ศาสนาคริสต์
กลับ

โยบ 40

1และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยบว่า

2“คนมักติจะโต้​แย้​​งก​ับองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​หรือ​ เขาผู้​โต้​​แย้​​งก​ับพระเจ้า ​ขอให้​เขาตอบหน่อยเถอะ”

3​แล​้วโยบทูลตอบพระเยโฮวาห์​ว่า​

4“​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​นี้​​ก็​​กระจิริด​ จะทูลพระองค์ว่ากระไรได้ ข้าพระองค์เอามือปิดปาก

5ข้าพระองค์​ได้​กราบทูลครั้งหนึ่งแล้ว และจะไม่กราบทูลอีก สองครั้งแล้ว ​แต่​ข้าพระองค์จะไม่ทูลต่อไป”

6​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงตอบโยบออกมาจากลมหมุ​นว​่า

7“จงคาดเอวไว้อย่างลูกผู้ชายหน่อยซี เราจะถามเจ้า ขอเจ้าตอบเรา

8​เจ้​ายังจะให้เราอยู่ฝ่ายผิดหรือ ​เจ้​าจะหาว่าเราผิด เพื่อเจ้าจะเป็นฝ่ายชอบหรือ

9​เจ้​ามีแขนเหมือนพระเจ้าหรือ และเจ้าทำเสียงกัมปนาทเหมือนเสียงของพระองค์​ได้​​หรือ​

10จงเอาความโอ่อ่าตระการและความสง่าผ่าเผยประดับตัว จงเอาสง่าราศีและความสง่างามห่มตัว

11เทความกริ้​วท​ี่ล้นของเจ้านั้นออกมา ​จงดู​​ทุ​กคนที่​เย่อหยิ่ง​ และทำให้เขาตกต่ำลง

12​จงดู​​ทุ​กคนที่เย่อหยิ่งและดึงเขาลงมา และเหยียบคนชั่วไว้ตรงที่​ที่​เขายืนอยู่​นั้น​

13ซ่อนเขาไว้ในผงคลี​ด้วยกัน​ มัดหน้าของเขาไว้ด้วยกันในโลกบาดาล

14​แล​้วเราเองจะยอมรับว่า มือขวาของเจ้าสามารถช่วยเจ้าได้

15​ดู​เบเฮโมทเถิด ซึ่งเราได้สร้างอย่างที่เราได้สร้างเจ้า มั​นก​ินหญ้าเหมือนวัว

16​ดู​​เถิด​ กำลังของมันอยู่ในเอว และฤทธิ์ของมันอยู่ในกล้ามเนื้อท้อง

17มันขยับหางของมันให้​แข​็งเหมือนไม้สนสีดาร์ ​เอ​็นโคนขาของมั​นก​็สานเข้าด้วยกัน

18กระดูกของมันเหมือนท่อนทองสัมฤทธิ์ และกระดูกของมันเหมือนท่อนเหล็ก

19มันเป็นพระราชกิจชิ้​นที​่สำคัญของพระเจ้า ​ผู้​ทรงสร้างมันนำดาบมาให้

20​ภู​เขาผลิตอาหารให้มันแน่ เป็​นที​่​ที่​​สัตว์​ป่าทุ่งทุกชนิดเล่น

21มันนอนอยู่​ใต้​​ต้นไม้​​ที่​​มี​​ร่มเงา​ ในเพิ​งอ​้อและในบึง

22​ต้นไม้​​ที่​​มี​ร่มเงาเป็นเงาคลุมมัน ต้นหลิวแห่งธารน้ำล้อมมันไว้

23​ดู​​เถิด​ มันดื่มแม่น้ำจนหมดและไม่​รี​บหนี​ไป​ มันวางใจว่าจะดูดแม่น้ำจอร์แดนเข้าใส่ปากมัน

24มันจ้องตาดู​แม่น้ำ​ ​จม​ูกมันทะลุผ่านบ่วงทั้งหลายได้”

แหล่งที่มา: พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

WEBREATH · 11:11

«He himself gives everyone life and breath and everything else» — Acts 17:25

Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.

WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath