Matthew 11

1جڏهن يسوع پنهنجي ٻارهن شاگردن کي هدايتون ڏئي چڪو، تڏهن هو اتان سندن شهرن ۾ تعليم ڏيڻ ۽ وعظ ڪرڻ لاءِ اڳتي وڌيو.

2ان دوران يوحنا قيدخاني ۾ مسيح جي ڪمن بابت ٻڌو، ۽ هن پنهنجن شاگردن کي موڪليو،

3ته کانئس پڇن، ”ڇا تون اهو ئي آهين جيڪو اچڻ وارو هو، يا اسين ڪنهن ٻئي جو انتظار ڪريون؟“

4يسوع کين جواب ڏنو، ”موٽي وڃو ۽ يوحنا کي ٻڌايو جيڪي ڪجهه توهان ٻڌو ۽ ڏسو ٿا:

5انڌا ڏسن ٿا، منڊا هلن ٿا، ڪوڙهه وارا پاڪ صاف ڪيا وڃن ٿا، ٻوڙا ٻڌن ٿا، مئل جياريا وڃن ٿا، ۽ مسڪينن کي خوشخبري ٻڌائي وڃي ٿي.

6۽ برڪت وارو آهي اهو جيڪو منهنجي سبب ٺوڪر نٿو کائي.“

7جڏهن يوحنا جا شاگرد وڃي رهيا هئا، تڏهن يسوع ماڻهن جي ميڙ سان يوحنا بابت ڳالهائڻ لڳو: ”توهان بيابان ۾ ڇا ڏسڻ ويا هئا؟ ڇا واءُ سان لوڏا کائيندڙ ڪو ڪانھن؟

8نه ته، توهان ڇا ڏسڻ ويا هئا؟ ڇا نفيس پوشاڪ پهريل ڪو ماڻهو؟ ڏسو، جيڪي نفيس پوشاڪ پهرين ٿا سي بادشاهن جي محلاتن ۾ لڀندا آهن.

9ته پوءِ توهان ڇا ڏسڻ ويا هئا؟ ڇا هڪ نبي؟ ها، مان توهان کي چوان ٿو، ۽ نبيءَ کان به وڌيڪ.

10هي اهو ئي آهي جنهن بابت لکيل آهي: ’ڏس، آءٌ پنهنجو قاصد تنهنجي اڳيان موڪليان ٿو، جيڪو تنهنجي اڳيان تنهنجو رستو تيار ڪندو.‘

11آءٌ توهان کي سچ ٿو چوان، عورتن مان ڄاولن مان يوحنا بپتسما ڏيندڙ کان وڏو ڪوبه برپا ناهي ٿيو. تڏهن به آسمان جي بادشاهيءَ ۾ جيڪو ننڍي ۾ ننڍو آهي سو به کانئس وڏو آهي.

12يوحنا بپتسما ڏيندڙ جي ڏينهن کان وٺي اڄ تائين، آسمان جي بادشاهيءَ تي زبردستي ٿيندي رهي آهي، ۽ زوراور ان تي زور سان قبضو ڪن ٿا.

13ڇاڪاڻ⁠تہ سڀني نبين ۽ شريعت يوحنا تائين ئي اڳڪٿي ڪئي.

14۽ جيڪڏهن توهان ان کي قبول ڪرڻ چاهيو، ته هي اهو ئي ايليا آهي جيڪو اچڻ وارو هو.

15جنهن کي ڪن هجن، سو ٻڌي.

16آءٌ ھن دؤر جي ماڻھن کي ڪنھن سان ڀيٽيان؟ اھي انھن ٻارن جھڙا آھن جيڪي بازارن ۾ ويھي پنھنجن ساٿين کي پڪاري چون ٿا:

17’اسان اوھان جي لاءِ وڄايو، پر اوھين نہ نچيا؛ اسان ماتمي گيت ڳايا، پر اوھان روڄ نہ ڪيو.‘

18ڇاڪاڻ⁠تہ يوحنا نہ کائيندو ۽ نہ پيئندو آيو، تہ اھي چون ٿا تہ ’ھن کي ڀوت چمبڙيل آھي!‘

19انسان جو پٽ کائيندو ۽ پيئندو آيو، تہ اھي چون ٿا تہ ’ڏسو، ھي ماڻھو پيٽو ۽ شرابي، محصول وٺندڙن ۽ گنھگارن جو دوست آھي!‘ پر حڪمت پنھنجن عملن مان سچي ثابت ٿئي ٿي.“

20پوءِ عيسيٰ انھن شھرن کي ملامت ڪرڻ لڳو جن ۾ سندس اڪثر معجزا ڏيکاريا ويا ھئا، ڇاڪاڻ⁠تہ انھن توبھ نہ ڪئي ھئي:

21”اي خُراسين، تو تي افسوس! اي بيت⁠صيدا، تو تي افسوس! ڇاڪاڻ⁠تہ جيڪي معجزا اوھان ۾ ڏيکاريا ويا، جيڪڏھن اھي صور ۽ صيدا ۾ ڏيکاريا وڃن ھا، تہ اھي ڪڏھن جا ٽاٽ پائي ۽ رک ۾ ويھي توبھ ڪن ھا.

22پر آءٌ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ عدالت واري ڏينھن اوھان جي ڀيٽ ۾ صور ۽ صيدا لاءِ حالتون وڌيڪ سھپ جوڳيون ھونديون.

23۽ تون، اي ڪفرناحوم، ڇا تون آسمان تائين کڄندينءَ؟ بلڪل نہ، تون پاتال تائين ھيٺ ڪيرايو ويندينءَ! ڇاڪاڻ⁠تہ جيڪي معجزا تو ۾ ڏيکاريا ويا، سي جيڪڏھن سدوم ۾ ڏيکاريا وڃن ھا، تہ اھو اڄ تائين قائم رھي ھا.

24پر آءٌ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ عدالت واري ڏينھن تو کان وڌيڪ سدوم جي سرزمين لاءِ سھپ ھوندي.“

25ان وقت عيسيٰ چيو تہ ”اي پيءُ، آسمان ۽ زمين جا خداوند، آءٌ تنھنجي ساراھ ڪريان ٿو، ڇاڪاڻ⁠تہ تو اِھي ڳالھيون ڏاھن ۽ عالمن کان لڪايون ۽ ٻارڙن جھڙن سادن تي ظاھر ڪيون.

26ھائو، اي پيءُ، ڇاڪاڻ⁠تہ ائين ڪرڻ ئي توکي پسند آيو.

27منھنجي پيءُ سڀ ڪجھہ مون کي سونپيو آھي. پيءُ کان سواءِ ڪوبہ پٽ کي نہ ٿو سڃاڻي، ۽ پٽ کان سواءِ ڪوبہ پيءُ کي نہ ٿو سڃاڻي ۽ نہ وري ڪو ٻيو کيس سڃاڻي سگھي ٿو سوائي انھيءَ جي جنھن تي پٽ کيس ظاھر ڪرڻ گھري.“

28اي سڀني ٿڪلن ۽ بار هيٺ دٻيلن، مون وٽ اچو، ۽ مان اوهان کي آرام ڏيندس.

29منهنجو ڳٽ پاڻ تي کڻو ۽ مون کان سکو، ڇاڪاڻ⁠تہ مان دل جو حليم ۽ نماڻو آهيان، ۽ اوهين پنهنجين جانين لاءِ آرام لهندؤ.

30ڇاڪاڻ⁠تہ منهنجو ڳٽ سولو ۽ منهنجو بار هلڪو آهي.”