Matthew 11

1Despois de que Xesús rematase de dar instrucións aos Seus doce discípulos, partiu de alí para ensinar e predicar nas cidades deles.

2Mentres tanto, Xoán oíu no cárcere falar das obras de Cristo, e enviou os seus discípulos

3a preguntarlle a El: «¿Es Ti Aquel que había de vir, ou debemos agardar por outro?»

4Xesús respondeulles: «Ide e facédelle saber a Xoán o que oídes e vedes:

5Os cegos recobran a vista, os coxos andan, os leprosos quedan limpos, os xordos oen, os mortos son resucitados, e a boa nova anúnciase aos pobres.

6E benaventurado aquel que non atopa en Min motivo de tropenzo».

7Cando os discípulos de Xoán marchaban, Xesús comezou a falar ás multitudes arredor de Xoán: «¿Que saístes a ver ao deserto? ¿Unha cana axitada polo vento?

8Se non, ¿que saístes a ver? ¿Un home vestido con roupas finas? Vede, os que levan roupas finas áchanse nos palacios dos reis.

9¿Que saístes, logo, a ver? ¿Un profeta? Si, dígovos, e máis ca un profeta.

10Este é aquel de quen está escrito: “Velaquí, Eu envío o Meu mensaxeiro diante de Ti, quen preparará o Teu camiño diante de Ti”.

11En verdade vos digo: Entre os nacidos de muller non se levantou ninguén maior ca Xoán o Bautista; con todo, o máis pequeno no reino dos ceos é maior ca el.

12Dende os días de Xoán o Bautista ata agora, o reino dos ceos sofre violencia, e os violentos arrebátano.

13Pois todos os Profetas e mais a Lei profetizaron ata Xoán.

14E se o queredes aceptar, el é o Elías que había de vir.

15Quen teña oídos, que oia».

16¿A que podo comparar esta xeración? É semellante aos nenos sentados nas prazas, que berran aos outros:

17‘Tocámosvos a frauta, e non bailastes; cantámosvos un laio, e non chorastes.’

18Pois veu Xoán, que nin comía nin bebía, e din: ‘Ten un demo!’

19Veu o Fillo do Home, que come e bebe, e din: ‘Mirade este comellón e bebedor, amigo de publicanos e pecadores!’ Mais a sabedoría queda xustificada polas súas accións.”

20Entón Xesús comezou a increpar ás cidades nas que se fixeran a maioría dos Seus milagres, porque non se arrepentiran.

21“¡Ai de ti, Corozaín! ¡Ai de ti, Betsaida! Porque se os milagres que foron feitos en vós se fixesen en Tiro e en Sidón, hai tempo que se terían arrepentido en saco e cinza.

22Mais dígovos que no día do xuízo será máis levadío para Tiro e Sidón ca para vós.

23E ti, Cafarnaúm, ¿acaso serás levantada ata o ceo? ¡Ata o Hades serás abatida! Porque se os milagres que foron feitos en ti se fixesen en Sodoma, permanecería ata o día de hoxe.

24Mais dígovos que no día do xuízo será máis levadío para Sodoma ca para ti.”

25Naquel tempo Xesús proclamou: “Louvoute, Pai, Señor do ceo e da terra, porque escondiches estas cousas dos sabios e instruídos, e as revelaches aos pequenos.

26Si, Pai, porque isto foi do Teu agrado.

27Todo Me foi entregado polo Meu Pai. Ninguén coñece ao Fillo senón o Pai, e ninguén coñece ao Pai senón o Fillo e aquel a quen o Fillo llo queira revelar.”

28Vinde a Min, todos os que estades cansos e cargados, e Eu daréivos descanso.

29Tomade o Meu xugo sobre vós e aprendede de Min, porque son manso e humilde de corazón, e atoparedes descanso para as vosas almas.

30Porque o Meu xugo é suave e a Miña carga é lixeira.”