مراثی 5

1ای خداوند، به یاد آور که چه بر سر ما آمده است. ببین چگونه رسوا شده‌ایم. سرزمین ما به دست دشمنان افتاده است و خانه‌های ما را بیگانگان تصرف کرده‌اند.

3ما یتیمیم؛ پدرانمان کشته و مادرانمان بیوه شده‌اند.

4آب خود را می‌خریم و می‌نوشیم و هیزم ما به ما فروخته می‌شود.

5در زیر فشار و آزار دشمنان به ستوه آمده‌ایم و آسایش نداریم.

6خود را تسلیم مصر و آشور کرده‌ایم تا نان به دست آوریم و از گرسنگی نمیریم.

7پدرانمان گناه کردند و مردند، و اینک جور گناهانشان را ما می‌کشیم.

8بردگان بر ما حکمرانی می‌کنند و کسی نیست که ما را از دست آنها نجات دهد.

9برای یک لقمه نان، در بیابانها جانمان را به خطر می‌اندازیم.

10از شدت گرسنگی در تب می‌سوزیم و پوست بدنمان مثل تنور داغ شده است.

11زنان و دختران ما را در اورشلیم و شهرهای یهودا بی‌عصمت کرده‌اند.

12رهبران ما را به دار کشیده‌اند و مشایخ ما را بی‌حرمت نموده‌اند.

13جوانان ما را مانند غلامان، در آسیاب به کارهای سخت وا می‌دارند و کودکان ما زیر بارهای سنگین هیزم، افتان و خیزان راه می‌روند.

14پیران ما دیگر در کنار دروازه‌های شهر نمی‌نشینند؛ جوانان ما دیگر نمی‌رقصند و آواز نمی‌خوانند.

15شادی از دلهای ما رخت بربسته و رقص ما به ماتم تبدیل شده است.

16وای بر ما که گناه کرده‌ایم و شکوه و جلال خود را از دست داده‌ایم.

17دلهایمان بی‌تاب و چشمانمان تار شده‌اند،

18زیرا اورشلیم ویران گشته و پناهگاه شغالها شده است.

19ای خداوند، تو تا ابد باقی هستی و تخت سلطنت تو بی‌زوال است.

20مدت مدیدی است که تو ما را ترک کرده‌ای و دیگر ما را به یاد نمی‌آوری.

21ای خداوند، آیا تو ما را به کلی طرد کرده‌ای و تا ابد بر ما غضبناک خواهی بود؟ اگر چنین نیست، پس ما را به سوی خود بازگردان و شکوه دوران گذشتهٔ ما را به ما باز ده.