ПСАЛЬМЫ 49

1Кіраўніку хору. Сыноў Караха. Псальм.

2Чуйце гэта, усе народы! Прыхіліце вуха, усе жыхары веку гэтага!

3Як сыны паспалітыя, так і сыны знакамітыя, разам багатыя і бедныя.

4Вусны мае кажуць мудрасьць, і думкі сэрца майго разважлівыя.

5Прыхілю да прыповесьці вуха маё, выяўлю пры [гуках] гусьляў загадку маю.

6Навошта мне баяцца ў дні няшчасьця, калі атачыла мяне беззаконьне тых, якія нападаюць на мяне,

7якія спадзяюцца на сілу сваю і мноствам багацьця свайго хваляцца?

8Ніхто выбавіць брата ня можа і даць за яго выкуп Богу,

9бо вельмі дарагая цана за душу ягоную, і зрачыся гэтага [мусіць] на вякі,

10каб ён жыў заўсёды і ня ўбачыў парахненьня.

11Бо [кожны] бачыць: мудрыя паміраюць, дурны і шалёны разам прападаюць, і пакідаюць іншым багацьце сваё.

12Думкі іхнія пра тое, што дамы іхнія на вякі, сялібы іхнія — з пакаленьня ў пакаленьне, і яны сваім імем назвалі [цэлыя] землі.

13Але чалавек у славе [доўга] трываць ня будзе, ён падобны да скаціны, якая гіне.

14Гэткі шлях іхні, тых, якія спадзяюцца на сябе, і тых, якім [словы] вуснаў іхніх да­спа­добы. (Сэлях)

15Як авечкі, у пекла яны зыйдуць, сьмерць пасьвіць іх будзе, і раніцаю правыя будуць мець уладу над імі, сіла іхняя ссохне, пекла — жытло іхняе.

16Але Бог выбавіць душу маю з рукі пекла, бо Сам возьме мяне. (Сэлях)

17Ня бойся, калі хто багацее, калі множыцца слава дому ягонага,

18бо, калі памрэ, нічога ня возьме з сабою, і слава ягоная ня пойдзе за ім.

19Хоць бы за жыцьця свайго душу сваю ён дабраслаўляў, і хвалілі яго, калі добра рабіў для сябе,

20ён пойдзе за пакаленьнем бацькоў сваіх, што ня ўбачаць ніколі сьвятла.

21Чалавек у славе і без разуменьня падобны да скаціны, якая гіне.