مزامیر 140

1ای خداوند، مرا از دست مردان شرور نجات ده! مرا از دست ظالمان محفوظ نگاه دار!

2آنها تنها به شرارت می‌اندیشند و همواره در فکر بر پا کردن نزاع هستند.

3زبانشان مانند نیش مار سمی تند و تیز است و زهر مار از لبانشان می‌چکد.

4ای خداوند، مرا از دست مردان شرور محفوظ نگه دار. مرا از دست مردان ظالم که برای سرنگونی من نقشه می‌کشند، حفظ فرما.

5مردان متکبر بر سر راه من دام می‌گذارند، بندهای تور خود را پهن می‌کنند تا مرا گرفتار سازند.

6ای خداوند، من تو را خدای خود می‌دانم. فریاد مرا بشنو و به داد من برس.

7ای یهوه، خداوند من، تو قوت و نجات من هستی. تو سر مرا در روز جنگ محفوظ داشتی.

8ای خداوند، نگذار بدکاران به مراد دل خود برسند و کامیاب شده، مغرور شوند.

9بگذار آنچه بر ضد من اندیشیده‌اند بر سر خودشان بیاید.

10ای کاش پاره‌های آتش بر سرشان بریزد و آنها را بسوزاند، ای کاش به چاه عمیق افکنده شوند و هرگز از آن بیرون نیایند.

11ای کاش آنان که به ناحق به دیگران تهمت می‌زنند، کامیاب نشوند. ای کاش شخص ظالم به‌وسیلۀ ظلم و شرارت خودش نابود شود.

12خداوندا، می‌دانم که تو به داد ستمدیدگان خواهی رسید و حق آنان را از ظالمان خواهی گرفت.

13ای خداوند، عادلان نام تو را ستایش خواهند کرد و صالحان در حضور تو خواهند زیست.