Matthew 11

1Αφού ο Ιησούς ετελείωσε να δίνει εντολές στους δώδεκα μαθητές Αὐτού, ανεχώρησεν εκείθεν διά να διδάσκει και να κηρύττει εν ταις πόλεσιν αυτών.

2Εν τω μεταξύ, ο Ιωάννης, ακούσας εν τω δεσμωτηρίω τα έργα του Χριστού, έπεμψε τους μαθητάς αυτού

3διά να Ερωτήσωσιν Αυτόν: «Είσαι Συ Ο Ερχόμενος ή άλλον προσδοκώμεν;»

4Και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν προς αυτούς: «Πορευθέντες απαγγείλατε προς τον Ιωάννην όσα ακούετε και βλέπετε:

5Τυφλοί αναβλέπουσι και χωλοί περιπατούσι, λεπροί καθαρίζονται και κωφοί ακούουσι, νεκροί εγείρονται και πτωχοί ευαγγελίζονται·

6Και μακάριος είναι όστις δεν σκανδαλισθή δι’ Εμέ.»

7Ενώ δε ούτοι ανεχώρουν, ήρξατο ο Ιησούς να λέγη προς τους όχλους περί του Ιωάννου: «Τι εξήλθετε να ιδήτε εις την έρημον; Κάλαμον υπό ανέμου σαλευόμενον;

8Ειδάλλως, τι εξήλθετε να ιδήτε; Άνθρωπον ενδεδυμένον με μαλακά ιμάτια; Ιδού, οι τα μαλακά φορούντες εν τοις ανακτόροις των βασιλέων ευρίσκονται.

9Τι λοιπόν εξήλθετε να ιδήτε; Προφήτην; Ναι, σας λέγω, και περισσότερον από προφήτην.

10Διότι ούτος είναι περί του οποίου γέγραπται: ‘Ιδού, Εγώ αποστέλλω τον άγγελόν Μου προ προσώπου Σου, όστις θα προπαρασκευάσει την οδόν Σου έμπροσθέν Σου.’

11Αληθώς σας λέγω, μεταξύ των γεννηθέντων εκ γυναικών δεν ηγέρθη μείζων του Ιωάννου του Βαπτιστού· όμως και ο ελάχιστος εν τη βασιλεία των ουρανών είναι μείζων αυτού.

12Από δε των ημερών Ιωάννου του Βαπτιστού έως άρτι, η βασιλεία των ουρανών βιάζεται, και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν.

13Διότι πάντες οι Προφήται και ο Νόμος επροφήτευσαν έως Ιωάννου.

14Και εάν θέλετε να το δεχθήτε, ούτος είναι ο Ηλίας, όστις έμελλε να έλθη.

15Ο έχων ώτα, ας ακούη.

16Με τι να παρομοιάσω αυτή τη γενεά; Είναι όμοια με παιδιά που κάθονται στις αγορές και φωνάζουν προς τα άλλα:

17«Σας παίξαμε αυλό, και δεν χορέψατε· σας ψάλαμε θρήνο, και δεν πενθήσατε.»

18Διότι ήλθε ο Ιωάννης ούτε τρώγοντας ούτε πίνοντας, και λένε: «Δαιμόνιο έχει!»

19Ήλθε ο Υιός του Ανθρώπου τρώγοντας και πίνοντας, και λένε: «Ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, φίλος τελωνών και αμαρτωλών!» Και δικαιώθηκε η σοφία από τα έργα της.»

20Τότε ο Ιησούς άρχισε να ονειδίζει τις πόλεις στις οποίες είχαν γίνει τα περισσότερα από τα θαύματά Του, επειδή δεν μετανόησαν.

21«Αλίμονό σου, Χοραζίν! Αλίμονό σου, Βηθσαϊδά! Διότι εάν στην Τύρο και στη Σιδώνα είχαν γίνει τα θαύματα που έγιναν σε εσάς, προ πολλού θα είχαν μετανοήσει με σάκο και στάχτη.

22Όμως σας λέγω, πιο ανεκτό θα είναι για την Τύρο και τη Σιδώνα την ημέρα της κρίσεως παρά για εσάς.

23Και εσύ, Καπερναούμ, μήπως μέχρι τον ουρανό θα υψωθείς; Όχι, μέχρι τον Άδη θα καταβιβαστείς! Διότι εάν στα Σόδομα είχαν γίνει τα θαύματα που έγιναν σε εσένα, θα είχαν παραμείνει μέχρι τη σημερινή ημέρα.

24Όμως σας λέγω ότι πιο ανεκτό θα είναι για τα Σόδομα την ημέρα της κρίσεως παρά για εσάς.»

25Εκείνο τον καιρό ο Ιησούς διακήρυξε: «Σε δοξάζω, Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, επειδή έκρυψες αυτά από σοφούς και συνετούς, και τα αποκάλυψες σε νήπια.

26Ναι, Πατέρα, διότι έτσι υπήρξε ευάρεστο ενώπιόν Σου.

27Όλα παραδόθηκαν σε Εμένα από τον Πατέρα Μου. Κανείς δεν γνωρίζει τον Υιό παρά μόνο ο Πατέρας, και κανείς δεν γνωρίζει τον Πατέρα παρά μόνο ο Υιός και εκείνος στον οποίο ο Υιός επιλέγει να Τον αποκαλύψει.»

28Δεύτε προς Με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς.

29Άρατε τον ζυγόν Μου εφ' υμάς και μάθετε απ' Εμού, ότι πραΰς είμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών.

30Ο γαρ ζυγός Μου χρηστός και το φορτίον Μου ελαφρόν εστιν.”