James 1

1Iago, gwas Duw a’r Arglwydd Iesu Grist, at y deuddeg llwyth sydd ar wasgar: Henffych well.

2Cyfrifwch yn llawenydd pur, fy mrodyr, pan ddeloch i brofedigaethau amrywiol,

3gan wybod bod profi eich ffydd yn magu dyfalbarhad.

4A gadewch i ddyfalbarhad orffen ei waith, fel y byddoch yn aeddfed ac yn gyflawn, heb ddiffygio mewn dim.

5Ac os oes ar neb ohonoch eisiau doethineb, gofynned i Dduw, yr Hwn sy’n rhoi i bawb yn hael ac heb ddannod, ac fe’i rhoddir iddo.

6Ond gofynned mewn ffydd, heb amau dim, oherwydd y sawl sy’n amau sydd debyg i don y môr, a gipir ac a hyrddir gan y gwynt.

7Na thybied y dyn hwnnw y derbyn ddim oddi wrth yr Arglwydd.

8Gŵr dwyfeddwl yw ef, anwadal yn ei holl ffyrdd.

9Llawenhaed y brawd mewn amgylchiadau isel yn ei ddyrchafiad,

10ond y cyfoethog yn ei ostyngiad, oherwydd fe ddiffydd fel blodeuyn y maes.

11Canys cyfyd yr haul â gwres llosgol a gwywo’r planhigyn; syrth ei flodeuyn a derfydd ei brydferthwch. Felly hefyd y gwywa’r cyfoethog yng nghanol ei holl ymdrechion.

12Gwyn ei fyd y dyn sy’n dyfalbarhau dan brawf, oherwydd wedi iddo sefyll y prawf, fe dderbyn goron y bywyd a addawodd Duw i’r rhai sy’n Ei garu.

13Pan demtir neb, na ddyweded, “Duw sy’n fy nhemtio.” Canys ni ellir temtio Duw â drygioni, ac nid yw Ef yn temtio neb.

14Ond temtir pob un pan ddenir a hudir ef gan ei chwantau drwg ei hun.

15Yna, wedi i’r chwant feichiogi, y mae’n esgor ar bechod; a phan fydd pechod wedi cyrraedd ei lawn dwf, y mae’n esgor ar farwolaeth.

16Na thwyller chwi, fy mrodyr annwyl.

17Pob rhodd dda a phob rhodd berffaith sydd oddi uchod, yn disgyn oddi wrth Dad y goleuadau nefol, gyda’r hwn nid oes na newid na chysgod gwyro.

18Dewisodd roi genedigaeth i ni trwy air y gwirionedd, fel y byddem yn fath o flaenffrwyth o Ei greadigaeth.

19Fy mrodyr anwylgar, deellwch hyn: Bydded pob un yn gyflym i wrando, yn araf i lefaru, ac yn araf i ddigio,

20oherwydd nid yw digofaint dyn yn peri’r cyfiawnder y mae Duw yn ei ddymuno.

21Am hynny, rhoddwch heibio bob budreddi moesol a phob amlygiad o ddrygioni, a derbyniwch ag ymostyngiad y gair a blannwyd ynoch, yr hwn a ddichon achub eich eneidiau.

22Byddwch yn wneuthurwyr y gair, ac nid yn wrandawyr yn unig. Fel arall, yr ydych yn eich twyllo eich hunain.

23Oherwydd os oes unrhyw un yn wrandawr ar y gair ac nid yn ei gyflawni, y mae ef yn debyg i ddyn sy’n edrych ar ei wyneb mewn drych,

24ac ar ôl edrych arno’i hun, y mae’n ymadael ac yn anghofio ar unwaith pa wedd sydd arno.

25Ond yr hwn sy’n edrych yn ddyfal i mewn i gyfraith berffaith rhyddid, ac yn parhau felly—heb fod yn wrandawr anghofus, ond yn wneuthurwr gweithredol—fe fydd bendigedig yn yr hyn a wna.

26Os ystyria unrhyw un ei fod yn grefyddol, ac eto heb ffrwyno ei dafod, y mae’n twyllo ei galon ei hun ac ofer yw ei grefydd.

27Crefydd bur a dihalog gerbron ein Duw a’n Tad yw hon: gofalu am amddifaid a gweddwon yn eu trallod, a chadw ei hun rhag ei faeddu gan y byd.