ПСАЛЬМЫ 139

1Кіраўніку хору. Давіда. Псальм. ГОСПАДЗЕ, Ты дасьледаваў мяне і ведаеш [мяне].

2Ты ведаеш, калі я сядаю і калі я ўстаю; разумееш думку маю здалёк.

3Сьцежку маю і ляжаньне маё Ты спазнаў, і ўсе шляхі мае Табе вядомыя.

4Бо няма яшчэ словаў на языку маім, а Ты, ГОСПАДЗЕ, ведаеш усё.

5Ззаду і сьпераду Ты абняў мяне і паклаў на мяне руку Тваю.

6Надзвычай дзівоснае веданьне, перавышае мяне, не магу яго сьцяміць!

7Куды мне ісьці ад Духа Твайго і ад аблічча Твайго куды ўцячы?

8Калі б я ўзыйшоў на неба, Ты там; калі б паслаў сабе [ложак] у пекле, — вось, [і там] Ты!

9Калі б я ўзяў крылы сьвітаньня, калі б пасяліўся на канцы мора,

10там таксама рука Твая вадзіла б мяне, і трымала б мяне правіца Твая.

11Калі б я сказаў: «Няхай цемра пакрые мяне, і ноччу няхай станецца сьвятло вакол мяне»,

12дык і цемра ня будзе цёмнай для Цябе, і ноч заясьнее, як дзень; цемра, як сьвятло.

13Бо Ты стварыў ныркі мае, выткаў мяне ва ўлоньні маці маёй.

14Слаўлю Цябе, бо я захапляльна і дзівосна збудаваны; цудоўныя справы Твае, і душа мая ведае [гэта] добра.

15Не былі схаваныя косткі мае перад Табою, калі я кшталтаваўся пад заслонай, быў вытканы ў глыбінях зямлі.

16Зародак мой бачылі вочы Твае; і ў кнізе Тваёй запісаны ўсе дні, што былі вызначаны, калі яшчэ ніводнага з іх не было.

17Якія каштоўныя для мяне думкі Твае, Божа, якая вялікая безьліч іх!

18Лічу іх, але іх больш, чым пяску. Я буджуся, і я ўсьцяж з Табою.

19Калі б Ты, Божа, забіў бязбожніка, тады людзі крывавыя адыйдуць ад мяне.

20Яны гавораць супраць Цябе зламыснае; дарэмна робяць сябе ворагамі Тваімі.

21Ці ж ня мушу я ненавідзець тых, што ненавідзяць Цябе, ГОСПАДЗЕ, і брыдзіцца тымі, што супраць Цябе паўстаюць?

22Нянавісьцю поўнай я іх ненавіджу, яны сталіся ворагамі для мяне.

23Дасьледуй мяне, Божа, і спазнай сэрца маё, выспрабуй мяне і спазнай думкі мае!

24І паглядзі, ці не на гаротным я шляху, і шляхам вечнасьці вядзі мяне.