Ephesians 4

1As 'n gevangene in die Here versoek ek julle dan dringend om te wandel op 'n wyse wat die roeping waardig is wat julle ontvang het:

2met alle nederigheid en sagmoedigheid, met lankmoedigheid, terwyl julle mekaar in liefde verdra,

3en met ywer daarna streef om die eenheid van die Gees te bewaar deur die band van die vrede.

4Daar is een liggaam en een Gees, soos julle ook geroep is tot een hoop toe julle geroep is;

5een Here, een geloof, een doop;

6een God en Vader van almal, wat oor almal en deur almal en in almal is.

7Maar aan elkeen van ons is die genade gegee volgens die maat van die gawe van Christus.

8Daarom sê dit: „Toe Hy opgevaar het na bo, het Hy gevangenes weggevoer en gawes aan mense gegee.”

9Wat beteken „Hy het opgevaar”, behalwe dat Hy ook eers neergedaal het na die laer dele van die aarde?

10Hy wat neergedaal het, is juis die Een wat opgevaar het bokant al die hemele, ten einde alle dinge te vervul.

11En dit was Hy wat sommige gegee het as apostels, sommige as profete, sommige as evangeliste, en sommige as herders en leraars,

12om die heiliges toe te rus vir werke van bediening en tot opbouing van die liggaam van Christus,

13totdat ons almal die eenheid bereik in die geloof en in die kennis van die Seun van God, terwyl ons opgroei tot 'n volwasse man, tot die volle maat van die gestalte van Christus.

14Dan sal ons nie meer suigelinge wees nie, heen en weer geslinger deur die golwe en rondgedra deur elke wind van lering en deur die sluwe listigheid van mense in hulle bedrieglike planne.

15Maar eerder, terwyl ons die waarheid in liefde spreek, sal ons in alle opsigte opgroei in Christus Homself, wat die hoof is.

16Uit Hom groei die hele liggaam, saamgevoeg en saamgebind deur elke ondersteunende band, en bou dit homself op in liefde deur die werking van elke afsonderlike deel.

17Dit sê en betuig ek dan in die Here, dat julle nie meer moet wandel soos die heidene wandel nie, in die nietigheid van hulle denke.

18Hulle is verduister in hulle verstand en vervreemd van die lewe van God vanweë die onkunde wat in hulle is deur die verharding van hulle hart.

19Hulle het alle gevoel van skaamte verloor en hulself oorgegee aan losbandigheid, om met wellus elke soort onreinheid te beoefen.

20Maar julle het Christus nie só leer ken nie.

21As julle dan van Hom gehoor het en in Hom onderrig is—ooreenkomstig die waarheid wat in Jesus is—

22om die vroeëre lewenswandel af te lê, die oue mens wat te gronde gaan deur sy bedrieglike begeertes;

23en vernuwe te word in die gees van julle gemoed;

24en julle met die nuwe mens te beklee, wat na God geskape is in ware geregtigheid en heiligheid.

25Lê daarom die leuen af en spreek die waarheid, elkeen met sy naaste, want ons is mekaar se lede.

26„Word toornig, maar moenie sondig nie.” Laat die son nie oor julle toorn ondergaan nie,

27en gee aan die duiwel geen plek nie.

28Laat die een wat steel, nie meer steel nie, maar laat hom liewer werk deur met sy eie hande die goeie te doen, sodat hy iets het om mee te deel aan die een wat gebrek ly.

29Laat geen vuil woord uit julle mond uitgaan nie, maar slegs wat goed is vir die nodige opbouing, sodat dit genade kan bring aan die wat luister.

30En bedroef nie die Heilige Gees van God nie, deur wie julle verseël is tot die dag van verlossing.

31Raak ontslae van alle bitterheid, woede en toorn, geskreeu en lastering, saam met elke vorm van boosheid.

32Wees vriendelik en teerhartig teenoor mekaar, vergewe mekaar net soos God julle in Christus vergewe het.