Matthew 11

1Wéi de Jesus fäerdeg war, Seng zwielef Jünger z'ënnerriichten, ass Hien dovu weidergaangen, fir an hire Stied ze léieren an ze verkënnegen.

2Mëttlerweil huet de Johannes am Prisong vun de Wierker vu Christus héieren, an hien huet seng Jünger geschéckt,

3fir Hien ze froen: „Bass Du deen, dee komme sollt, oder solle mir no engem aneren auskucken?“

4De Jesus huet geäntwert: „Gitt zréck a bericht dem Johannes, wat dir héiert a gesitt:

5Déi Blann gesinn erëm, déi Lahm ginn, déi Aussätzeg gi gereinegt, déi Daaf héieren, déi Doudeg ginn operweckt, an den Aarme gëtt déi gutt Noriicht verkënnegt.

6A geseent ass deen, dee sech net u Mir stéisst.“

7Wéi dem Johannes seng Jünger fortgaange sinn, huet de Jesus ugefaangen, zu de Volleksmassen iwwer de Johannes ze schwätzen: „Wat sidd dir an d'Wüst kucke gaangen? E Rouer, dat vum Wand hi an hier beweegt gëtt?

8Oder wat sidd dir kucke gaangen? E Mann a feine Kleeder? Kuckt, déi, déi fein Kleeder undoen, sinn a kinnekleche Paläiser ze fannen.

9Wat sidd dir dann erausgaange fir ze gesinn? E Prophet? Jo, Ech soen iech, a méi wéi e Prophet.

10Dëst ass deen, iwwer deen geschriwwe steet: ‚Kuck, Ech schécken Mäi Buet virun Dir aus, dee Däi Wee virun Dir bereede wäert.‘

11Wierklech, Ech soen iech: Ënnert deene, déi vu Frae gebuer goufen, ass kee méi groussen opstane wéi de Johannes den Deefer. Awer dee Klengsten am Himmelräich ass méi grouss wéi hien.

12Vun den Deeg vum Johannes dem Deefer bis elo gëtt dem Himmelräich Gewalt ugedoen, an déi Gewaltäteg rappen et u sech.

13Well all d'Prophéiten an d'Gesetz hu weisegesot bis zum Johannes.

14A wann dir et unhuele wëllt: Hien ass den Elias, dee komme sollt.

15Wien Oueren huet, deen héier.“

16Mat wat kann ech dës Generatioun vergläichen? Si si wéi Kanner, déi op de Maartplaze sëtzen an deenen aneren zoruffen:

17‘Mir hunn iech op der Flütt gespillt, an dir hutt net gedanzt; mir hunn e Klagelidd gesongen, an dir hutt net getrauert.’

18Well de Johannes ass komm, huet weeder giess nach gedronk, a si soen: ‘Hien huet en Dämon!’

19De Mënschejong ass komm, huet giess a gedronk, a si soen: ‘Kuckt, e Frësser an e Saefer, e Frënd vun den Zëllner a Sënner!’ Awer d'Wäisheet gëtt duerch hir Handlunge gerechtfäerdegt.”

20Dunn huet de Jesus ugefaangen, d'Stied ze verurteelen, an deenen déi meescht vu Senge Wonner geschitt waren, well si sech net bekéiert haten.

21“Wee dir, Korasin! Wee dir, Betsaida! Well wann déi Wonner, déi bei dir geschitt sinn, zu Tyrus a Sidon geschitt wären, hätte si sech scho laang a Sak an Äschen bekéiert.

22Awer ech soen iech: Et wäert fir Tyrus a Sidon um Dag vum Geriicht méi erdréiglech si wéi fir iech.

23An du, Kapharnaum, wäerts du bis an den Himmel erhuewe ginn? Nee, du wäerts an den Hades erofgestouss ginn! Well wann déi Wonner, déi bei dir geschitt sinn, zu Sodom geschitt wären, wier et bis zum haitegen Dag bestoe bliwwen.

24Awer ech soen iech, datt et fir d'Land vu Sodom um Dag vum Geriicht méi erdréiglech si wäert wéi fir dech.”

25Zu där Zäit huet de Jesus verkënnegt: “Ech priisen Dech, Papp, Här vum Himmel a vun der Äerd, well Du dës Saache virun de Weisen an de Geléierte verstoppt hues, a se de klenge Kanner offenbaart hues.

26Jo, Papp, well dëst war wuelgefälleg virun Dengen Aen.

27All Saache si Mir vu Mengem Papp uvertraut ginn. Keen kennt de Jong ausser de Papp, a keen kennt de Papp ausser de Jong an deen, deem de Jong Hien offenbare wëll.”

28Kommt bei Mech, dir all, déi dir midd a beluede sidd, an Ech wäert Iech Rou ginn.

29Huelt Mäi Jach op Iech a léiert vu Mir, well Ech si sanft a vu Häerzen demiddeg, an dir wäert Rou fanne fir är Séilen.

30Well Mäi Jach ass sanft a Meng Laascht ass liicht.”