مزامیر 121

1چشمان خود را به کوهها دوخته‌ام و در انتظار کمک هستم.

2کمک من از جانب خداوند می‌آید که آسمان و زمین را آفرید.

3خداوند نخواهد گذاشت پایم بلغزد و بیفتم. او که از من حمایت می‌کند، هرگز نمی‌خوابد.

4او که از اسرائیل محافظت می‌کند، چشمانش به خواب نمی‌رود.

5خداوند خودش از تو مراقبت می‌نماید! او در کنارت است تا از تو حمایت کند.

6آفتاب در روز به تو آسیب نخواهد رسانید و نه مهتاب در شب.

7خداوند، تو را از هر بدی دور نگاه می‌دارد و جانت را حفظ می‌کند.

8خداوند، رفت و آمد تو را زیر نظر دارد و از تو مراقبت می‌نماید، از حال تا ابد.