İbraniler 1

1Eski zamanlarda Allah, sözünü birçok defa ve çeşitli yollardan atalarımıza peygamberler aracılığıyla bildirdi.

2Ama dünyanın bu son günlerinde sözünü bize kendi Oğlu aracılığıyla bildirdi. Oğluʼnu her şeyin mirasçısı kıldı. Oʼnun aracılığıyla da evreni yarattı.

3Oğul, Allahʼın görkemini yansıtır. O, Allah özünün gözle görünen şeklidir. Kendi güçlü sözüyle her şeyi devam ettirir. Günahlarımızdan temizlenmemizi sağladıktan sonra göklerde yüce Allahʼın sağına oturdu.

4Oğul meleklerden daha üstün bir ad miras aldı, aynı şekilde kendisi de onlardan daha üstün oldu.

5Allah asla meleklerden birine şunu demedi: “Sen benim oğlumsun. Bugün ben sana baba oldum.” Ya da, “Ben ona baba olacağım, o da bana oğul olacak.”

6Fakat Allah, ilk doğan olarak her şeyi miras alan Oğluʼnu dünyaya gönderirken şöyle buyurur: “Allahʼın bütün melekleri Oʼna tapınsınlar.”

7Ama melekler hakkında şöyle denir: “Allah meleklerini rüzgar, hizmetkârlarını ateş alevi yapar.”

8Ama Oğul hakkında şöyle denir: “Senin tahtın, ey Allah, sonsuzlara kadar duracak. Senin krallık değneğin adalet değneğidir.

9Doğruluğu sevdin ve kötülükten nefret ettin. Bu sebeple Allah, senin Allahın, seni sevinç yağıyla meshetti, arkadaşlarından üstün kıldı.”

10Yine şöyle denir: “Sen, ya Rab, zamanın başlangıcında dünyanın temelini attın. Gökler de senin ellerinin eseridir.

11Onlar yok olup gidecek, ama sen kalıcısın. Onların hepsi bir elbise gibi eskiyecek.

12Gökleri bir kaftan gibi katlayacaksın, Bir elbise gibi değiştirilecek. Ama sen aynı kalıyorsun, senin yıllarının sonu yok.”

13Allah hiçbir meleğe şöyle demedi: “Senin düşmanlarını ayaklarına basamak yapacağım. O zamana kadar sağımda otur.”

14Meleklerin hepsi görevli ruhlar değil mi? Onlar kurtuluşu miras alacak olan insanlara hizmet etmek için gönderilmiyorlar mı?