مزامیر 122
هنوز ترجمه ای به زبان شما وجود ندارد - نمایش انگلیسی
1هنگامی که به من میگفتند: «بیا تا به خانهٔ خداوند برویم» بسیار خوشحال میشدم!
2و اینک اینجا در میان دروازههای اورشلیم ایستادهایم!
3اورشلیم اینک بازسازی شده و دیوارهایش به هم پیوسته است.
4قبایل اسرائیل به اورشلیم میآیند تا طبق دستوری که خداوند به ایشان داده است، او را سپاس گویند و پرستش کنند.
5در اینجا تختهای داوری برپاست، تختهایِ خاندان داوود.
6برای برقراری صلح و سلامتی در اورشلیم دعا کنید! همهٔ کسانی که این شهر را دوست دارند، کامیاب باشند.
7ای اورشلیم، صلح و سلامتی در حصارهای تو و رفاه و آسایش در قصرهایت برقرار باد!
8به خاطر خانواده و دوستان خویش میگویم: «صلح و آرامش بر تو باد!»
9ای اورشلیم، به خاطر خانهٔ یهوه خدای ما، سعادت تو را خواهانم.
WEBREATH · 11:11
«He himself gives everyone life and breath and everything else» — Acts 17:25
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath