James 1
مشيني ترجمو: ھن روايت جو اڃا تائين توھان جي ٻوليءَ ۾ ترجمو ٿيل ڪونھي
1يعقوب، جيڪو خُدا ۽ خداوند يسوع مسيح جو ٻانھو آھي، تَن ٻارھن قبيلن ڏانھن جيڪي جَھان ۾ ڇڙوڇڙ آھن: سلام.
2اي منھنجا ڀائرو! جڏھن اوھين قسمين قسمين جي آزمائشن ۾ پئو، تہ اُن کي پُوري خوشي سمجھو،
3ڇاڪاڻتہ اوھين ڄاڻو ٿا تہ اوھان جي ايمان جو پرکجڻ صبر پيدا ڪري ٿو.
4۽ صبر کي پنھنجو ڪم پُورو ڪرڻ ڏيو، تہ جيئن اوھين بالغ ۽ ڪامل ٿيو، ۽ اوھان ۾ ڪنھن بہ ڳالھ جي گھٽتائي نہ رھي.
5جيڪڏھن اوھان مان ڪنھن ۾ حڪمت جي گھٽتائي ھجي، تہ اھو خُدا کان گھري، جيڪو ڪنھن کي ملامت ڪرڻ کان سواءِ سڀني کي دل کولي ڏئي ٿو، ۽ اھا کيس ڏني ويندي.
6پر ھُو ايمان سان گھري ۽ ڪوبہ شڪ نہ ڪري، ڇاڪاڻتہ جيڪو شڪ ڪري ٿو، سو سمنڊ جي اُن ڇوليءَ وانگر آھي، جنھن کي ھوا اڏائي ۽ لوڏا ڏئي ٿي.
7اھڙو ماڻھو اھا اميد بلڪل نہ رکي تہ کيس خداوند کان ڪجھ ملندو.
8ھُو ھڪ ٻہ-دلو ماڻھو آھي، جيڪو پنھنجي سڀني رستن ۾ بيقرار آھي.
9غريب ڀاءُ کي پنھنجي اعليٰ درجي تي فخر ڪرڻ گھرجي.
10پر دولتمند کي پنھنجي پست درجي تي، ڇاڪاڻتہ ھُو ٻنيءَ جي گل وانگر مِٽجي ويندو.
11ڇوجو سج سخت گرميءَ سان اُڀري ٿو ۽ ٻوٽي کي سڪائي ڇڏي ٿو، اُن جو گل ڇڻي پوي ٿو ۽ اُن جي سھڻائي ناس ٿي وڃي ٿي. ائين ئي دولتمند ماڻھو بہ پنھنجي ڪمن ڪارين ۾ فنا ٿي ويندو.
12مبارڪ آھي اھو ماڻھو جيڪو آزمائش ۾ ثابتقدم رھي ٿو، ڇاڪاڻتہ پرک ۾ پورو لھڻ کان پوءِ ھُو زندگيءَ جو اھو تاج حاصل ڪندو، جنھن جو واعدو خُدا پنھنجي پيار ڪندڙن سان ڪيو آھي.
13جڏھن ڪو ماڻھو آزمائش ۾ پوي، تہ ائين نہ چوي تہ ”خُدا مون کي آزمائي ٿو.“ ڇاڪاڻتہ خُدا کي بديءَ سان آزمائي نٿو سگھجي، ۽ نہ وري ھُو پاڻ ڪنھن کي آزمائي ٿو.
14پر ھر ڪو ماڻھو تڏھن آزمائش ۾ پوي ٿو، جڏھن ھُو پنھنجي ئي بري خواھش جي لالچ ۾ اچي ڦاسي ٿو.
15پوءِ جڏھن اھا خواھش حاملہ ٿئي ٿي، تڏھن گناھ کي جنم ڏئي ٿي؛ ۽ گناھ، جڏھن پوريءَ طرح وڌي وڃي ٿو، تڏھن موت پيدا ڪري ٿو.
16اي منھنجا پيارا ڀائرو! دوکو نہ کائو.
17هر هڪ چڱي بخشش ۽ هر هڪ ڪامل نعمت مٿان کان آهي، ۽ نورن جي پيءُ وٽان هيٺ لهي ٿي، جنهن وٽ ڪابه تبديلي يا ڦرندڙ پاڇو ناهي.
18هن پنهنجيءَ مرضيءَ سان اسان کي سچائيءَ جي ڪلام جي وسيلي نئون جنم ڏنو، ته جيئن اسين سندس پيدا ڪيل مخلوقات مان هڪ قسم جا پهريان ڦل ٿيون.
19اي منهنجا پيارا ڀائرو، هيءَ ڳالهه سمجهو: هر ماڻهو ٻڌڻ ۾ تڪڙو، ڳالهائڻ ۾ دير ڪندڙ، ۽ ڪاوڙ ۾ سست هجي،
20ڇاڪاڻتہ ماڻهوءَ جي ڪاوڙ خدا جي پسنديده سچائي ۽ راستبازي پيدا نٿي ڪري.
21تنهنڪري هر قسم جي اخلاقي گندگي ۽ بديءَ جي هر صورت کي پري ڪريو، ۽ ان پوکيل ڪلام کي عاجزيءَ سان قبول ڪريو، جيڪو اوهان جي روحن کي ڇوٽڪارو ڏئي سگهي ٿو.
22ڪلام تي عمل ڪندڙ ٿيو، رڳو ٻڌندڙ نه، نه ته اوهين پاڻ کي دوکو ڏيندا.
23ڇاڪاڻتہ جيڪڏهن ڪو ڪلام کي ٻڌي ٿو پر ان تي عمل نٿو ڪري، ته هو ان ماڻهوءَ جهڙو آهي جيڪو پنهنجي چهري کي آئيني ۾ ڏسي ٿو،
24۽ پاڻ کي ڏسي هليو وڃي ٿو ۽ ترت ئي وساري ڇڏي ٿو ته هو ڪهڙي روپ ۾ هو.
25پر جيڪو آزاديءَ جي ڪامل شريعت ۾ غور سان ڏسي ٿو ۽ ان تي قائم رهي ٿو—هو وساريندڙ ٻڌندڙ نه، پر بااثر عمل ڪندڙ بڻجي ٿو—اهو پنهنجي هر عمل ۾ برڪت وارو ٿيندو.
26جيڪڏهن ڪو پاڻ کي مذهبي سمجهي ٿو ۽ پنهنجيءَ زبان کي لغام نٿو ڏئي، ته هو پنهنجي دل کي دوکو ڏئي ٿو ۽ سندس مذهب بيڪار آهي.
27اسان جي خدا ۽ پيءُ جي آڏو پاڪ ۽ بيعيب دينداري اها آهي: يتيمن ۽ بيواهن جي انهن جي ڏکئي وقت ۾ سنڀال ڪرڻ، ۽ پاڻ کي دنيا جي گندگيءَ کان پاڪ ۽ بيداغ رکڻ.
ذريعو: Berean Standard Bible
WEBREATH · 11:11
«He himself gives everyone life and breath and everything else» — Acts 17:25
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath