Proverbs 16

1የልብ ዝግጅት ከሰው ነው፤ የምላስ መልስ ግን ከእግዚአብሔር ዘንድ ነው።

2የሰው መንገድ ሁሉ በዓይኑ ፊት ንጹሕ ነው፤ እግዚአብሔር ግን መንፈስን ይመዝናል።

3ሥራህን ለእግዚአብሔር አደራ ስጥ፥ አሳብህም ትጸናለች።

4እግዚአብሔር ሁሉን ለራሱ ዓላማ ፈጠረ፥ ኃጢአተኛውንም ደግሞ ለክፉ ቀን።

5በልቡ የሚታበይ ሁሉ በእግዚአብሔር ዘንድ ርኵስ ነው፤ እጅ በእጅ ቢያያዝም ሳይቀጣ አይቀርም።

6በምሕረትና በእውነት ኃጢአት ትሰረያለች፥ እግዚአብሔርንም በመፍራት ሰው ከክፋት ይመለሳል።

7የሰው መንገድ እግዚአብሔርን ደስ ሲያሰኘው፥ ጠላቶቹን እንኳ ከእርሱ ጋር ያስታርቃቸዋል።

8በጽድቅ የሚገኝ ጥቂት ነገር በዓመፅ ከሚገኝ ከብዙ ሀብት ይሻላል።

9የሰው ልብ መንገዱን ያዘጋጃል፤ እግዚአብሔር ግን እርምጃውን ያቀናለታል።

10ንጉሥ በአፉ መለኮታዊ ፍርድን ይናገራል፤ አፉም በፍርድ አይስሳትም።

11ትክክለኛ ሚዛንና ሸክላ ከእግዚአብሔር ዘንድ ናቸው፤ በከረጢት ውስጥ ያሉት መመዘኛዎች ሁሉ የእርሱ ሥራ ናቸው።

12ዙፋን በጽድቅ ይጸናልና ክፋትን ማድረግ ለነገሥታት ርኵስ ነው።

13ቅን ከንፈር ለንጉሥ ደስታ ነው፤ እውነትንም የሚናገረውን ይወድደዋል።

14የንጉሥ ቍጣ የሞት መልእክተኛ ነው፤ ጠቢብ ሰው ግን ያበርደዋል።

15በንጉሥ ፊት ብርሃን ሕይወት አለ፤ ሞገሱም እንደ ኋለኛው ዝናብ ደመና ነው።

16ጥበብን ማግኘት ከወርቅ ይልቅ ምንኛ ይሻላል! ማስተዋልንም መምረጥ ከብር ይልቅ የተሻለ ነው።

17የቅኖች ጎዳና ከክፋት መራቅ ነው፤ መንገዱን የሚጠብቅ ነፍሱን ያድናል።

18ጥፋት ከመምጣቱ በፊት ትዕቢት ይሄዳል፥ ውድቀትም ከመምጣቱ በፊት ኩሩ መንፈስ።

19ከትዕቢተኞች ጋር ምርኮ ከመካፈል፥ ከትሑታን ጋር በመንፈስ መዋረድ ይሻላል።

20ቃሉን የሚያስተውል በጎ ነገርን ያገኛል፤ በእግዚአብሔር የሚታመን ምስጉን ነው።

21በልቡ ጠቢብ የሆነ አስተዋይ ይባላል፥ የከንፈር ጣፋጭነትም ትምህርትን ያበዛል።

22ማስተዋል ላገኘው የሕይወት ምንጭ ነው፤ የሰነፎች ተግሣጽ ግን ስንፍና ነው።

23የጠቢብ ልብ አፉን ያስተምራል፥ ለከንፈሩም ትምህርትን ይጨምራል።

24ያማረ ቃል የማር ወለላ ነው፥ ለነፍስ ጣፋጭ ለአጥንትም ፈውስ ነው።

25ለሰው ቅን የምትመስል መንገድ አለች፥ ፍጻሜዋ ግን የሞት መንገድ ነው።

26የሠራተኛ ሰው ነፍስ ትደክምለታለች፥ አፉ ያስገድደዋልና።

27ምናምንቴ ሰው ክፉን ይምሳል፥ በከንፈሩም እንደሚቃጠል እሳት አለ።

28ጠማማ ሰው ክርክርን ይዘራል፥ ጆሮ ጠቢም ወዳጆችን ይለያያል።

29ግፈኛ ሰው ባልንጀራውን ያባብላል፥ መልካም ወዳልሆነችም መንገድ ይመራዋል።

30ዓይኑን የሚያጠቅስ ጠማማ ነገርን ያስባል፥ ከንፈሩንም የሚነክስ ክፉን ይፈጽማል።

31ሽበት የክብር ዘውድ ነው፥ በጽድቅ መንገድ ይገኛል።

32በትዕግሥት የጸና ሰው ከኃያል ሰው ይሻላል፥ በመንፈሱም ላይ የሚገዛ ከተማ ከሚወስድ ይበልጣል።

33ዕጣ ወደ ጭን ይጣላል፥ ፍርዱ ሁሉ ግን ከእግዚአብሔር ዘንድ ነው።