مزامیر 25

1ای خداوند، راز دل خود را با تو در میان می‌گذارم.

2خدایا، من بر تو توکل دارم، پس نگذار شرمنده شوم و دشمنانم با دیدن بدبختی من شادی کنند.

3بله، آنانی که به تو امیدوارند هرگز سرافکنده نخواهند شد؛ کسانی سرافکنده می‌شوند که بی‌جهت مردم را فریب می‌دهند.

4ای خداوند، راه خود را به من نشان ده و احکام خود را به من بیاموز.

5راستی خود را به من تعلیم ده و مرا هدایت فرما، زیرا تو نجا‌ت‌دهندۀ من هستی. تمام روز امید من تو هستی.

6ای خداوند، رحمت ازلی و محبت عظیم خود را به یاد آر!

7خطایا و گناهان جوانی‌ام را ببخش! ای خداوند، به محبت خویش و به خاطر نیکویی خود مرا یاد کن!

8خداوند نیکو و عادل است؛ او راه راست خود را به کسانی که از راه منحرف شوند نشان خواهد داد.

9او شخص فروتن را در انجام کارهای درست هدایت خواهد کرد و راه خود را به او تعلیم خواهد داد.

10خداوند تمام کسانی را که عهد او را نگاه می‌دارند و از اوامرش پیروی می‌کنند، با وفاداری و محبت هدایت می‌کند.

11ای خداوند، گناه من بزرگ است، به خاطر نام خودت آن را بیامرز!

12اگر کسی خداترس باشد، خدا راه راست را به او نشان خواهد داد.

13او همیشه کامیاب خواهد بود و فرزندانش در دنیا پایدار خواهند شد.

14خداوند به کسانی اعتماد دارد که از او اطاعت می‌کنند. او عهد خود را به ایشان تعلیم می‌دهد.

15چشم امید من همیشه بر خداوند است، زیرا تنها او می‌تواند مرا از خطر برهاند.

16ای خداوند، به من توجه فرما و بر من رحم نما، زیرا تنها و درمانده‌ام.

17غمهای دلم زیاد شده است، مرا از غصه‌هایم رها ساز!

18به فقر و بدبختی من توجه کن و همهٔ گناهانم را بیامرز.

19دشمنانم را ببین که چه زیادند و چقدر از من نفرت دارند!

20جانم را حفظ کن و مرا نجات ده تا شرمنده نشوم، زیرا که بر تو توکل کرده‌ام.

21باشد که کمال و راستی من حافظ من باشند، زیرا به تو پناه می‌برم.

22خدایا، بنی‌اسرائیل را از تمام مشکلاتش نجات ده!