Job 4

1Unya mitubag si Elifaz nga taga-Teman,

2“Masuko ka ba kon mosulti ako? Dili mahimo nga magpakahilom lang ako.

3Daghan ang mga tawo nga imong gitudloan kaniadto nga mosalig sa Dios. Gipalig-on mo kadtong mga nagmaluya.

4Ang imong mga pulong nakapalig-on niadtong napandol ug nawad-ag paglaom.

5Apan karon nga ikaw nay nag-antos, naglagot ka ug nawad-ag kadasig.

6Dili ba nga kon adunay pagtahod ka sa Dios ug matarong ang imong kinabuhi, adunay pagsalig ka ug paglaom?

7“Huna-hunaa ra gud. Aduna bay tawong matarong o walay sala nga nalaglag?

8Sumala sa akong naobserbahan, ang magtanom ug daotan, ug magsabwag, ug kasamok, kadaotan ug kasamok usab ang anihon.

9Mangalaglag sila sa usa lang ka paghuyop sa Dios. Sa iyang kasuko, mangapukan sila.

10Bisan sama pa sila sa kusgan ug mabangis nga liyon, pangpungilon gihapon sa Dios ang ilang mga ngipon.

11Mahisama sila sa mga liyon nga nangamatay tungod kay walay matukob, ug ang ilang mga anak magkatibulaag.

12“Adunay gisugilon kanako sa tago. Gihunghong kini kanako

13pinaagi sa usa ka damgo niadtong gabhiona samtang nahinanok pag-ayo ang mga tawo.

14Nahadlok ako ug nangurog ang tibuok kong kalawasan.

15Adunay espiritu nga milabay sa akong nawong ug nanindog ang akong mga balhibo.

16Mihunong kini ug daw nagtindog, apan dili ko maklaro. Unya nadungog ko ang hinay nga tingog nga miingon,

17‘Aduna bay tawong matarong atubangan sa Dios? Aduna bay tawong hinlo atubangan sa iyang Magbubuhat?

18Kon dili makasalig ang Dios sa mga anghel nga iyang mga alagad, ug makakita pa siya ug sayop diha kanila,

19unsa pa kaha ang mga tawo nga hinimo lang gikan sa yuta, ug sama ra kasayon dugmokon sama sa insekto!

20Buhi sila sa buntag, apan pagkagabii patay na. Dili na sila makita hangtod sa kahangtoran.

21Nahisama sila sa nalumpag nga mga tolda. Namatay sila nga kulang ug kaalam.’