Ecclesiastes 4
مشيني ترجمو: ھن روايت جو اڃا تائين توھان جي ٻوليءَ ۾ ترجمو ٿيل ڪونھي
1پوءِ مون سج جي هيٺان ٿيندڙ سمورن ظلمن تي وري نظر ڪئي، ۽ ڏٺم ته مٿن ظلم ٿيندڙن جا ڳوڙها هئا، ۽ انهن کي ڪو به دلاسي ڏيندڙ نه هو؛ ۽ زور انهن جي ظالمن جي هٿ ۾ هو، پر انهن کي ڪو به دلاسي ڏيندڙ نه هو.
2تنهنڪري مون انهن مئلن جي واکاڻ ڪئي، جيڪي اڳي ئي مري چڪا آهن، انهن جيئرن کان وڌيڪ، جيڪي اڃا تائين زنده آهن.
3پر انهن ٻنهي کان بهتر اهو آهي، جيڪو اڃا تائين پيدا ئي نه ٿيو آهي، جنهن سج جي هيٺان ڪيل بڇڙائيءَ کي نه ڏٺو آهي.
4مون ڏٺو ته سموري محنت ۽ هنر جي هر ڪاميابي انسان جي پنهنجي پاڙيسريءَ سان ساڙ مان نڪري ٿي. هي به اجايو ۽ واءُ جو پيڇو ڪرڻ آهي.
5بيوقوف پنهنجا هٿ ٻڌي ويهي ٿو ۽ پنهنجو ئي گوشت کائي ٿو.
6آرام سان هڪ مٺ ڀري بهتر آهي، محنت ۽ واءُ جي پيڇي سان ڀريل ٻن مٺين کان.
7وري، مون سج جي هيٺان اجايو پڻو ڏٺو.
8هڪ ماڻهو بلڪل اڪيلو آهي، جنهن جو نه ڪو پٽ آهي ۽ نه ڪو ڀاءُ؛ تڏهن به سندس سڄي محنت جو ڪو انت ناهي، ۽ سندس اکيون دولت مان ڍاپن ئي نٿيون: ”آءٌ ڪنهن جي لاءِ ٿو محنت ڪريان ۽ پنهنجي جيءَ کي سک کان محروم رکان؟“ هي به اجايو ۽ ڏکوئيندڙ ڪم آهي.
9هڪ کان ٻه بهتر آهن، ڇاڪاڻتہ انهن جي محنت جو سٺو بدلو ملي ٿو.
10ڇو ته جي اهي ڪرن ٿا، ته هڪڙو پنهنجي سنگتيءَ کي اُٿاري وٺندو؛ پر ان اڪيلي تي افسوس آهي جيڪو ڪري پوي، ۽ کيس اُٿارڻ وارو ڪو ٻيو نه هجي!
11وري جيڪڏهن ٻه ڄڻا گڏ ليٽن ٿا ته اهي گرم رهن ٿا؛ پر اڪيلو ڪيئن گرم ٿي سگهي ٿو؟
12۽ جيتوڻيڪ ڪو هڪڙي تي غالب اچي سگهي ٿو، ته به ٻه ڄڻا سندس مقابلو ڪري سگهن ٿا؛ ۽ ٽن وٽن واري رِسي تڪڙي نٿي ٽٽي.
13هڪ غريب پر ڏاهو نوجوان، ان پوڙهي پر بيوقوف بادشاهه کان بهتر آهي، جيڪو وڌيڪ نصيحت وٺڻ نٿو ڄاڻي.
14ڇاڪاڻتہ اهو قيدخاني مان نڪري بادشاهه ٿيڻ آيو، جيتوڻيڪ هو پنهنجي ئي سلطنت ۾ غريب ڄائو هو.
15مون ڏٺو ته اهي سڀئي جيڪي سج هيٺ جيئرا هئا ۽ هلندا هئا، تن هِن ٻئي، يعني اُن نوجوان جي پيروي ڪئي، جيڪو بادشاهه جو جانشين ٿيو.
16انهن سڀني ماڻهن جو ڪو انت نه هو، جيڪي انهن کان اڳ هئا؛ تڏهن به جيڪي اڃا پوءِ ايندا، سي اُن جانشين جي واکاڻ نه ڪندا. هي به بيسود ۽ هوا جي پٺيان ڊوڙڻ آهي.
ذريعو: Berean Standard Bible
WEBREATH · 11:11
«He himself gives everyone life and breath and everything else» — Acts 17:25
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath