Ephesians 4

1Σας παρακαλώ, λοιπόν, εγώ, ο δέσμιος εν Κυρίω, να περιπατήσετε αντάξια της κλήσεως στην οποία προσκληθήκατε:

2με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, υποφέροντας ο ένας τον άλλον με αγάπη,

3και σπουδάζοντας να τηρείτε την ενότητα του Πνεύματος διαμέσου του συνδέσμου της ειρήνης.

4Ένα σώμα και ένα Πνεύμα υπάρχει, καθώς και προσκληθήκατε σε μία ελπίδα της κλήσεώς σας·

5ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα·

6ένας Θεός και Πατέρας όλων, ο οποίος είναι υπεράνω όλων, και διαμέσου όλων, και μέσα σε όλους.

7Στον καθένα όμως από εμάς δόθηκε η χάρη κατά το μέτρο της δωρεάς του Χριστού.

8Γι' αυτό λέει: «Όταν Αυτός ανέβηκε ψηλά, αιχμαλώτισε αιχμαλώτους, και έδωσε δώρα στους ανθρώπους».

9Το δε «Ανέβηκε», τι άλλο σημαίνει παρά ότι Αυτός επίσης κατέβηκε στα κατώτερα μέρη της γης;

10Εκείνος που κατέβηκε είναι ο Ίδιος που ανέβηκε υπεράνω όλων των ουρανών, ώστε να πληρώσει τα πάντα.

11Και Αυτός έδωσε μερικούς μεν ως αποστόλους, άλλους δε ως προφήτες, άλλους δε ως ευαγγελιστές, και άλλους ως ποιμένες και διδασκάλους,

12για τον καταρτισμό των αγίων για έργα διακονίας και για την οικοδομή του σώματος του Χριστού,

13μέχρι όλοι να φτάσουμε στην ενότητα της πίστεως και της επίγνωσης του Υιού του Θεού, καθώς ωριμάζουμε στο πλήρες μέτρο του αναστήματος του Χριστού.

14Ώστε να μην είμαστε πλέον νήπιοι, κλυδωνιζόμενοι από τα κύματα και περιφερόμενοι από κάθε άνεμο διδασκαλίας και από την επιδέξια πανουργία των ανθρώπων στις δόλιες μεθοδείες τους.

15Αλλά, λέγοντας την αλήθεια με αγάπη, να αυξηθούμε σε όλα προς Αυτόν τον ίδιο τον Χριστό, ο Οποίος είναι η κεφαλή.

16Εξ Αυτού ολόκληρο το σώμα, συναρμολογούμενο και συγκρατούμενο διά πάσης συμβολής της επιχορηγήσεως, αυξάνεται και οικοδομείται εν αγάπη κατά την ενέργεια του μέτρου κάθε επί μέρους μέλους.

17Τούτο λοιπόν λέγω και διαμαρτύρομαι εν Κυρίω, να μην περιπατείτε πλέον όπως περιπατούν και οι λοιποί εθνικοί, μέσα στη ματαιότητα του νοός τους.

18Σκοτισμένοι στη διάνοιά τους και απαλλοτριωμένοι από τη ζωή του Θεού εξαιτίας της αγνοίας που υπάρχει μέσα τους, ένεκα της σκληροκαρδίας τους.

19Έχοντας χάσει κάθε αίσθημα ντροπής, παρέδωσαν εαυτούς στην ασέλγεια προς τέλεση κάθε είδους ακαθαρσίας με ακόρεστη πλεονεξία.

20Εσείς όμως δεν γνωρίσατε έτσι τον Χριστό.

21Εάν πράγματι Αυτόν ακούσατε και εν Αυτώ διδαχθήκατε — καθώς είναι η αλήθεια εν τω Ιησού —

22να αποθέσετε την προτέρα αναστροφή, τον παλαιό άνθρωπο, ο οποίος φθείρεται σύμφωνα με τις απατηλές επιθυμίες·

23να ανανεώνεστε δε στο πνεύμα του νοός σας·

24και να ενδυθείτε τον νέο άνθρωπο, τον κτισθέντα σύμφωνα με τον Θεό εν δικαιοσύνη και οσιότητι της αληθείας.

25Διό αποθέσαντες το ψεύδος, λαλείτε την αλήθεια έκαστος προς τον πλησίον αυτού, διότι είμαστε μέλη ο ένας του άλλου.

26«Οργίζεσθε, και μη αμαρτάνετε»· ο ήλιος ας μη δύει επί τω παροργισμώ υμών,

27και μη δίνετε τόπο στον διάβολο.

28Ο κλέπτων ας μη κλέπτει πλέον, αλλά μάλλον ας κοπιάζει, εργαζόμενος το αγαθόν με τα ίδια του τα χέρια, για να έχει να μεταδίδει σε εκείνον που έχει ανάγκη.

29Κανένας λόγος σαπρός ας μη βγαίνει από το στόμα σας, αλλά μόνον ό,τι είναι αγαθός προς οικοδομή της χρείας, ώστε να δώσει χάρη σε όσους ακούν.

30Και μη λυπείτε το Άγιο Πνεύμα του Θεού, με το Οποίο σφραγιστήκατε για την ημέρα της απολυτρώσεως.

31Αποβάλετε κάθε πικρία, θυμό και οργή, κραυγή και βλασφημία, μαζί με κάθε μορφή κακίας.

32Γίνετε αγαθοί και εύσπλαχνοι ο ένας προς τον άλλον, συγχωρώντας ο ένας τον άλλον, όπως ακριβώς εν Χριστώ ο Θεός συγχώρησε εσάς.