Ephesians 4

1Gan hynny, fel carcharor yn yr Arglwydd, yr wyf yn eich annog i rodio mewn modd teilwng o'r alwedigaeth a dderbyniasoch:

2gyda phob gostyngeiddrwydd ac addfwynder, gydag amynedd, gan oddef eich gilydd mewn cariad,

3ac yn ddiwyd i gadw undeb yr Ysbryd trwy rwymyn tangnefedd.

4Y mae un corff ac un Ysbryd, megis ag y galwyd chwi i un gobaith pan eich galwyd;

5un Arglwydd, un ffydd, un bedydd;

6un Duw a Thad pawb, yr hwn sydd uwchben pawb a thrwy bawb ac ym mhob un.

7Ond i bob un ohonom y rhoddwyd gras yn ôl mesur rhodd Crist.

8Dyna pam y dywed: “Pan esgynnodd Ef i'r uchelder, arweiniodd garcharorion ymaith, a rhoddodd roddion i ddynion.”

9A beth a olyga “Esgynnodd Ef”, ond iddo Ef hefyd ddisgyn i rannau isaf y ddaear?

10Yr Hwn a ddisgynnodd yw'r Un a esgynnodd uwchben yr holl nefoedd, er mwyn cyflawni pob peth.

11Ac Ef a roddodd rai i fod yn apostolion, rhai yn broffwydi, rhai yn efengylwyr, a rhai yn fugeiliaid ac yn athrawon,

12i gymhwyso'r saint ar gyfer gwaith gweinidogaeth ac i adeiladu corff Crist,

13nes inni i gyd gyrraedd undeb yn y ffydd ac yng ngwybodaeth Mab Duw, gan aeddfedu i lawn fesur maint Crist.

14Yna ni fyddwn mwyach yn blant bychain, wedi ein taflu yma a thraw gan y tonnau a'n dwyn o gwmpas gan bob gwynt athrawiaeth a chan gyfrwystra clyfar dynion yn eu cynllwyn twyllodrus.

15Yn hytrach, gan lefaru'r gwirionedd mewn cariad, byddwn ym mhob peth yn tyfu i fyny i Grist Ei Hun, yr Hwn yw'r pen.

16Oddi wrtho Ef y mae’r holl gorff, wedi ei gymhwyso a’i gysylltu ynghyd trwy bob cymal cynhaliol, yn tyfu ac yn ymadeiladu mewn cariad trwy waith pob rhan unigol.

17Hyn gan hynny yr wyf yn ei ddywedyd, ac yn tystio yn yr Arglwydd, na rodioch mwyach fel y rhodiodd y Cenhedloedd, yn oferedd eu meddwl.

18Wedi eu tywyllu yn eu deall, ac wedi eu dieithrio oddi wrth fywyd Duw oherwydd yr anwybodaeth sydd ynddynt, o achos caledi eu calon.

19Y rhai, wedi colli pob teimlad o gywilydd, a ymraddasant i anlladrwydd, i weithredu pob math o aflendid gydag awydd am fwy.

20Ond nid felly y daethoch chwi i adnabod Crist.

21Os bu i chwi wir glywed amdano Ef a chael eich dysgu ynddo Ef—yn ôl y gwirionedd sydd yn Iesu—

22I ddiwisgo, o ran eich cyn-ymarweddiad, yr hen ddyn, yr hwn sydd yn llygru yn ôl y chwantau twyllodrus;

23Ac i gael eich adnewyddu yn ysbryd eich meddwl;

24A gwisgo’r dyn newydd, yr hwn a grewyd yn ôl Duw mewn gwir gyfiawnder a sancteiddrwydd.

25Am hynny, gan fwrw ymaith gelwydd, llefared pob un wirionedd wrth ei gymydog, oherwydd aelodau ydym i’n gilydd.

26“Byddwch ddig, ac na phechwch.” Na aed yr haul i lawr ar eich digofaint,

27Ac na roddwch le i’r diafol.

28Y sawl a fu’n lladron, na ladrated mwyach, ond yn hytrach gweithied, gan wneud daioni â’i ddwylo ei hun, fel y bo ganddo beth i’w rannu i’r hwn sydd mewn angen.

29Na ddeued un ymadrodd anweddus allan o’ch genau, ond yn unig yr hyn sydd dda i adeiladaeth yn ôl yr angen, fel y rhoddo ras i’r sawl sy’n gwrando.

30Ac na dristewch Ysbryd Glân Duw, yn yr Hwn y’ch seliwyd hyd ddydd y prynedigaeth.

31Bwriwch ymaith bob chwerwder, llid a digter, gwaedd ac athrod, ynghyd â phob math o falais.

32Byddwch garedig a thosturiol wrth eich gilydd, gan faddau i'ch gilydd megis ag y maddauodd Duw i chwi yng Nghrist.