ПРЫПОВЕСЬЦІ 22

1Лепш [добрае] імя, чым вялікія багацьці, лепш добрая слава, чым срэбра і золата.

2Багаты і бедны сустракаюцца, Творца іх усіх — ГОСПАД.

3Разумны бачыць зло і хаваецца, а неразумныя ідуць і будуць пакараныя.

4[Нагарода] за пакору і страх перад ГОСПАДАМ — багацьце, і слава, і жыцьцё.

5Церні і пасткі на шляху крывадушнага, а хто захоўвае душу сваю, той аддаляецца ад іх.

6Пастаў юнака на слушны шлях, і ён ня збочыць з яго, нават калі састарэе.

7Багаты пануе над бедным, і чалавек, які ўзяў пазыку, — слуга паверніка.

8Хто сее беззаконьне, той будзе жаць ліха, і кій гневу ягонага будзе зьнішчаны.

9Хто мае добрае вока, той будзе дабраслаўлёны, бо з хлеба свайго дае ўбогаму.

10Выгані насьмешніка, і адыйдзе звадка, і суцішацца спрэчкі і абразы.

11Хто любіць чыстасьць сэрца, у таго ласка на вуснах яго, і валадар з ім сябруе.

12Вочы ГОСПАДА захоўваюць веданьне, Ён касуе словы ліхадзея.

13Гультай кажа: «Леў на двары, пасярод плошчы я буду забіты».

14Вусны чужаніцы — глыбокая яма; на каго загневаўся ГОСПАД, той уваліцца туды.

15Дурасьць прывязаная да сэрца юнака, але дубец настаўленьня выганіць яе.

16Хто ўціскае ўбогага, каб памножыць сваё, і дае багатаму, той згалее.

17Прыхілі вуха тваё, і слухай словы мудрых, і сэрца тваё зьвярні да ведаў маіх,

18бо цудоўна будзе, калі захаваеш іх у нутры тваім, і будуць яны таксама на вуснах тваіх,

19каб пэўнасьць твая была ў ГОСПАДЗЕ, я вучу цябе сёньня.

20Ці ж не пісаў я табе тройчы парады і навучаньні,

21каб паведаміць табе дакладныя словы праўды, каб ты мог перадаць словы праўды тым, што паслалі цябе?

22Не абдзірай убогага, таму што ён убогі, і не ўціскай прыгнечанага каля брамы,

23бо ГОСПАД будзе бараніць у справе іхняй і адбярэ душу ў тых, якія іх абіраюць.

24Не сябруй з васпанам гняўлівым і з чалавекам нястрыманым не хадзі,

25каб ты не навучыўся сьцежкам яго і не нацягнуў пятлі на душу тваю.

26Ня будзь з тых, што даюць руку, што заручаюцца за даўгі.

27Калі ня маеш, чым заплаціць, навошта маюць забраць з-пад цябе ложак твой?

28Не перасоўвай мяжы старадаўняй, якую вызначылі бацькі твае.

29Ці бачыў ты чалавека, спраўнага ў занятку сваім? Перад абліччам валадароў ён будзе стаяць, ня будзе ён стаяць перад прасьцякамі.