James 1

1Xudo va Rabbimiz Iso Masihning quli Yoqubdan tarqoqlikda yashovchi o‘n ikki qabilaga salom.

2Birodarlarim, turli xil sinovlarga duch kelganingizda, buni yuksak quvonch deb biling,

3chunki bilasizki, imoningizning sinalishi sabr-toqatni vujudga keltiradi.

4Sabr-toqat esa o‘z ishini oxiriga yetkazsin, toki siz hech narsada kamchiligi bo‘lmagan, yetuk va barkamol bo‘ling.

5Agar orangizdan birortangiz donolikdan mahrum bo‘lsa, hammaga minnatsiz, saxiylik bilan beruvchi Xudodan so‘rasin va unga beriladi.

6Faqat u aslo shubhalanmay, imon bilan so‘rasin, chunki shubhalanuvchi kishi shamol haydab, mavjlantirgan dengiz to‘lqiniga o‘xshaydi.

7Bunday odam Rabbidan biror narsa olaman deb umid qilmasin.

8U ikkilanuvchi odam bo‘lib, barcha yo‘llarida beqarordir.

9Kamsuqum birodar o‘zining yuksak mavqei bilan faxrlansin.

10Boy esa o‘zining tubanlashuvi bilan maqtansin, chunki u dala guli kabi o‘tib ketadi.

11Zotan quyosh jazirama issig‘i bilan chiqib, o‘t-o‘lanni quritadi; uning guli to‘kilib, jamoli zavol topadi. Xuddi shunday, boy odam ham o‘z intilishlari asnosida so‘nib ketadi.

12Sinovga bardosh bergan inson baxtlidir, chunki u sinovdan o‘tgach, Xudo O‘zini sevganlarga va’da qilgan hayot tojini oladi.

13Vasvasaga tushganida hech kim: «Meni Xudo vasvasaga solyapti», demasin. Chunki Xudo yovuzlik bilan sinalmaydi va Uning O‘zi ham hech kimni vasvasaga solmaydi.

14Balki har kim o‘z nafsi domiga tushib, aldanib vasvasalanadi.

15So‘ngra nafs homilador bo‘lib, gunohni tug‘adi; yetilgan gunoh esa o‘lim keltiradi.

16Aldanmang, sevikli birodarlarim.

17Har bir ezgu in’om va har bir mukammal tuhfa yuqoridan, samoviy nurlar Otasidan nozil bo‘ladi; Unda hech qanday o‘zgarish yoki o‘zgaruvchan soya yo‘qdir.

18Biz Uning yaratganlari orasida bir xil to‘ng‘ich hosil bo‘lishimiz uchun, U O‘z irodasi ila bizni haqiqat kalomi orqali tug‘dirdi.

19Mening sevimli birodarlarim, buni biling: har bir kishi tinglashga shoshilsin, so‘zlashga sekin, g‘azabga esa bosiq bo‘lsin,

20chunki insonning g‘azabi Xudo talab qiladigan odillikni vujudga keltirmaydi.

21Shuning uchun har qanday axloqsiz ifloslikni va yovuzlikning har bir ko‘rinishini chetga surib, qalblaringizni qutqarishga qodir bo‘lgan, vujudingizga ekilgan kalomni kamtarlik bilan qabul qilinglar.

22Kalomning faqat eshituvchilari emas, balki ijrochilari bo‘linglar. Aks holda, o‘zingizni aldaysizlar.

23Zotan, kalomni eshitib, uni bajarmaydigan kimsa ko‘zguda o‘z chehrasiga qaraydigan kishiga o‘xshaydi:

24u o‘ziga nazar solgach, ketadi va qanday bo‘lganini shu zahotiyoq unutadi.

25Ammo ozodlikning mukammal qonuniga diqqat bilan nazar solib, unda sobit turgan kishi — unutuvchan eshituvchi emas, balki amaldagi ijrochi bo‘lib — o‘z ishida barakali bo‘ladi.

26Agar kimdir o‘zini dindor deb hisoblab, tilini jilovlamasa, u o‘z yuragini aldaydi va uning dini befoydadir.

27Xudoyimiz va Otamiz huzuridagi sof hamda beg‘ubor taqvodorlik shudir: musibat chekkan yetimlar va bevalardan xabar olish hamda o‘zini bu dunyo bulg‘anchlaridan xoli saqlashdir.