Matthew 11

1Wedi i Iesu orffen rhoi cyfarwyddyd i’w Ddeuddeg disgybl, Efe a aeth oddi yno i ddysgu ac i bregethu yn eu dinasoedd hwy.

2A phan glywodd Ioan yn y carchar am weithredoedd Crist, efe a anfonodd ei ddisgyblion

3i ofyn Iddo, “Ai Ti yw’r Hwn sydd i ddyfod, ynteu a ddisgwyliwn am un arall?”

4A’r Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthynt, “Ewch drachefn a mynegwch i Ioan y pethau yr ydych yn eu clywed ac yn eu gweld:

5Y deillion sy’n derbyn eu golwg, a’r cloffion sy’n cerdded, y gwahanglwyfus sy’n cael eu glanhau, a’r byddariaid sy’n clywed, y meirw sy’n cael eu cyfodi, a’r newydd da sy’n cael ei bregethu i’r tlodion.

6A bendigedig yw’r hwn na thramgwyddir o’m hachos I.”

7Ac wrth i ddisgyblion Ioan ymadael, dechreuodd Iesu ddywedyd wrth y tyrfaoedd am Ioan: “Beth a aethoch allan i’r anialwch i’w weled? Corsen yn ymysgwyd gan y gwynt?

8Ond beth a aethoch allan i’w weled? Dyn wedi ei wisgo mewn dillad moethus? Wele, y rhai sy’n gwisgo dillad moethus sydd ym mhlasau brenhinoedd.

9Beth felly a aethoch allan i’w weled? Proffwyd? Ie, meddaf i chwi, a mwy na phroffwyd.

10Oherwydd hwn yw’r un y mae’n ysgrifenedig amdano: ‘Wele, Myfi sydd yn anfon Fy nghennad o flaen Dy wyneb, yr Hwn a baratoa Dy ffordd o’th flaen.’

11Yn wir meddaf i chwi, ymhlith y rhai a anwyd o wragedd ni chododd neb mwy na Ioan Fedyddiwr; eto y lleiaf yn nheyrnas nefoedd sydd fwy nag ef.

12Ac o ddyddiau Ioan Fedyddiwr hyd yn awr, y mae teyrnas nefoedd yn dioddef trais, a’r rhai treisgar sydd yn ymaflyd ynddi.

13Canys yr holl Broffwydi a’r Gyfraith a broffwydasant hyd at Ioan.

14Ac os ydych yn ewyllysgar i’w dderbyn, ef yw’r Elias oedd i ddyfod.

15Yr hwn sydd ganddo glustiau, gwrandawed.

16I beth y cyffelybaf y genhedlaeth hon? Tebig yw i blant yn eistedd yn y marchnadoedd ac yn galw ar eraill:

17‘Canasom bibell i chwi, ac ni ddawnsiasoch; canasom alarnad i chwi, ac nid wylasoch.’

18Oherwydd daeth Ioan heb fwyta nac yfed, a dywedant, ‘Y mae cythraul ynddo!’

19Daeth Mab y Dyn yn bwyta ac yn yfed, a dywedant, ‘Wele ddyn glwth a diotwr, cyfaill casglwyr trethi a phechaduriaid!’ Ond cyfiawnhawyd doethineb gan ei gweithredoedd.”

20Yna y dechreuodd Iesu geryddu’r dinasoedd lle gwnaethid y rhan fwyaf o’i Wyrthiau, am na ddarfu iddynt edifarhau.

21“Gwae di, Gorasin! Gwae di, Bethsaida! Canys pe gwnaethid yn Nyrus a Sidon y gwyrthiau a wnaed ynoch chwi, buasent wedi edifarhau ers llawer dydd mewn sachliain a lludw.

22Eithr dywedaf wrthych, y bydd esgusotach i Dyrus a Sidon ar ddydd y farn nag i chwi.

23A thithau, Capernaum, a ddyrchefir hyd y nef? Fe’th ddygir i lawr hyd Hades! Canys pe gwnaethid yn Sodom y gwyrthiau a wnaed ynot ti, buasai wedi aros hyd heddiw.

24Eithr dywedaf wrthych y bydd esgusotach i dir Sodom ar ddydd y farn nag i chwi.”

25Ar yr amser hwnnw y datganodd Iesu gan ddywedyd, “Yr wyf yn Dy foliannu Di, Dad, Arglwydd nef a daear, am iti guddio’r pethau hyn rhag y doethion a’r deallgar, a’u datguddio i blant bychain.

26Ie, Dad, oherwydd felly y bu bodlon yn Dy olwg.

27Cyflwynwyd pob peth i Mi gan Fy Nhad. Ac nid oes neb yn adnabod y Mab ond y Tad, ac nid oes neb yn adnabod y Tad ond y Mab a’r rhai y mae’r Mab yn dymuno Ei ddatguddio iddynt.”

28Deuwch ataf Fi, bawb sydd ddiffygiedig a llwythog, a Myfi a roddaf orffwysfa i chwi.

29Cymerwch Fy iau arnoch, a dysgwch oddi wrthyf Fi, canys addfwyn ydwyf a gostyngedig o galon, a chwi a gewch orffwysfa i’ch eneidiau.

30Canys Fy iau sydd esmwyth, a Fy maich sydd ysgafn.”