita ug matagoan aron makatago ako gikan sa kasuko sa akong mga kaaway nga daw sa makusog nga hangin ug bagyo.

9Ginoo, laglaga ang akong mga kaaway; himoa nga dili sila magkasinabtanay. Kay nakita ko ang pagpanghasi ug panag-away sa lungsod.

10Sama sa mga tigbalantay, naglibot-libot sila diha sa mga paril sa lungsod adlaw ug gabii. Puno sa kadaotan ug kasamok ang lungsod.

11Bisan asa walay hunong ang pagpanglaglag, pagpangdaog-daog, ug pagpanglimbong diha sa mga pangpublikong lugar.

12Kon ang akong kaaway lang ang manginsulto kanako, agwantahon ko kini. Kon ang akong kontra lang ang motamay kanako, malikayan ko kini.

13Apan ang ako mismong suod nga higala, nga sama lang kanako ug kauban ko, ang nanginsulto kanako.

14Suod kami kaniadto sa usag usa, ug magkuyog kami pag-adto sa balay sa Dios uban sa daghang mga tawo.

15Hinaut pa nga mangamatay ug kalit ang akong mga kaaway. Hinaut pa nga lamyon silang buhi ngadto sa dapit sa mga patay. Kay ang kadaotan anaa kanila ug sa ilang mga puloy-anan.

16Apan ako mangayo ug tabang sa Ginoong Dios ug luwason niya ako.

17Buntag, udto, ug gabii mangaliya ako ug mag-agulo, ug pamation niya ako.

18Luwason niya ako ug panalipdan sa akong pagpakig-gira, bisan ug daghan ang nakigbatok kanako.

19Ang Dios nga naghari sa walay kataposan mamati kanako, ug laglagon niya ang akong mga kaaway. Kay dili sila buot mousab sa ilang kinaiya ug dili motahod sa Dios.

20Ang akong higala kanhi nakigbatok sa iyang mga higala; wala niya tumana ang iyang mga saad.

21Malumo ug maayo siyang manulti, apan aduna diay siyay pagdumot sa iyang kasing-kasing. Ug ang iyang mga pulong makapasakit sa pagbati sa uban. Sama kini sa mahait nga espada.

22Itugyan sa Ginoo ang imong mga kabalaka, kay tabangan ka niya. Dili niya pasagdan ang mga matarong hangtod sa kahangtoran.

23Apan ang mga mamumuno ug ang mga limbongan ilabay niya sa lawom kaayong bangag, ang dapit sa mga patay, nga dili pa sila makapahimulos sa katunga sa ilang kinabuhi. Apan ako mosalig sa Dios.