Matthew 11

1Sawuse Gusti Yesus rampung maringi piweling marang para sakabat-E rolas, Panjenengane banjur tindak saka ing kono prelu memulang lan martakake Injil ana ing kutha-kutha kono.

2Nalika iku Yokanan krungu ana ing pakunjaran bab sakabehing pakaryane Sang Kristus, banjur ngutus para sakabate

3nyuwun pirsa marang Panjenengane, “Punapa Panjenengan punika Panjenengane ingkang badhe rawuh, punapa kula sami kedah ngentosi tiyang sanes?”

4Gusti Yesus paring wangsulan, “Padha balia lan wartakna marang Yokanan apa kang padha kokrungu lan kokdeleng:

5Wong wuta padha ndeleng, wong lumpuh lumaku, wong kusta padha karesikake, wong budheg krungu, wong mati padha katangekake, lan wong mlarat padha kawartanan kabar kabungahan.

6Lan rahayu wong kang ora dadi serik jalaran saka Ingsun.”

7Nalika para sakabate Yokanan padha budhal, Gusti Yesus wiwit ngandika marang wong akeh bab Yokanan: “Kowe padha metu menyang ara-ara samun arep ndeleng apa? Gelagah kang kagebag dening angin?

8Yen ora mangkono, apa kang padha kokdeleng? Wong kang manganggo sandhangan endah? Lah, wong kang nganggo sandhangan alus manggone ana ing kedhatone para raja.

9Dadi apa ta kang padha kokdeleng? Nabi? Bener, Aku pitutur marang kowe, malah luwih tinimbang nabi.

10Iya wong iki kang kasebut ana ing Kitab: ‘Lah, Ingsun ngutus utusan-Ku ndhisiki Sira, kang bakal nyawisake marga-Nira ana ing ngarsa-Nira.’

11Satemen-temene Aku pitutur marang kowe, ing antarane wong kang lair saka wong wadon, ora ana kang luwih gedhe tinimbang Yokanan Pambaptis; ewadene wong kang cilik dhewe ana ing Kratoning Swarga iku luwih gedhe tinimbang dheweke.

12Wiwit jamane Yokanan Pambaptis nganti tumeka saiki, Kratoning Swarga ginayuh kalawan karosan, lan wong-wong kang nggunakake karosan padha ngrebut kraton mau.

13Sabab kabeh para Nabi lan Angger-anggering Toret padha medhar pameca nganti tumeka jamane Yokanan.

14Lan manawa kowe padha gelem nampani, iya dheweke iku Elia kang bakal rawuh.

15Sing sapa duwe kuping, ngrungokna!”

16Karo apa anggon-Ku bakal ngupamakaké jaman iki? Padha kaya bocah-bocah kang padha lungguh ana ing pasar-pasar lan nguwuh-uwuh marang liyané:

17‘Aku padha ngunèkaké suling kanggo kowé, nanging kowé padha ora njogèd; aku padha ngidungaké kidung panglayat, nanging kowé padha ora nangis.’

18Awit Yokanan teka kanthi ora mangan lan ora ngombé, mangka wong-wong padha muni, ‘Wong iku kapanjingan dhemit!’

19Putraning Manungsa teka kanthi mangan lan ngombé, banjur padha muni, ‘Delengen wong iki, tukang mangan lan tukang ngombé, mitrané juru nglumpukaké pajeg lan wong dosa!’ Nanging kawicaksanan iku kabeneraké déning panggawéné.”

20Gusti Yésus tumuli wiwit ndukani kutha-kutha papan mukjijat-mukjijat-É kang akèh dhéwé wus katindakaké, awit padha ora mratobat.

21“Bilai kowé, Khorazim! Bilai kowé, Bètsaida! Awit lamun mukjijat-mukjijat kang wus katindakaké ana ing tengahmu iku katindakaké ana ing Tirus lan Sidon, mesthi wus suwé kutha-kutha iku padha mratobat kalawan nganggo bagor lan awu.

22Nanging Aku pitutur marang kowé, ing dina pangadilan bakal luwih ènthèng sanggané Tirus lan Sidon tinimbang kowé.

23Lan kowé, Kapèrnaum, apa kowé bakal diluhuraké nganti tumeka ing langit? Ora, kowé bakal kasedhakaké mudhun menyang ing Hades! Awit lamun mukjijat-mukjijat kang katindakaké ana ing tengahmu iku katindakaké ana ing Sodom, mesthi kutha iku bakal lestari nganti sepréné.

24Nanging Aku pitutur marang kowé, yèn ing dina pangadilan bakal luwih ènthèng sanggané Sodom tinimbang kowé.”

25Nalika samana Gusti Yésus ngandika, “Kula ngaturaken panuwun dhateng Paduka, dhuh Rama, Gustining langit kaliyan bumi, déné sadaya punika Paduka wadosaken tumrap tiyang wicaksana kaliyan tiyang ingkang putus ing ngèlmu, nanging Paduka wedharaken dhateng laré-laré alit.

26Inggih, Rama, awit inggih makaten punika ingkang kepareng ing ngarsa Paduka.

27Samukawis sampun kaparingaken dhateng Kula déning Rama Kula. Boten wonten ingkang wanuh dhateng Sang Putra kejawi Rama, saha boten wonten ingkang wanuh dhateng Sang Rama kejawi Sang Putra kaliyan sinten kémawon ingkang kaparengaken déning Sang Putra badhé kaparingan wanuh.”

28Padha mrenea marang Aku, hé sakèhé wong kang sayah lan kamotan abot, lan Aku bakal maringi palereman marang kowé.

29Pasangna pasangan-Ku ana ing kowé lan sinaua marang Aku, awit Aku iki alus lan andhap asor ing ati, lan kowé bakal nemu palereman tumrap nyawamu.

30Sabab pasangan-Ku iku kepénak lan momotan-Ku iku ènthèng.”