Kristiyanismo
balik

Mga Panultihon 24

1Ayaw kasina sa mga daotan o paninguha nga makighigala kanila,

2kay ang ilang gihuna-huna ug gipanulti mao ang pagpasakit sa uban.

3Pinaagi sa kaalam matukod ang usa ka balay, ug mapalig-on kini pinaagi sa maayong panabot; ug ang mga kuwarto niini mapuno sa nindot ug mahalon nga mga kabtangan pinaagi sa kahibalo.

5Ang mga tawong maalamon dakog ikatabang panahon sa gira,

6kay kinahanglan ang ilang mga tambag sa pagpakig-gira. Ug mas dako ang tsansa nga modaog kon daghan ang magtatambag.

7Dili matugkad sa tawong buang-buang ang kaalam. Wala siyay ikasulti kon maalamong mga butang nay hisgotan.

8Ang tawong magplano kanunay ug daotan ilado nga tigpasiugdag daotan.

9Sala ang bisan unsay ipasiugda sa tawong buang-buang, ug ngil-aran ang mga tawo sa bugal-bugalon.

10Kon mawad-an kag paglaom sa panahon sa kalisod, timailhan kana nga ikaw huyang.

11Ayaw pagduha-duha sa pagluwas sa mga tawo nga dili sad-an nga gihukman nga patyon.

12Moingon ka nga wala ka mahibalo bahin niini, apan nahibalo ang Dios kon nagsulti ka sa tinuod o wala. Nagbantay siya kanimo ug nakahibalo siya kon unsay anaa sa imong huna-huna. Balosan ka niya sumala sa imong binuhatan.

13Anak, maingon nga ang dugos tam-is ug makaayo kanimo, ingon usab niana ang kaalam. Kay kon maalamon ka, aduna kay maayong kaugmaon ug dili mapakyas ang imong mga pangandoy.

15Ayaw pag-awat sa tawong daotan nga manglungkab sa pinuy-anan sa tawong matarong.

16Kay bisan makapito pa mapandol ang tawong matarong, makabangon ra gihapon siya. Apan kon ang daotan ang malaglag, dili na siya makabangon pa.

17Ayaw pagmaya kon adunay daotang mahitabo sa imong kaaway.

18Makita sa Ginoo ang imong gibuhat, ug dili niya kini magustohan; ug undangan niya ang pagsilot sa imong kaaway.

19Ayawg kalagot o kasina sa daotang mga tawo,

20kay wala silay maayong kaugmaon ug mahisama sila sa suga nga napalong.

21Anak, tahora ang Ginoo ug ang hari. Ayaw pakig-uban sa mga tawong nakigbatok kanila,

22kay wala ka masayod kon unsay kalaglagan nga kalit nga ipadala sa Ginoo o sa hari ngadto kanila.

23Ania pay laing mga panultihon gikan sa maalamon nga mga tawo: Dili maayo nga aduna kay pinalabi sa imong paghukom.

24Kon ipalingkawas mo ang nakasala, tunglohon ug kapungtan ka sa mga tawo.

25Apan kon silotan mo ang nakasala, panalanginan ka ug mouswag ka pa.

26Ang dili bakak nga tubag nagpadayag sa tinuoray nga panaghigalaay.

27Andama una ang imong panginabuhian, sama sa uma, sa dili ka pa magtukod ug panimalay.

28Ayaw pagsaksi batok sa imong isigka-tawo sa walay igong hinungdan, o manugilon ug bakak bahin kaniya.

29Ayaw pag-ingon, “Balosan ko siya sa iyang gihimo kanako. Himuon ko usab kaniya ang iyang gihimo kanako.”

30Miagi ako sa uma sa usa ka tawong tapolan ug walay panabot.

31Puno na kini sa mga sagbot ug sampinit, ug guba na ang koral niini.

32Gipamalandongan ko pag-ayo kining akong nakita ug nakuha ko kini nga leksyon:

33Higda-higda, tulog-tulog, ug pagpangiyugpos gamay, tawong tapolan,

34ug sa kalit lang moabot kanimo ang kawad-on nga daw sama sa armadong tulisan.

tinubdan: Biblica® Open Ang Pulong sa Dios

WEBREATH · 11:11

«He himself gives everyone life and breath and everything else» — Acts 17:25

Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.

WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath