Proverbs 16

1د زړه تدبيرونه د انسان دي، خو د ژبې ځواب د مالِک خُدائ له لوري وي.

2د انسان ټولې لارې د هغه په خپلو سترګو کې پاکې ښکاري، خو نیتونه مالِک خُدائ تلي.

3خپل کارونه مالِک خُدائ ته وسپاره، او ستا تدبیرونه به ټینګ او پوره کړل شي.

4مالِک خُدائ هر څه د خپل مقصد دپاره پیدا کړي دي، حتیٰ بدکاره هم د تباهۍ د ورځې دپاره.

5هر متکبر زړه لرونکی د مالِک خُدائ په نزد کرکجن دی؛ باور ولره چې هغه به بې‌سزا پاتې نشي.

6په رحمت او وفادارۍ سره د ګناه کفاره ادا کیږي، او د مالِک خُدائ په وېره سره انسان له بدۍ څخه مخ اړوي.

7کله چې د یو سړي لارې د مالِک خُدائ خوښې شي، نو هغه د ده دښمنان هم ورسره پخلا کوي.

8په صداقت لږ مال غوره دی، د بې‌انصافۍ له ډېرې ګټې څخه.

9د سړي زړه د خپلې لارې تدبیر نیسي، خو مالِک خُدائ د هغه ګامونه ټاکي.

10د پاچا په شونډو الهي پرېکړه وي؛ د هغه خوله باید په انصاف کې خیانت ونه کړي.

11حق تله او پله د مالِک خُدائ لخوا دي؛ په کڅوړه کې ټول د وزن کاڼي د هغه کار دی.

12بدکاري کول د پاچاهانو لپاره کرکجن دي، ځکه چې تخت په صداقت سره استوار پاتې کیږي.

13د رښتیا شونډې د پاچا خوښي ده، او څوک چې سمې خبرې کوي هغه ورته محبوب دی.

14د پاچا قهر د مرګ استازی دی، خو یو پوه سړی به هغه ارام کړي.

15د پاچا د مخ په روښانایۍ کې ژوند وي، او د هغه التفات د پسرلي د باران د ورېځې غوندې دی.

16د سرو زرو نه د حکمت ترلاسه کول څومره غوره دي! او د سپینو زرو په پرتله پوهه ترلاسه کول ډېر ښه دي.

17د نېکانو لویه لاره له بدۍ څخه مخ اړوي؛ څوک چې خپله لاره څاري، خپل ځان ژغوري.

18غرور تر تباهۍ مخکې ځي، او سرکښه روح تر ښوېیدو د مخه وي.

19له مغرورانو سره د غنیمت د وېشلو نه دا غوره ده چې د عاجزانو سره عاجز روحی ولرې.

20هغه څوک چې لارښوونې ته پام کوي نېکمرغي مومي، او مبارک دی هغه څوک چې په څښتن توکل کوي.

21د هوښیار زړه خاوند ته هوښیار او پوه ویل کېږي، او د ژبې خوږوالی زده کړه زیاتوي.

22پوهه خپل خاوند ته د ژوند چینه ده، مګر د احمقانو ادب کول پخپله حماقت دی.

23د هوښیار سړي زړه د هغه خولې ته پوهه ورښيي او د هغه په شونډو زده کړه زیاتوي.

24خوږې خبرې د شاتو د ګبین په څېر دي، روح ته خوږې او هډوکو ته شفا بښونکې دي.

25داسې یوه لاره شته چې سړي ته سمه ښکاري، مګر د هغې پای د مرګ لارې دي.

26د مزدور اشتها د هغه لپاره کار کوي، ځکه چې د هغه لوږه هغه پر مخ بیایي.

27بدکاره سړی بدۍ راسپړي، او په شونډو یې لکه سوځوونکی اور وي.

28بدنیته سړی جګړې خپروي، او چغلخور نږدې ملګري سره بېلوي.

29ظالم سړی خپل ګاونډی غولوي او هغه په داسې لاره بیایي چې ښه نه ده.

30هغه څوک چې سترګک وهي، بد نیتونه لټوي؛ او هغه څوک چې خپلې شونډې چيچي، شر سرته رسوي.

31سپین وېښتان د عزت او جلال تاج دی، چې د صداقت په لاره کې موندل کېږي.

32هغه څوک چې ژر نه غوسه کېږي تر جنګیالي غوره دی، او هغه څوک چې په خپل نفس واک لري تر هغه چا لوی دی چې ښار نیسي.

33پچه په لمن کې اچول کېږي، خو د هغې هره پرېکړه د څښتن له لوري ده.