Matthew 11

1Tar éis d'Íosa críoch a chur le teagasc a Dhá Dheisceabal Déag, chuaigh Sé ar aghaidh as sin chun teagasc agus craobhscaoileadh a dhéanamh ina gcathracha-san.

2Idir an dá linn chuala Eoin sa phríosún faoi oibreacha Chríost, agus chuir sé a dheisceabail

3chun fiafraí Dhe, “An Tú an Té a bhí le teacht, nó an bhfuilimid le bheith ag súil le duine eile?”

4D'fhreagair Íosa, “Imígí ar ais agus eolaisígí d'Eoin an méid a chloiseann sibh agus a fheiceann sibh:

5Faigheann na daill a radharc, siúlann na bacaigh, glantar na lobhair, éisteann na bodhair, dúisítear na mairbh, agus craoltar an dea-scéal do na boicht.

6Is beannaithe an té nach dtéann ar seachrán mar gheall Ormsa.”

7Agus deisceabail Eoin ag imeacht, thosaigh Íosa ag labhairt leis na sluaite faoi Eoin: “Cad a chuaigh sibh amach san fhásach a fheiceáil? Giolcach á luascadh sa ghaoth?

8Murab ea, cad a chuaigh sibh amach a fheiceáil? Fear gléasta in éadaí míne? Féach, i bpálásanna ríthe a fhaightear an lucht éadaí míne.

9Cad mar sin a chuaigh sibh amach a fheiceáil? Fáidh? Sea, deirim libh, agus níos mó ná fáidh.

10Is é seo an té a bhfuil scríofa ina thaobh: ‘Féach, cuirfidh Mé Mo theachtaire Romhat, a ullmhóidh Do shlí Romhat.’

11Go fírinneach deirim libh, ina measc siúd a rugadh ó mhná níor éirigh aon duine is mó ná Eoin Baiste. Ach fós féin tá an té is lú i ríocht na bhflaitheas níos mó ná é.

12Ó laethanta Eoin Baiste go dtí seo, tá ríocht na bhflaitheas ag fulaingt foréigin, agus déanann lucht an fhoréigin greim uirthi.

13Óir rinne na Fáithe go léir agus an Dlí fáistine go dtí Eoin.

14Agus más toil libh glacadh leis, is é seo Éilias a bhí le teacht.

15An té a bhfuil cluasa air, éisteadh sé.

16Cé leis a gcuirfidh mé an ghlúin seo i gcomparáid? Is cosúil iad le leanaí ina suí sna margaí agus ag glaoch ar dhaoine eile:

17‘Sheinneamar an fheadóg daoibh, agus níor dhamsaigh sibh; chanamar caoineadh, agus níor ghoil sibh.’

18Óir tháinig Eoin gan ithe gan ól, agus deir siad, ‘Tá deamhan ann!’

19Tháinig Mac an Duine ag ithe agus ag ól, agus deir siad, ‘Féach ar an gcraosaire seo agus ar an bpótaire, cara do bhailitheoirí cánach agus do pheacaigh!’ Ach fíoraítear an eagna óna gníomhartha.”

20Ansin thosaigh Íosa ag cáineadh na gcathracha inar deineadh formhór A chuid míorúiltí, toisc nár ghabhadar aithreachas.

21“Is mairg duitse, a Choraisín! Is mairg duitse, a Bhetsáíde! Óir dá mba i dTír agus i Síodón a dhéanfaí na míorúiltí a deineadh ionaibhse, is fada ó dhéanfaidís aithreachas i saicéadach agus i luaithreach.

22Ach deirim libh, gur fusa a bheidh sé do Thír agus do Shíodón ar lá an bhreithiúnais ná daoibhse.

23Agus tusa, a Chafarnáum, an dtógfar suas go neamh thú? Ní thógfar, ach leagfar síos go Háidéas thú! Óir dá mba i Sodom a dhéanfaí na míorúiltí a deineadh ionatsa, bheadh sí ar marthain go dtí an lá inniu.

24Ach deirim libh gur fusa a bheidh sé do Shodom ar lá an bhreithiúnais ná duitse.”

25San am sin d’fhógair Íosa: “Molaim Thú, a Athair, a Thiarna neimhe agus talún, toisc gur cheil Tú na nithe seo ar lucht na heagna agus an léinn, agus gur nocht Tú do leanaí beaga iad.

26Sea, a Athair, óir ba é seo ba thaitneamhaí i Do láthair.

27Tá gach ní tiomnaithe Domsa ag Mo Athair. Níl aithne ag éinne ar an Mac ach ag an Athair, agus níl aithne ag éinne ar an Athair ach ag an Mac agus ag an té ar mian leis an Mac É a nochtadh dó.

28Tagaigí Chugamsa, sibhse uile atá tuirseach agus faoi ualach, agus tabharfaidh Mé suaimhneas daoibh.

29Tógaigí Mo chuing oraibh agus foghlaimígí Uaimse, óir tá Mé ceansa agus uiríseal ó chroí, agus gheobhaidh sibh suaimhneas do bhur n-anamacha.

30Óir is suaimhneach Mo chuing agus is éadrom M'ualach.”