Job 18
1Unya mitubag si Bildad nga taga-Shua,
2“Job, kanus-a ka pa ba moundang nianang imong gipanulti? Tarunga ra gud ang imong gipanulti, ug unya makigsulti kami kanimo.
3Giisip mo ba kami nga sama sa mga baka nga walay panabot?
4Gisakit mo lang ang imong kaugalingon sa imong kasuko. Naghuna-huna ka ba nga tungod lang kanimo pasagdan sa Dios ang kalibotan o balhinon niya ang mga bato gikan sa ilang nahimutangan?
5“Sa pagkatinuod, ang daotan nga tawo sigurado gayod nga mamatay. Sama siya sa suga nga dili na mosiga.
6Mongitngit ang iyang tolda kay mapalong ang suga sa iyang tapad.
7Kaniadto sigurado ang iyang mga lakang, apan karon magkadagma-dagma na siya. Ang iya mismong daotang plano maoy molaglag kaniya.
8Siya mismo ang mipaingon sa lit-ag, ug nalit-agan siya.
9Nabitik siya sa tiil ug dili na makabuhi.
10Gibutang kini nga lit-ag sa iyang agianan, ug natago kini sa yuta.
11Napalibotan siya sa mga butang nga gapahadlok kaniya ug daw sa naggukod kini kaniya.
12Ang kalamidad daw sa gutom nga tawo nga gustong molamoy kaniya. Ang kalaglagan andam na sa paglaglag kaniya.
13Ang iyang panit gikutkot sa makamatay nga balatian. Nagkadunot ang iyang mga tiil ug kamot.
14Gipapahawa siya sa iyang puloy-anan nga naghatag ug kasigurohan kaniya, ug gidala siya ngadto sa makahahadlok nga hari.
15Mawala ang iyang puloy-anan tungod kay masunog kini sa nagdilaab nga asupre.
16Mahisama siya sa kahoy nga mangalaya ang mga gamot ug mga sanga.
17Wala nay makahinumdom kaniya dinhi sa kalibotan. Kalimtan na gayod siya.
18Abugon siya gikan niining kalibotan nga mahayag paingon sa mangitngit nga dapit sa mga patay.
19Wala siyay mga anak o mga kaliwat, ug wala gayoy mahibiling buhi sa iyang pamilya.
20Ang mga tawo sa bisan asang lugar nangatingala ug nangahadlok sa nahitabo kaniya.
21Mao gayod kanay dangatan sa tawong daotan, nga wala nag-ila sa Dios.”
tinubdan: Biblica® Open Ang Pulong sa Dios
WEBREATH · 11:11
«He himself gives everyone life and breath and everything else» — Acts 17:25
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath